ದುಬೈ ಅಥವಾ ರಿಯಾದ್ನ ಹೊರಗಿನ ಒಂದು ಕಾರ್ಮಿಕ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ, ಕೇರಳದ ಅಥವಾ ತೆಲಂಗಾಣದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಪಾಳಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಲೈನ್ ಕರಕರ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು, ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ದೂರ ಬಹುತೇಕ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕರೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಮರಳುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 61 ಅಂಥ ದೂರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. 'ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕುಗ್ಗಿದಾಗ ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.' ಮಾತುಗಾರನು ದೇಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಏರಲಾಗದ ಯಾವುದನ್ನೋ ತಲುಪಲು ಕೈಚಾಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ (ಮೂರನೇ ಅಂಕ) ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಒಂದು ಗುಡಾರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿತ್ತು — ಮೊದಲು ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರ, ನಂತರ ದಾವೀದನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಮಂಜೂಷಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಕಿದ ಗುಡಾರ. ಕೀರ್ತನೆ 61 ಆ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ದೇವರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ವಾಸಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಅರಸನ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಳ್ವಿಕೆಗಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ತಿರುಗುತ್ತದೆ — ಯೆಹೂದದ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು ಮೀರಿ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ (ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕ) ನೆರವೇರುವ ದಾವೀದನ ವಂಶಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ವಾಗ್ದಾನದ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೂರದಲ್ಲಿರುವ, ಕುಗ್ಗಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು — ತಾವೇ ತಲುಪಲಾಗದ ಸುರಕ್ಷಿತ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುವುದು — ಮತ್ತು ಆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅರಸನಿಗೂ ಆತನ ಜನರಿಗೂ ದೇವರು ತೋರುವ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಗೆ ಜೋಡಿಸಲು.
- 61:1–2 — ದೇವರೇ, ನನ್ನ ಮೊರೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕುಗ್ಗಿದಾಗ ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯಿಂದ ನಾನು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ. 'ನನಗಿಂತ ಎತ್ತರವಾದ ಬಂಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸು' — ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಏರಲಾಗದ ಒಂದು ಆಶ್ರಯ.
- 61:3–5 — ದೇವರು ಅವನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಶತ್ರುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಬಲವಾದ ಗೋಪುರ. ದೇವರ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ವಾಸಿಸಲು ಮತ್ತು ಆತನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಲು ಅವನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಅವನ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ನಾಮಕ್ಕೆ ಭಯಪಡುವವರ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
- 61:6–7 — ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅರಸನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ಅವನ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೆ ದಿನಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸು, ಅವನ ವರ್ಷಗಳು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಚಾಚಲಿ, ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ದೇವರ ಮುಂದೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನಾಗಿರಲಿ.
- 61:8 — ಹೀಗೆ ಅವನು ದಿನದಿನವೂ ತನ್ನ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ, ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹಾಡಿ ಸ್ತುತಿಸುವನು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 61:2 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದೂರ — ಮನೆಯಿಂದ, ಸಭೆಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ — ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವ ಅನುಭವ, ಮತ್ತು ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ದೂರ ಮಾಯವಾಗಬೇಕೆಂದು ಅದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ತನಗಿಂತ ಎತ್ತರವಾದ ಬಂಡೆಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ವಲಸಿಗರಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ, ಮನೆಯ ನೆನಪಿನಿಂದ ಕೊರಗುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ದಣಿದವರಿಗೆ, ಇದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದಿನನಿತ್ಯದ ವಾಗ್ದಾನದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಚಿಕ್ಕ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇರು.