வீட்டிலிருந்து தொலைவில் இருக்கும் உணர்வு இந்தியாவில் பல குடும்பங்களுக்குத் தெரியும்: வளைகுடா நாடுகளில் உழைக்கும் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளி, தொலைதூர நகரத்திலுள்ள மாணவர், வேலைக்காக இடம்பெயர்ந்து ஒருபோதும் முழுமையாகப் பொருந்திவிடாத குடும்பம். உங்கள் மொழியையோ பழக்கவழக்கங்களையோ பகிர்ந்துகொள்ளாத மக்களிடையே நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள்; வீட்டை உங்களுக்குள்ளேயே சுமக்கக் கற்றுக்கொள்கிறீர்கள். பேதுருவின் முதல் நிருபம் அப்படி உணர்ந்த மக்களுக்கு எழுதப்பட்டது — அவர்கள் இடம்பெயர்ந்ததால் அல்ல, அவர்களுடைய விசுவாசம் அவர்களைத் தங்கள் சொந்த ஊர்களிலேயே அந்நியராக்கியதால். அவர்களை அந்நியர் என்று அழைத்துத் தொடங்கி, பின்பு யாரும் பறிக்க முடியாத ஒன்றை அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறார்: ஒரு ஜீவனுள்ள நம்பிக்கை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோம உலகில் அதிகரிக்கும் அழுத்தத்தின் கீழ் சபை. கவனம் பவுலிடமிருந்து பேதுருவிடம் மாறுகிறது — இயேசுவை மறுதலித்துப் பின்பு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட சீஷர் (யோவான் 21). அவருடைய நிருபம் இஸ்ரவேலின் மொழியை — சிறையிருப்பு, பரிசுத்தம், மீட்பு, பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி — ஒன்றுசேர்த்து, சிறிய ஆசியாவின் மாகாணங்கள் முழுவதும் சிதறியிருந்த, பெரும்பாலும் புறஜாதியான விசுவாசிகளுக்குப் பொருத்துகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலால் உறுதிசெய்யப்பட்ட நம்பிக்கையின்மேல் பாடுபடும் விசுவாசிகளின் கண்களைப் பதியவைத்து அவர்களை நிலைப்படுத்துவது; அவர்களுடைய மீட்பின் விலையால் வடிவமைக்கப்பட்ட பரிசுத்த வாழ்க்கைக்கு அவர்களை அழைப்பது.
- 1:1–2 — இயேசுகிறிஸ்துவின் அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு, பொந்து, கலாத்தியா, கப்பதோக்கியா, ஆசியா, பித்தினியா எங்கும் சிதறி அந்நியராக வாழும் தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மக்களுக்கு எழுதுகிறார் — இன்றைய துருக்கி முழுவதும் பரந்த மாகாணங்கள் — பிதாவால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டு, ஆவியானவரால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படிவதற்காக.
- 1:3–9 — இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலின் மூலம் ஜீவனுள்ள நம்பிக்கைக்கு மறுபடியும் ஜெநிப்பித்து, பரலோகத்தில் பத்திரமாக வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு சுதந்தரத்தைக் கொடுத்த தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம். இப்போது அவர்கள் பலவிதமான சோதனைகளால் துக்கப்படலாம்; அக்கினி பொன்னைச் சோதிப்பதுபோல அவை விசுவாசத்தைச் சோதிக்கின்றன. கிறிஸ்துவைக் காணாதிருந்தும் அவர்கள் அவரிடம் அன்புகூர்ந்து களிகூருகிறார்கள்.
- 1:10–12 — இந்த இரட்சிப்பைப் பற்றித் தீர்க்கதரிசிகள் கவனமாக ஆராய்ந்தார்கள்; கிறிஸ்துவின் பாடுகளையும் மகிமையையும் ஆவியானவர் முன்னறிவித்தபோது அவர் சுட்டிக்காட்டிய காலத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றார்கள். அவர்கள் தங்களுக்கு அல்ல, இந்த வாசகர்களுக்கே ஊழியம் செய்தார்கள் — தேவதூதர்களும் கவனித்துப் பார்க்க ஆசைப்படும் காரியங்கள் இவை.
- 1:13–21 — ஆகவே உங்கள் மனதை ஆயத்தப்படுத்தி, கிருபையின்மேல் முழு நம்பிக்கை வையுங்கள். கீழ்ப்படிதலுள்ள பிள்ளைகளாக, முந்தைய இச்சைகளுக்குத் திரும்பாமல், பரிசுத்தமாயிருங்கள்; ஏனெனில் 'நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தமாயிருங்கள்' என்று தேவன் சொல்கிறார் (லேவியராகமம்). அவர்கள் வெள்ளியினாலோ பொன்னினாலோ அல்ல, குற்றமில்லாத ஆட்டுக்குட்டியாகிய கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டார்கள்.
- 1:22–25 — சுத்திகரிக்கப்பட்டவர்களாக, அவர்கள் இருதயத்திலிருந்து ஒருவரையொருவர் ஆழமாக நேசிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஜீவனுள்ளதும் நிலைத்திருக்கிறதுமான தேவவசனத்தினாலே அவர்கள் மறுபடியும் பிறந்திருக்கிறார்கள். பேதுரு ஏசாயா 40ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறார்: மாம்சமெல்லாம் புல்லைப்போலிருக்கிறது, கர்த்தருடைய வசனமோ என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.
முக்கிய வசனம்: 1 பேதுரு 1:3 · அதனால் என்ன: பாடுபடுகிறவர்களிடம், அவர்களுடைய துன்பங்கள் கற்பனை என்றோ விரைவில் மறைந்துவிடும் என்றோ பேதுரு சொல்லவில்லை. அவர்களுடைய நம்பிக்கை ஏற்கனவே நடந்துவிட்ட ஒன்றின்மேல் — கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் — எதுவும் கெடுக்க முடியாத ஒரு சுதந்தரத்தின்மேல் நிற்கிறது என்று சொல்கிறார். தங்கள் விசுவாசத்தின் நிமித்தம் அந்நியராக உணரும் எவருக்கும், கூட்டத்தைச் சேராமலேயே ஓர் இடத்தைச் சேர்ந்திருக்கும் உணர்வை இந்த நிருபம் அளிக்கிறது.