ನಾಲ್ಕು ಸುವಾರ್ತೆಗಳು, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅನಾಮಧೇಯ — ಯಾವುದೂ ಪಠ್ಯದೊಳಗೆ ತನ್ನ ಲೇಖಕನನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತಾಯ, ಮಾರ್ಕ, ಲೂಕ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಜೋಡಿಸಿತು: ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 125ರ ಪಾಪಿಯಾಸ್ (ಯೂಸೀಬಿಯಸ್ನಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ) ಮಾರ್ಕನನ್ನು ಪೇತ್ರನ ಬೋಧನೆಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 180ರ ಇರೆನೇಯಸ್ ಎಲ್ಲ ನಾಲ್ವರನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ನಿಜವಾದ ಲೇಖಕರನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಅಥವಾ ನಂತರದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ-ಊಹೆಯ ಆರೋಪಣೆಗಳೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಿಭಜಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
- ನಾಲ್ಕೂ ಸುವಾರ್ತೆಗಳು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಅನಾಮಧೇಯ; ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ('...ಬರೆದ ಪ್ರಕಾರ') ಪ್ರಸರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.
- ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಆರಂಭಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಪಾಪಿಯಾಸ್ (ಸುಮಾರು 125) ಮತ್ತು ಇರೆನೇಯಸ್ (ಸುಮಾರು 180).
- ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿದ್ವತ್ ದಿನಾಂಕ ನಿರ್ಣಯ: ಮಾರ್ಕ ಸುಮಾರು 65–70, ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಲೂಕ ಸುಮಾರು 80–90, ಯೋಹಾನ ಸುಮಾರು 90–100.
ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಏನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆಘಟನೆಗಳ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಮಾನದೊಳಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಗಳು ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು — ಪ್ರಾಚೀನ ಸಭೆಯಾದ್ಯಂತ ಒಂದು ಆರಂಭಿಕ ಹಾಗೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
ಅದು ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಪಠ್ಯಗಳು ಯಾವುದೇ ಸಹಿ ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಗ್ರಂಥಕರ್ತೃತ್ವವು ಪುರಾವೆಗಿಂತ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸುಳಿವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ, ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜಾಗರೂಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದನ್ನು ವಿವಾದಾಸ್ಪದವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾರ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಎಂದು ದಿನಾಂಕಿತ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 65–70), ಯೋಹಾನ ಅತ್ಯಂತ ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನದು (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 90–100).
ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದು