ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳದೆಯೇ ಇರುವ ಒಂದು ಕ್ರಮವಿರುತ್ತದೆ — ಹಿರಿಯವನು ಮೊದಲು, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಯಾರೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಗೊತ್ತು. ಯೋಸೇಫನಿಗೆ ಆ ಕ್ರಮ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರನ್ನು ಅವರ ಅಜ್ಜನ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ: ಹಿರಿಯವನನ್ನು ಯಾಕೋಬನ ಬಲಗೈ ಕಡೆ, ಕಿರಿಯವನನ್ನು ಎಡಗೈ ಕಡೆ. ಬಹುತೇಕ ಕುರುಡನಾದ ಆ ಮುದುಕನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಯೋಸೇಫನು ಅವನನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾಕೋಬನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ: ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಅದು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸನ್ನೆ, ಮತ್ತು ಆದಿಕಾಂಡ ಮೂವತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಂದ ಅದರತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಆದಿಕಾಂಡ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗನ ನಿಯಮವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡುತ್ತದೆ — ಕಾಯಿನನಿಗಿಂತ ಹೇಬೆಲ, ಇಷ್ಮಾಯೇಲನಿಗಿಂತ ಇಸಾಕ, ಏಸಾವನಿಗಿಂತ ಯಾಕೋಬ, ರೂಬೇನನಿಗಿಂತ ಯೂದ ಮತ್ತು ಯೋಸೇಫ. ಇಲ್ಲಿ ಆ ಮಾದರಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕುಲಗಳೊಳಕ್ಕೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತದೆ: ಎಫ್ರಾಯೀಮ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸೆ ಪೂರ್ಣ ಕುಲಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎಫ್ರಾಯೀಮ ಒಂದು ದಿನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು. ವಾಗ್ದಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನದಿಂದಲ್ಲ, ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಆರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಎರಡು ಕುಲಗಳ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನಿಗೆ ಎರಡರಷ್ಟು ಪಾಲು ಕೊಡಲು, ಮತ್ತು ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಜನ್ಮಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತೋರಿಸಲು.
- 48:1–7 — ಅಸ್ವಸ್ಥನಾದ ಯಾಕೋಬನು ಲೂಜಿನಲ್ಲಿ (ಬೇತೇಲ್) ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಫ್ರಾಯೀಮನನ್ನೂ ಮನಸ್ಸೆಯನ್ನೂ ರೂಬೇನ ಸಿಮೆಯೋನರಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಬಳಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಹೇಲಳನ್ನು ಹೂಳಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ — ಆ ದುಃಖ ಇನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿದೆ.
- 48:8–16 — ಯೋಸೇಫನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡುವೆನೆಂದು ಎಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಿದ್ದ ಯಾಕೋಬನು ಈಗ ಯೋಸೇಫನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಯಾರ ಮುಂದೆ ನಡೆದರೋ ಆ ದೇವರ, ತನ್ನನ್ನು ಕುರುಬನಂತೆ ಕಾಪಾಡಿದ ದೇವರ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕೇಡಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಿದ ದೂತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 48:17–22 — ಯೋಸೇಫನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಾಕೋಬನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಕಿರಿಯವನು ಹೆಚ್ಚು ದೊಡ್ಡವನಾಗುವನು. ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಪಿತೃಗಳ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವನು ಎಂದು ಅವನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ, ಯೋಸೇಫನಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ — ಆ ಇಬ್ರಿಯ ಪದಕ್ಕೆ 'ಶೆಕೆಮ್' ಎಂಬ ಅರ್ಥವೂ ಇರಬಹುದು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಆದಿಕಾಂಡ 48:15–16 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯಾಕೋಬನ ಆಶೀರ್ವಾದ, ತಾನು ಅರ್ಹನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಸಾಕ್ಷಿ — ನನ್ನ ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನನ್ನು ಕುರುಬನಂತೆ ಪೋಷಿಸಿದ ದೇವರು. ಅಡ್ಡಹಾಕಿದ ಕೈಗಳೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತವೆ: ಆಶೀರ್ವಾದ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು, ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಗಳಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದು ಮೊದಲಿಗರಾಗಿರಲು ರೂಢಿಯಾದವರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ಎಂದೂ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿರದವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಕೊಡಬಹುದು.