ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು

ಜನರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ಥಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನು ಬೆಳೆದ ಮನೆ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಮೊದಲು ಅದರೊಳಗೆ ನಡೆದು ಖಾಲಿ ಕೋಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಏನೋ ಭಯಂಕರವಾದದ್ದು ನಡೆದ ನದಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ನೀರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಾವಿರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಮರುಭೂಮಿಯಾಚೆ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುವಂತೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪರ್ವತಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡು. ಅವನು ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ; ಬೆಟ್ಟಗಳು ಬಹುದೂರದಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ ತೊಂದರೆ ನೆಲೆಸಿರುವುದು ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲೇ — ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗುಡ್ಡಸಾಲುಗಳೂ ತಗ್ಗುಗಳೂ — ಆದ್ದರಿಂದ ವಾಕ್ಯವು ಕೇವಲ ಅದರ ಜನರಿಗಲ್ಲ, ದೇಶಕ್ಕೇ ಹೊರಡುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇನ್ನೂ ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆ ಅದರ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದ ಸೆರೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಿಜ್ಕೀಯ ಮತ್ತು ಯೋಷೀಯರಂಥ ಸುಧಾರಕ ಅರಸರಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅರಸುಗಳು ಗ್ರಂಥ ಹೇಳಿದೆ. ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಯಾಜಕನಾದ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಈಗ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೊನೆಯ ಮಾತನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ: ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಆರಾಧನೆಯ ಇಡೀ ಭೂದೃಶ್ಯವು ಬರಿದಾಗುವುದು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ನಗರದಿಂದ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮಾಂತರಕ್ಕೂ ಅದರ ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬೆಳೆಯುವ ಒಂದು ಸ್ವರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು: ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಚದರಿಹೋದ ಒಂದು ಶೇಷವು ಬುದ್ಧಿಗೆ ಬಂದು ಯೆಹೋವನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು.

• 6:1–7 — ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು, ಕಮರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತಿ ಬರುವುದು; ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳು ಒಡೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವವು, ಧೂಪವೇದಿಗಳು ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವವು; ಸತ್ತವರು ತಮ್ಮ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವರು, ಅವರ ಎಲುಬುಗಳು ಅವರು ಸೇವಿಸಿದ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಚದರಿರುವವು. ಆಗ 'ನಾನೇ ಯೆಹೋವನು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ' — ಇದು ಪುಸ್ತಕದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಪಲ್ಲವಿ.
• 6:8–10 — ಒಂದು ತಿರುವು: ಕೆಲವರು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಚದರಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು, ಮತ್ತು ಆತನಿಂದ ದೂರ ಅಲೆದಾಡಿದ ಹೃದಯಗಳಿಂದ ಆತನು ಹೇಗೆ ನೊಂದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು. ತಾವು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅಸಹ್ಯಪಡುವರು, ಮತ್ತು ಆತನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು ಪೊಳ್ಳು ಮಾತುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು.
• 6:11–14 — ಕೈ ತಟ್ಟಿ, ಕಾಲು ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, 'ಅಯ್ಯೋ!' ಎಂದು ಕೂಗುವಂತೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕತ್ತಿ, ಕ್ಷಾಮ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಧಿ ದೂರಕ್ಕೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೂ ತಲುಪುವವು, ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಉತ್ತರದ ದಿಬ್ಲಾವರೆಗೆ — ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳು ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ — ದೇಶವು ಹಾಳುಬೀಳುವುದು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 6:9  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಅಧ್ಯಾಯದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಸಾಲೇ ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಮಲ ಸಾಲೂ ಹೌದು: ತನ್ನ ಜನರ ಅಲೆದಾಡುವ ಹೃದಯಗಳಿಂದ ತಾನು ನೊಂದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ, ಮುರಿದುಹೋದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ದೇವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ತಣ್ಣನೆಯದಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಶೇಷದ ತಿರುಗುವಿಕೆ ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಲ್ಲ, ಪರಿಚಿತವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಬಹುದೂರದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕರು ನಿಖರವಾಗಿ ಅಂಥ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ — ನಷ್ಟದ ನಂತರ, ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಅಲ್ಲ.