भारतातील अनेक कुटुंबांना घरापासून दूर असण्याची भावना ठाऊक आहे: आखाती देशांतील स्थलांतरित कामगार, दूरच्या शहरातील विद्यार्थी, कामासाठी स्थलांतर केलेले आणि तिथे कधीच पूर्णपणे न रुळलेले कुटुंब. तुमची भाषा किंवा चालीरीती न मानणाऱ्या लोकांमध्ये तुम्ही राहता, आणि घर आपल्या आतच घेऊन जगायला शिकता. पेत्राचे पहिले पत्र अशा भावना असलेल्या लोकांना लिहिले आहे — त्यांनी स्थलांतर केले होते म्हणून नव्हे, तर त्यांच्या विश्वासामुळे ते आपल्याच गावात परके झाले होते म्हणून. तो त्यांना परदेशी म्हणून संबोधून सुरुवात करतो, आणि मग त्यांना अशी गोष्ट देतो जी कोणीही हिरावून घेऊ शकत नाही: जिवंत आशा.
कथेत हे कुठे आहे: पाचवा अंक — रोमन जगात वाढत्या दबावाखाली असलेली मंडळी. लक्ष पौलाकडून पेत्राकडे वळते, ज्या शिष्याने येशूला नाकारले होते आणि ज्याला पुन्हा स्थापित केले गेले (योहान 21). त्याचे पत्र इस्राएलची भाषा — बंदिवास, पवित्रता, खंडणी, वल्हांडणाचा कोकरा — एकत्र करते आणि आशिया मायनरच्या प्रांतांमध्ये विखुरलेल्या, बहुतेक परराष्ट्रीय विश्वासणाऱ्यांना ती लागू करते.
हा अध्याय काय करतो: ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाने सुरक्षित केलेल्या आशेवर दृष्टी स्थिर करून दुःख सोसणाऱ्या विश्वासणाऱ्यांना स्थैर्य देणे, आणि त्यांच्या खंडणीच्या किमतीने घडवलेल्या पवित्र जीवनासाठी त्यांना पाचारण करणे.
- 1:1–2 — येशू ख्रिस्ताचा प्रेषित पेत्र, पंत, गलतिया, कप्पदुकिया, आशिया आणि बिथुनिया यांमध्ये विखुरलेले, परदेशी म्हणून राहणारे देवाचे निवडलेले लोक यांना लिहितो — आजच्या तुर्कस्तानातील प्रांतांचा एक विस्तीर्ण पट्टा — जे पित्याने निवडलेले, आत्म्याने पवित्र केलेले, ख्रिस्ताच्या आज्ञापालनासाठी आहेत.
- 1:3–9 — देवाची स्तुती असो, ज्याने येशूच्या पुनरुत्थानाद्वारे जिवंत आशेसाठी नवा जन्म दिला आहे, आणि स्वर्गात सुरक्षित ठेवलेले वतन दिले आहे. सध्या त्यांना विविध परीक्षांचे दुःख सोसावे लागू शकते, ज्या अग्नी सोन्याची पारख करतो तशी विश्वासाची पारख करतात. त्यांनी ख्रिस्ताला पाहिले नाही, तरी ते त्यांच्यावर प्रीती करतात आणि आनंद करतात.
- 1:10–12 — संदेष्ट्यांनी या तारणाविषयी काळजीपूर्वक शोध घेतला; ख्रिस्ताची दुःखे आणि गौरव यांविषयी आधीच सांगताना आत्मा कोणत्या काळाकडे निर्देश करत होता हे समजून घेण्याचा त्यांनी प्रयत्न केला. ते स्वतःची नव्हे तर या वाचकांची सेवा करत होते — अशा गोष्टी ज्यांत डोकावून पाहण्याची देवदूतांनाही उत्कंठा आहे.
- 1:13–21 — म्हणून आपली मने तयार करा आणि आपली आशा पूर्णपणे कृपेवर ठेवा. आज्ञाधारक मुलांप्रमाणे, पूर्वीच्या वासनांकडे परत जाऊ नका, तर पवित्र व्हा, कारण देव म्हणतो, 'पवित्र व्हा, कारण मी पवित्र आहे' (लेवीय). त्यांना चांदीने किंवा सोन्याने नव्हे, तर ख्रिस्ताच्या, निष्कलंक कोकऱ्याच्या, मौल्यवान रक्ताने खंडून घेतले गेले.
- 1:22–25 — शुद्ध झाल्यामुळे त्यांनी अंतःकरणापासून एकमेकांवर गाढ प्रीती करावी, कारण देवाच्या जिवंत आणि टिकून राहणाऱ्या वचनाद्वारे त्यांचा नवा जन्म झाला आहे. पेत्र यशया 40 उद्धृत करतो: सर्व लोक गवतासारखे आहेत, पण प्रभूचे वचन सर्वकाळ टिकते.
मुख्य वचन: पेत्राचे पहिले पत्र 1:3 · मग काय: दुःख सोसणाऱ्या लोकांना पेत्र असे सांगत नाही की त्यांच्या अडचणी काल्पनिक आहेत किंवा लवकरच नाहीशा होतील. तो त्यांना सांगतो की त्यांची आशा आधीच घडून गेलेल्या एका गोष्टीवर — ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानावर — आणि कशानेही बिघडू न शकणाऱ्या वतनावर आधारलेली आहे. आपल्या विश्वासामुळे परके असल्यासारखे वाटणाऱ्या कोणालाही हे पत्र गर्दीचा भाग न होता कुठेतरी आपलेपणा देऊ करते.