ಯೆಹೋವನು ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ

ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ತಡರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ದುಡಿಯುವವರ ಅನುಭವ ಗೊತ್ತು: ಎರಡನೆಯ ಕೆಲಸ ಹಿಡಿಯುವ ತಂದೆ, ತನ್ನ ಪಾಳಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಲು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಏಳುವ ತಾಯಿ, ದೀಪಗಳು ಆರುವ ತನಕ ಓದುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಒಂದು ಸದ್ಗುಣ, ಆದರೆ ಅದು ಕೆಲಸದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟ ಆತಂಕವಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಕೀರ್ತನೆ 127 ನೇರವಾಗಿ ಅದರೊಳಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಐದು ವಚನಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಿದೆ, ಯಾತ್ರಾಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಮತ್ತು 'ಸೊಲೊಮೋನನದು' ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹೊಂದಿದೆ — ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ಮುಗಿಸಿದ ಅರಸನು. ಅವನಿಂದ ಬರುವಾಗ ಅದರ ಸಂದೇಶ ಬಹುತೇಕ ತುಂಟತನದಂತಿದೆ: ಯೆಹೋವನು ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ, ಕಟ್ಟುವವರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಸೊಲೊಮೋನನು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಅರಮನೆಯನ್ನೂ ಭದ್ರನಗರಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿಷ್ಠೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ ಎಂದು ದೇವರು ಈಗಷ್ಟೇ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ (1 ಅರಸುಗಳು 9). ಈ ಚಿಕ್ಕ ಕೀರ್ತನೆ ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗೀತೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. 'ಮನೆ' ಎಂಬುದಕ್ಕಿರುವ ಇಬ್ರಿಯ ಪದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಡ, ಮನೆತನ ಅಥವಾ ರಾಜವಂಶ ಎಂಬ ಅರ್ಥಗಳಿರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಸೊಲೊಮೋನನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ, ಇದು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವುದು ಕಟ್ಟುವವನಲ್ಲ, ದೇವರು ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ಮಾತೃವಿನ ಅರಿಕೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಭದ್ರತೆ, ದುಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ನಾವು ಕೇವಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತಯಾರಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ, ದೇವರ ವರಗಳು ಎಂದು ಒಂದು ಜನಾಂಗಕ್ಕೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆತನಕ್ಕೂ ನೆನಪಿಸಲು.

• 127:1 — ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನದ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು: ದೇವರು ಕಟ್ಟದಿರುವ ಮನೆಗಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಕಟ್ಟುವವರು, ಮತ್ತು ದೇವರು ಕಾಯದಿರುವ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಕಾಯುವ ಕಾವಲುಗಾರರು. ದೇವರಿಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯ ದುಡಿಮೆಯೂ ಕೊರತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
• 127:2 — ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ತಡರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು, ಆತಂಕದ ದುಡಿಮೆಯ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಅವರ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ 'ಪ್ರಿಯರು' ಎಂಬುದಕ್ಕಿರುವ ಪದ, ಸೊಲೊಮೋನನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ 'ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು' ಎಂಬರ್ಥದ ಯೆದೀದ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
• 127:3–5 — ಮಕ್ಕಳು ದೇವರಿಂದ ಬಂದ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವೂ ಪ್ರತಿಫಲವೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ಯೋಧನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಬಾಣಗಳಂತೆ; ತುಂಬಿದ ಬತ್ತಳಿಕೆಯುಳ್ಳ ತಂದೆ, ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನಾಚಿಕೆಪಡನು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 127:1  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದುಡಿಮೆ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವರಿಲ್ಲದ ದುಡಿಮೆ ನಾವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಲಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆತಂಕಗೊಂಡ ಜನರಿಗೆ ಅದು ಗದರಿಕೆಯಲ್ಲ, ಒಂದು ನಿರಾಳತೆ. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಒಂದು ಕೃತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕುರಿತ ಅದರ ಹೊಗಳಿಕೆ ಕುಟುಂಬವೇ ಭದ್ರತೆಯಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾರ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡದೆ ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಬಹುದು.