പഴയ മുനീം — വിശ്വസ്തനായ കണക്കപ്പിള്ള — നാല്പതു വർഷമായി സേവിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബവ്യാപാരം നമ്മിൽ മിക്കവരും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. അദ്ദേഹത്തിന് ഓരോ കണക്കുപുസ്തകവും ഓരോ ഇടപാടുകാരനെയും അറിയാം; കുടുംബം അദ്ദേഹത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉടമയുടെ മകൻ ചുമതലയേൽക്കുമ്പോൾ, വ്യത്യാസം എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാകുന്നു: മുനീം ആ ഭവനത്തിൽ വിശ്വസ്തമായി സേവിച്ചു; മകൻ ആ ഭവനത്തിന്റെ സ്വന്തമാണ്. എബ്രായർ 3 ഏറെക്കുറെ കൃത്യമായി ഈ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ കഥയിൽ മോശെയെക്കാൾ ആദരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയുമില്ല; എഴുത്തുകാരൻ ഒരു നിമിഷംപോലും അദ്ദേഹത്തെ ഇകഴ്ത്തുന്നില്ല. മോശെ വിശ്വസ്തനായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം വിശ്വസ്തനായിരുന്നത് ഒരു ദാസനായിട്ടാണ് — യേശു വിശ്വസ്തനായിരിക്കുന്നത് ഒരു പുത്രനായിട്ടും.
കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: അഞ്ചാം അങ്കം, സഭ, മൂന്നാം അങ്കത്തിലെ മരുഭൂമിവർഷങ്ങളിലേക്കു പിന്തിരിഞ്ഞു വായിക്കുന്നു. പുത്രനെ ദൂതന്മാർക്കു മീതെ കാണിച്ചശേഷം, സീനായ് ഉടമ്പടിയുടെ മഹാമധ്യസ്ഥനായ മോശെയുടെ അരികിൽ എബ്രായർ ഇപ്പോൾ അവിടുത്തെ നിർത്തുന്നു. പിന്നെ പുറപ്പാടിലെ തലമുറയെ — ഈജിപ്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടും മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ചുപോയവരെ — അതിന്റെ വായനക്കാർക്കുള്ള ഒരു കണ്ണാടിയാക്കുന്നു; അവരും ഒരു യാത്ര ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു, അതു പൂർത്തിയാക്കിയെന്നു വരില്ല.
ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: മോശെയെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ, ദൈവഭവനത്തിന്മേലുള്ള പുത്രനെന്ന നിലയിൽ യേശു ശ്രേഷ്ഠനാണെന്നു കാണിക്കാനും, അവിശ്വാസം രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത്തെ അവരുടെ സ്വസ്ഥതയ്ക്കു മുമ്പിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തിയേക്കാം എന്ന് വായനക്കാർക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകാൻ സങ്കീർത്തനം 95-ലെ മരുഭൂമിയുടെ ഓർമ്മ ഉപയോഗിക്കാനും.
- 3:1–6 — നാം ഏറ്റുപറയുന്ന അപ്പൊസ്തലനും മഹാപുരോഹിതനുമായ യേശുവിനെ ശ്രദ്ധിക്കുക. മോശെ എന്നപോലെ അവിടുന്നും ദൈവത്തോടു വിശ്വസ്തനായിരുന്നു — എന്നാൽ വീടു പണിയുന്നവന് വീടിനെക്കാൾ അധികം മാനമുണ്ട്. വരാനിരുന്ന കാര്യങ്ങളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് മോശെ ദൈവഭവനത്തിൽ സേവിച്ചു; ക്രിസ്തു ഭവനത്തിന്മേൽ പുത്രനാണ്. നമ്മുടെ ധൈര്യം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നുവെങ്കിൽ 'നാം അവിടുത്തെ ഭവനമാണ്'.
- 3:7–11 — സങ്കീർത്തനം 95 ദീർഘമായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു: 'ഇന്നു നിങ്ങൾ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കഠിനമാക്കരുത്' — നാല്പതു വർഷം ദൈവത്തെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ മരുഭൂമിയിൽ ചെയ്തതുപോലെ. അതുകൊണ്ട് അവർ തന്റെ സ്വസ്ഥതയിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല എന്നു ദൈവം സത്യം ചെയ്തു.
- 3:12–15 — എഴുത്തുകാരൻ അതു പ്രയോഗിക്കുന്നു. ജീവനുള്ള ദൈവത്തെ വിട്ടുമാറുന്ന അവിശ്വാസമുള്ള ഹൃദയം നിങ്ങളിൽ ആർക്കും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിക്കുക. പാപത്തിന്റെ വഞ്ചന ആരെയും കഠിനപ്പെടുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന്, 'ഇന്ന്' എന്നു പറയപ്പെടുന്നിടത്തോളം ദിവസംതോറും പരസ്പരം പ്രബോധിപ്പിക്കുക.
- 3:16–19 — മത്സരിച്ചവർ ആരായിരുന്നു? മോശെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു നയിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ആ ജനംതന്നെ. അവരുടെ ശവങ്ങൾ മരുഭൂമിയിൽ വീണു; അവിശ്വാസം നിമിത്തം അവർക്കു ദേശത്തു പ്രവേശിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതും എത്തിച്ചേരുന്നതും ഒന്നല്ലായിരുന്നു.
മുഖ്യ വാക്യം: എബ്രായർ 3:13 · അതുകൊണ്ട് എന്ത്: കഠിനമാകുന്ന ഹൃദയത്തിനുള്ള അധ്യായത്തിന്റെ പ്രതിവിധി അതിശയകരമാംവിധം പ്രായോഗികമാണ്: പരസ്പരമുള്ള ദിനംപ്രതിയുള്ള പ്രബോധനം. വിശ്വാസം ഒരു ലോക്കറിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്വകാര്യസ്വത്തല്ല, ആളുകളുടെ ഇടയിൽ, 'ഇന്ന്', ഓരോ ദിവസമായി നിലനിർത്തപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് എന്ന് അത് അനുമാനിക്കുന്നു. അത് ഗൗരവമുള്ളതും അതേസമയം പ്രത്യാശ നൽകുന്നതുമായ ഒരു ആശയമാണ് — ആരും ഒറ്റയ്ക്കു പിടിച്ചുനിൽക്കാനുള്ളവരല്ല.