ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿವರ್ತನೆ ಅವಶ್ಯ; ಮಗುವಿನಂತಾಗುವುದೇ ಅದು ತಾಳುವ ರೂಪ. ದೊಡ್ಡವರು ತಾವು ಬೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ತರಲ್ಪಡಬೇಕು — ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿ, ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿ, ಕಲಿಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ.

ಲೋಕದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಏರುವುದಕ್ಕೆ ಕ್ರೈಸ್ತತ್ವವು ಪ್ರತಿಫಲ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅದನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರವೇಶವು ಕೆಳಮುಖವಾದದ್ದು — ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಕಡೆಗೆ.

ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ. ಈ ಷರತ್ತು ಮುಖ್ಯ. ಆತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೂಟಗಳಿಗೆ — ಆತನ ಘನತೆಗಾಗಿ, ಆತನ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ, ಆತನ ವಾಕ್ಯದ ಕೆಳಗೆ — ಆತನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದೆ. ಕ್ರೈಸ್ತ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತ ಹಗುರವಾದ ಕೂಟಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ. ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರವಾದ ವಾಗ್ದಾನ. ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಬರುವ ಇಬ್ಬರು ಮೂವರು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಭಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರಲ್ಲ; ಅದೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ಎಣಿಕೆಯನ್ನೇ ಸೋಲಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ. ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಅಳತೆಮಾಡಿ ಕೊಡುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಕ್ರೈಸ್ತನು ಲೆಕ್ಕ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಾತನು ಲೆಕ್ಕ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪೇತ್ರನ ಏಳು ಸಾರಿ ರಬ್ಬಿಗಳ ಮಾನದಂಡಗಳ ಪ್ರಕಾರವೇ ಉದಾರವಾಗಿತ್ತು; ಕ್ರಿಸ್ತನ ಉತ್ತರವು ಅದನ್ನು ಅತಿ ಚಿಕ್ಕದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಲೆಕ್ಕದ ಉದ್ದೇಶವೇ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕೈಬಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.

ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಸೇವಕನಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅವನು ಕೆಲವೇ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮನ್ನಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಾಮ್ಯದ ಕುಟುಕು ಆ ಅಸಮಾನತೆಯಲ್ಲಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರನು ನಿಮಗೆ ಏನೇ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀವು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅದು ಅಲ್ಪವೇ.

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ. ಪಡೆದ ಕೃಪೆಯು ಕೊಡುವ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದೇ ಮಾದರಿ. ಕ್ಷಮೆಯು ಒಳಗೆ ಹರಿದು ಬಂದರೂ ಹೊರಗೆ ಹರಿಯದಿರುವಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ.