ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗೆತ್ಸೇಮನೆ. ರಕ್ಷಕನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಯವಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ಪದಪುಂಜಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವು ವೇದನೆಯ ಕೂಗುಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ದೇವರ ಮೇಲಣ ಭಯಭಕ್ತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಆತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ದೇವರು ಕೇಳಿದನು. ಆತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು — ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗಲು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲದಿಂದ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ದೇವರು ಕೊಡುವ ‘ಹೌದು’ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಲ್ಲ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಬಲವನ್ನು ಕೊಡುವುದು.

ಆತನು ಮಗನಾಗಿದ್ದರೂ. ಮಗನೆಂಬ ಸ್ಥಾನವು ಆತನನ್ನು ವಿಧೇಯತೆಯ ಶಾಲೆಯಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯನಾದ ಮಗನು, ಪರಿಮಿತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಜೀವಿಸುವ ಒತ್ತಡದ ನಡುವೆ ವಿಧೇಯನಾಗುವ ಅನುಭವದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಾಧೆಗಳಿಂದಲೇ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡನು. ಆತನಲ್ಲಿ ತೊರೆಯಬೇಕಾದ ಯಾವ ಅವಿಧೇಯತೆಯೂ ಇದ್ದುದರಿಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬಾಧೆಯಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧೇಯತೆಯು ನಮಗಾಗಿ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಜೀವಿಸಲ್ಪಡಲೇಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು.

ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ. ಬಾಧೆಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟನು. ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ — ಆತನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿದ್ದನು — ಆದರೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ತನಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ವಿಧೇಯತೆಯು ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಧೇಯತೆ — ಕರ್ತನೂ ರಕ್ಷಕನೂ ಆಗಿರುವ ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅಧೀನರಾಗುವುದು. ಆತನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗುವವರ ಕಡೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

ಎಂದಿಗೂ ಬೆಳೆಯದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಗದರಿಕೆ. ಅವರು ಬೋಧಕರಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಶಿಶುವಿಹಾರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕಾಲವೇ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ.

ಈ ವಚನವು ಸತ್ಯವೇದವನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಓದುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತದೆ: ನೀನು ಈಗ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೀಯೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಹಾಲಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಇದ್ದೀಯೋ? ಒಂದು ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮಿಕ ಶೈಶವವು ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲ, ವೈಫಲ್ಯ.