सूर्यास्तापूर्वी मजुरी

कोणत्याही भारतीय शहरातील रोजंदारीवरच्या मजुराला आज रात्री पैसे मिळणे आणि 'पुढच्या आठवड्यात या' असे सांगितले जाणे यांतला फरक ठाऊक असतो. आज रात्री म्हणजे ताटात अन्न; पुढचा आठवडा म्हणजे कदाचित जीवघेण्या व्याजाने कर्ज. अनुवाद 24 मालकाला एक शब्द सांगतो: गरीब कामगाराला सूर्य मावळण्यापूर्वी मजुरी द्या, कारण तो त्यावरच अवलंबून आहे. हा अध्याय अशा तपशिलांनी भरलेला आहे: जे गहाण तुम्ही घेऊ शकत नाही, जो अंगरखा तुम्ही रात्रीपूर्वी परत केला पाहिजे, जी पेंढी तुम्ही शेतातच सोडली पाहिजे. येथे न्याय भाकर, पांघरुणे आणि तासांमध्ये मोजला जातो.

कथेत हे कुठे आहे: हा तिसरा अंक आहे, जिथे देवाने इस्राएलला दास्यातून सोडवले हेच ते गरिबांशी कसे वागतात याचे कारण बनते: 'तुम्ही मिसरमध्ये दास होता हे आठवा' हे वाक्य संपूर्ण अध्यायात वारंवार येते. त्याचा घटस्फोटाविषयीचा नियम म्हणजेच तो उतारा ज्याविषयी मत्तय 19 आणि मार्क 10 मध्ये येशूला प्रश्न विचारला जातो. सरवा वेचण्याविषयीच्या नियमामुळे बवाजाच्या शेतातील रूथची कथा शक्य होते, आणि आईवडिलांच्या गुन्ह्यांसाठी मुलांनी मरू नये हा त्याचा नियम 2 राजे 14 मध्ये उद्धृत केला आहे आणि यहेज्केल 18 मध्ये त्याचा प्रतिध्वनी आहे.

हा अध्याय काय करतो: मिसरच्या आठवणीचे सत्तेवरील ठोस मर्यादांत रूपांतर करून, ज्यांचे शोषण सर्वांत सहज होते अशा लोकांचे रक्षण करणे — जसे घटस्फोटित स्त्री, कर्जदार, रोजंदारीवरचा मजूर, परदेशी, अनाथ आणि विधवा.

• 24:1–4 — आपल्या पत्नीला घटस्फोट देणाऱ्या पुरुषाने तिला लेखी सोडचिठ्ठी दिली पाहिजे. तिने पुन्हा लग्न केले आणि ते लग्न संपुष्टात आले, तर पहिला पती तिला परत घेऊ शकत नाही. हा नियम घटस्फोट होतात हे गृहीत धरतो आणि त्याची आज्ञा देण्याऐवजी त्याचे नियमन करतो.
• 24:5–9 — नवविवाहित पुरुषाने आपल्या पत्नीला आनंद देण्यासाठी वर्षभर घरी राहावे. कोणीही एखाद्या कुटुंबाचे जाते गहाण म्हणून घेऊ नये, कारण ती त्यांची रोजची भाकर आहे. माणसाला गुलाम करण्यासाठी किंवा विकण्यासाठी त्याचे अपहरण करणे मृत्युदंडास पात्र आहे. त्वचेचे रोग याजक सांगतील त्याप्रमाणे हाताळले पाहिजेत.
• 24:10–15 — सावकार गहाण घेण्यासाठी कर्जदाराच्या घरात घुसू शकत नाही, आणि गरीब माणसाचा अंगरखा रात्र होण्यापूर्वी परत केला पाहिजे म्हणजे तो तो पांघरून झोपू शकेल. गरीब मजुराला, मग तो इस्राएली असो किंवा परदेशी, त्याच दिवशी मजुरी दिली पाहिजे.
• 24:16–18 — मुलांच्या गुन्ह्यांसाठी आईवडिलांना, किंवा आईवडिलांच्या गुन्ह्यांसाठी मुलांना मृत्युदंड देऊ नये. परदेशी, अनाथ आणि विधवा यांना न्याय मिळाला पाहिजे, आणि विधवेचे वस्त्र गहाण म्हणून घेऊ नये.
• 24:19–22 — विसरलेली पेंढी, फांद्यांवर राहिलेली जैतुने, वेलीवरची शेवटची द्राक्षे परदेशी, अनाथ आणि विधवा यांच्यासाठी सोडायची आहेत. कारण पुन्हा तेच: तुम्ही मिसरमध्ये दास होता.

मुख्य वचन: अनुवाद 24:19  ·  मग काय: इतक्या थेटपणे आधुनिक जीवनात उतरणारे अध्याय थोडेच आहेत: मजुरी वेळेवर द्या, गरीब कुटुंबाला जगण्यासाठी जे लागते ते हिरावून घेऊ नका, आईवडिलांच्या चुकांसाठी मुलांना शिक्षा करू नका, तुमच्या शेताच्या कडेला इतरांसाठी काहीतरी सोडा. ज्याचे अनेक सदस्य रोजंदारीवरच्या आणि भूमिहीन कुटुंबांतील आहेत अशा भारतीय मंडळीसाठी हा अध्याय अमूर्त नाही; तो त्यांच्या आठवड्याच्या भाषेत बोलणारे बायबल आहे.