ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಂಬಂಧಿಕನೂ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಮಾತನಾಡುವ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ — ಒಬ್ಬರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಒಬ್ಬರು ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇಬ್ಬರು ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೇಲೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೇ, ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊರಿಂಥದ ಕೂಟಗಳು ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇವೆ ಎಂದು ಪೌಲನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಜನರು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಬರುವ ಅತಿಥಿಗಳು ಇಡೀ ಕೋಣೆಗೇ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆಯೋ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಾರೆ. 13ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಹಾಗೀತೆಯ ನಂತರ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಆಸನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿ: ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಸರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಾತನಾಡಿ, ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕೋಣೆಗೆ ಭಕ್ತಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಐದನೇ ಅಂಕ — ಈಗ ಚದುರಿರುವ ಮನೆಸಭೆಗಳ ಜಾಲವಾಗಿರುವ ಸಭೆ, ಆತ್ಮನ ಜನರಾಗಿ ಬಾಳಲು ಕಲಿಯುತ್ತಿದೆ. 12–14ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳ ಕುರಿತ ಕೊರಿಂಥದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನೂ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು 12ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅಳತೆಗೋಲು ಎಂದು 13ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ; 14ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡನ್ನೂ ನಿಜವಾದ ಕೂಟಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವರದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇನ್ನು ಅದು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ, ಅದು ಸಭೆಗೆ ಭಕ್ತಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ, ಹೊರಗಿನವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಎಂಬುದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಕೊರಿಂಥದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವಾಗುವಿಕೆಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕೆಳಗೆ ತರಲು: ಅರ್ಥ ಹೇಳಲ್ಪಡದ ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳಿಗಿಂತ ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಪ್ರವಾದನೆ ಮೇಲು; ದೇವರು ಸಮಾಧಾನದ ದೇವರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು.
- 14:1–12 — ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ, ಮತ್ತು ವರಗಳನ್ನು — ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು — ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಅನ್ಯಭಾಷೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರವಾದನೆ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂತೈಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಪಷ್ಟ ಸ್ವರಗಳಿಲ್ಲದೆ ನುಡಿಸಿದ ಕೊಳಲಿನಂತೆ, ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಶಬ್ದ ಯಾರಿಗೂ ಭಕ್ತಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
- 14:13–25 — ಅನ್ಯಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವವನು ಅದರ ಅರ್ಥ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಪೌಲನು ತಾನೇ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಐದು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಹೊರಗಿನವನು ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಡ್ಡಬಿದ್ದು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಹುದು.
- 14:26–33 — ಅವರು ಕೂಡಿಬಂದಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ತರುತ್ತಾನೆ — ಒಂದು ಕೀರ್ತನೆ, ಒಂದು ಬೋಧನೆ, ಒಂದು ಪ್ರಕಟನೆ. ಅನ್ಯಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವವರು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಮೂವರು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ, ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಹೇಳುವವನಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ; ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಸರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ಇತರರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಬೇಕು. ದೇವರು ಗಲಿಬಿಲಿಯ ದೇವರಲ್ಲ, ಸಮಾಧಾನದ ದೇವರು.
- 14:34–40 — ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು — ಇದು ಬಹಳ ವಿವಾದಿತ ಸೂಚನೆ (ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ). ಪೌಲನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: ಇದು ಕರ್ತನ ಆಜ್ಞೆ; ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಡಿ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದಲೂ ಕ್ರಮವಾಗಿಯೂ ನಡೆಯಲಿ.
- ನಂತರದ ಒಂದು ಅಂಚಿನ ಟಿಪ್ಪಣಿ, ಅದು ಪಠ್ಯದೊಳಗೆ ಎರಡು ಬೇರೆಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಕಲಾಯಿತು — ಬದಲಾಗುವ ಸ್ಥಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗಾರ್ಡನ್ ಫೀ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪ್ ಪೇನ್ ವಾದಿಸುವ ನಿಲುವು.
- ಪೌಲನ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳೇ, ಆದರೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೀಮಿತ — ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸುವುದು — ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರ ಅಥವಾ ಪ್ರವಾದಿಸುವುದರ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧವಲ್ಲ.
- ಸಭಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಮೌನದ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮವಾಗಿ ಪೌಲನ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳು — ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹೊಂದಿರುವ ನಿಲುವು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 14:40 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸಭೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ — ಕೆಲವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ವರವೆಂದು, ಕೆಲವರು ಅಪರೂಪವೆಂದು, ಕೆಲವರು ಅಪೊಸ್ತಲರೊಂದಿಗೆ ನಿಂತುಹೋದ ವರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರ ನಿಲುವು ಏನೇ ಇರಲಿ, ಪೌಲನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತದೆ: ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ, ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಅತಿಥಿಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕೂಟಕ್ಕೂ ನಗರದ ಬೃಹತ್ ಸಭೆಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.