ತಂದೆಯೇ. ಮೊದಲ ಪದವೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವವನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ ಎಂದಲ್ಲ — ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗಲೂ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಮುದಾಯದ್ದೇ. ಯಜಮಾನನೇ ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯೇ ಎಂದಲ್ಲ — ತಂದೆಯೇ.

ಮೊದಲ ಮೂರು ಬಿನ್ನಹಗಳು ದೇವರ ಗೌರವವನ್ನು ಕುರಿತವು — ಆತನ ನಾಮ, ಆತನ ರಾಜ್ಯ, ಆತನ ಚಿತ್ತ. ಶಿಷ್ಯನು ಇವುಗಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆಯೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.

ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಏರುವ ಮೂರು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು — ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಹುಡುಕಿರಿ, ತಟ್ಟಿರಿ. ವ್ಯಾಕರಣವು ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ — ಬೇಡುತ್ತಲೇ ಇರಿ, ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರಿ, ತಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರಿ. ಪಟ್ಟುಹಿಡಿಯುವಿಕೆಯು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದದ್ದು.

ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಂಡವರಿಗೆ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಸೆಯೂ ಈಡೇರುವುದು ಎಂದು ಈ ವಚನವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೇಡಿಕೆಗೂ ತಂದೆಯ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ತನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮವನ್ನೇ. ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಂದೆಯು ಕೊಡುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರ. ಲೂಕನ ರೂಪವು ಆ ವರವನ್ನು ಆತ್ಮನೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ — ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಉತ್ತರ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುವ ವಚನ. ನೀವು ಏನನ್ನೇ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಮೊದಲು ಆತ್ಮನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಆತನು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ವರಗಳನ್ನೂ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

ಆತನನ್ನು ಹೆತ್ತದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯು ಆತನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಧನ್ಯಳೆಂದು ಹೇಳಿದಳು; ಆತನು ಆ ಆಶೀರ್ವಾದದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದನು. ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅನುಸರಿಸುವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧನ್ಯತೆ — ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತೆರೆದಿರುವ ಸ್ಥಾನ.

ಕೇಳಿ... ಅನುಸರಿಸುವ. ಲೂಕನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಜೊತೆಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು. ಅನುಸರಿಸದೆ ಕೇಳುವುದೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಯ್ಯೋ ಎಂಬ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಶಾಪ; ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗಿರುವುದೇ ಆಶೀರ್ವಾದ.