എന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു

ആരും തങ്ങളെ വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന് ഭയപ്പെടുമ്പോൾ ആളുകൾ സ്ഥിരമായ എന്തെങ്കിലുമൊന്നിലേക്ക് കൈനീട്ടുന്നു: മുദ്രപ്പത്രത്തിലെ ഒരു സത്യവാങ്മൂലം, ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ച ഒപ്പിട്ട ഒരു പ്രസ്താവന, ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലെ ദാതാക്കളുടെ ശിലയിൽ കൊത്തിയ ഒരു പേര്. ഉറക്കെ പറയുന്ന വാക്കുകൾ വളച്ചൊടിക്കപ്പെടുകയോ മറക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം; എഴുതിയ വാക്കുകൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. 19-ാം അധ്യായത്തിൽ ഇയ്യോബ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കൃത്യമായി അതാണ്. സ്നേഹിതന്മാർ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, കുടുംബം അവനെ ഒരു അന്യനെപ്പോലെ കണക്കാക്കുന്നു, ദൈവം തന്നെ വേലികെട്ടി അടച്ചിരിക്കുന്നതായി അവനു തോന്നുന്നു. അതിനാൽ തന്നെക്കാൾ നിലനിൽക്കാൻ തന്റെ വാക്കുകൾ ഇരുമ്പുളികൊണ്ട് പാറയിൽ കൊത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിന്നെ, ആ ഏകാന്തതയുടെ ആഴത്തിൽനിന്ന്, നൂറ്റാണ്ടുകളായി സഭകളിൽ പാടപ്പെടുന്ന ആ വരി വരുന്നു.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ഇയ്യോബ് 19 ബിൽദാദിനു മറുപടി നൽകുന്നു; പ്രസംഗങ്ങളുടെ രണ്ടാം ചുറ്റിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. സംവാദത്തിലെ ഇയ്യോബിന്റെ പ്രത്യാശയുടെ ഉന്നതബിന്ദുവാണിത്. ബൈബിളിലെ വലിയ കഥയിൽ ഗോയേൽ — ഭൂമി വീണ്ടെടുക്കുകയോ, ഒരു ബന്ധുവിനെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയോ, രക്തത്തിനു പ്രതികാരം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്ന കുടുംബ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ — ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ചിത്രമായിത്തീരുന്നു; ക്രിസ്തുവിലേക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും നീളുന്ന ഒരു പ്രത്യാശ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈ അധ്യായത്തിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: സമ്പൂർണ്ണമായ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടലിൽനിന്ന് ഇയ്യോബിന്റെ വിശ്വാസം തകരുകയല്ല, കുതിച്ചുയരുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണിക്കാൻ: ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാൾ തന്നെ നീതീകരിക്കുമെന്നും, താൻ സ്വയം ദൈവത്തെ കാണുമെന്നും അവന് ഉറപ്പുണ്ട്.

• 19:1–12 — നിങ്ങൾ എത്രകാലം എന്നെ ദണ്ഡിപ്പിക്കും? ഞാൻ തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽപ്പോലും, ഇയ്യോബ് പറയുന്നു, അത് എന്റെ സ്വന്തം കാര്യമാണ്. ദൈവമാണ് എന്നെ തെറ്റുകാരനാക്കിയത്. ഞാൻ 'അക്രമം!' എന്നു നിലവിളിക്കുന്നു, ആരും ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല. ദൈവം എന്റെ വഴി അടച്ചു, എന്റെ മാനം ഉരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു, ഒരു വൃക്ഷംപോലെ എന്റെ പ്രത്യാശ പിഴുതുകളഞ്ഞു, എന്റെ കൂടാരത്തിനു ചുറ്റും പാളയമടിക്കാൻ തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ അയച്ചു.
• 19:13–22 — എല്ലാവരും പോയിരിക്കുന്നു: സഹോദരന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, അടുത്ത സ്നേഹിതന്മാർ, വിളിക്കുമ്പോൾ ഉത്തരം നൽകാത്ത വീട്ടുവേലക്കാർപോലും. അവന്റെ ശ്വാസം ഭാര്യയ്ക്ക് അറപ്പാണ്; കുട്ടികൾ അവനെ പരിഹസിക്കുന്നു. 'പല്ലിന്റെ തൊലിയോടെ' അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ സ്നേഹിതന്മാരേ, എന്നോടു കരുണ തോന്നേണമേ — ദൈവത്തിന്റെ കൈ എന്നെ അടിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവം ചെയ്യുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും എന്നെ വേട്ടയാടുന്നത് എന്തിന്?
• 19:23–27 — അവന്റെ വാക്കുകൾ എന്നേക്കുമായി പാറയിൽ കൊത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ! പിന്നെ: 'എന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു'; ഒടുവിൽ അവൻ ഭൂമിയിന്മേൽ നിൽക്കും. ഇയ്യോബിന്റെ ത്വക്ക് നശിച്ചശേഷവും അവൻ സ്വന്തം കണ്ണുകൾകൊണ്ട് ദൈവത്തെ കാണും. ഈ വാക്യങ്ങളുടെ എബ്രായ പാഠം ദുർഗ്രഹമാണ്; ഇയ്യോബ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് മരണശേഷമാണോ ഈ ജീവിതത്തിനുള്ളിലാണോ എന്നത് തർക്കത്തിലാണ്.
• 19:28–29 — ഒരു മുന്നറിയിപ്പോടെ അവൻ സ്നേഹിതന്മാരിലേക്കു വീണ്ടും തിരിയുന്നു. നിങ്ങൾ എന്നെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ തന്നെ വാളിനെ ഭയപ്പെടുക; കാരണം ഒരു ന്യായവിധിയുണ്ട് — തെറ്റായി വിധിച്ചവരുടെമേൽ അത് വീണേക്കാം.

മുഖ്യ വാക്യം: ഇയ്യോബ് 19:25  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ഇയ്യോബിന്റെ നിലവിളി, പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെട്ട ഒരാളുടെ ശാന്തമായ ആത്മവിശ്വാസമല്ല; അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ അധ്യായത്തിൽനിന്നാണ് അത് ഉയരുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എത്രയോ ശവസംസ്കാരങ്ങളിൽ അത് പാടപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഇയ്യോബ് കൃത്യമായി എന്തു മുൻകണ്ടാലും, അവന്റെ വാക്കുകൾ ഇതു പറയുന്നു: എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവസാന വാക്ക് എന്റെ സ്നേഹിതന്മാരുടെ വിധിയോ എന്റെ വേദനയോ ആയിരിക്കില്ല, ദൈവത്തിന്റേതായിരിക്കും.