ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಗರದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಹೆಸರಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿರುತ್ತಾನೆ: ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವಿಭಾಗ, ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ, ಶಾಲೆಯ ಗೇಟು, ಮೇಲ್ಸೇತುವೆಯ ಫಲಕ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನದೇ ಕಟ್ಟಡದ ಮೊಗಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ, ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರ ನಿಜವಾದದ್ದು, ಆದರೆ ಅದು ಎರವಲು ಪಡೆದದ್ದು. ದಾನಿಯೇಲನು 4 ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅಧ್ಯಾಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ನಿರೂಪಕನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯೇ. ಬಾಬೆಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು, ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ನಿಂತಿದ್ದನು — ಮತ್ತು ಅದೇ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದನಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಯುವವನಾದನು — ಎಂದು ಇಡೀ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದ ಸೆರೆವಾಸದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಕಥೆಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಆಳುವವರು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. 2ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ಪ್ರತಿಮೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿತು; 3ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ಕುಲುಮೆಯಿಂದ; 4ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಸ್ವಂತ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಠವನ್ನು ಮೂರು ಸಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಮಹೋನ್ನತನು ಮನುಷ್ಯರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನಗೆ ಇಷ್ಟಬಂದವರಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕಲಿಯದ ನಂತರದ ಒಬ್ಬ ಅರಸನು ಹೆಚ್ಚು ಕಠಿಣವಾದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವ 5ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಇದು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಮನುಷ್ಯನು ತಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ದೇವರ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು — ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸೆರೆಯವನು ಅಧಿಕಾರದ ಮುಂದೆ ಕಠಿಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಮೂಲಕ ಮಾದರಿ ಕೊಡಲು.
- 4:1–18 — ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಮಹೋನ್ನತನ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ಕೊಡುವ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಮರ; ಆಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ಪರಿಶುದ್ಧ 'ಕಾವಲುಗಾರನು' ಅದನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕೆಂದೂ, ಅದರ ಬುಡವನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಕಂಚಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದೂ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಏಳು ಕಾಲಗಳು ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 4:19–27 — ಬೇಲ್ತೆಶಚ್ಚರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದಾನಿಯೇಲನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಈ ಕನಸು ಅರಸನ ಶತ್ರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಿದ್ದರೆ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಆ ಮರ ಅರಸನೇ; ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅವನು ಹೊರಗಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಪಶುವಿನಂತೆ ಬದುಕುವನು. ನೀತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕವೂ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೊಳಗಾದವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕವೂ ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ಅವನು ಅರಸನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
- 4:28–33 — ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ, ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಾಡುತ್ತಾ, ಅರಸನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಮಹಾ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನು ಹೊರಗಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ದನಗಳಂತೆ ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಇಬ್ಬನಿಯಿಂದ ತೊಯ್ದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಕೂದಲೂ ಉಗುರುಗಳೂ ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.
- 4:34–37 — ಆ ಕಾಲ ಮುಗಿದಾಗ ಅವನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಮರಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವಾದ ಮಾರ್ಗಗಳುಳ್ಳ, ಗರ್ವಿಷ್ಠರನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಶಕ್ತನಾದ ಪರಲೋಕದ ಅರಸನನ್ನು ಅವನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ರಾಜ್ಯವೂ ವೈಭವವೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ದಾನಿಯೇಲನು 4:34 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದಾನಿಯೇಲನು ಒಬ್ಬ ನಿರಂಕುಶ ಅರಸನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: ಅವನು ಅರಸನಿಗಾಗಿ ಕಳವಳಪಡುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಪತನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸಲಹೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದದ್ದು — ನ್ಯಾಯ ಮಾಡು, ಬಡವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು. ಮತ್ತು ಕಥೆ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: ಗರ್ವಿಷ್ಠನು ನಾಶವಾಗುವುದರೊಂದಿಗಲ್ಲ, ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವುದರೊಂದಿಗೆ. ಗರ್ವವನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹುಚ್ಚುತನವಾಗಿಯೂ ನಮ್ರತೆಯನ್ನು ವಿವೇಕದ ಮರಳುವಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ.