ಆರೋನನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ — ದೇವರಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡವನಲ್ಲ. ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 5:4 ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ನಿಜವಾದ ಯಾಜಕತ್ವದ ತತ್ವವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ: ಯಾವನೂ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಈ ಗೌರವ ಪದವಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆರೋನನಂತೆ ದೇವರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ. ನಾದಾಬ್ ಮತ್ತು ಅಬೀಹೂ ಬೇಗನೆ ಬೇರೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸಾಯಲಿದ್ದರು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 10). ಯಾಜಕ ಕುಟುಂಬವೂ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನಿಂದ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಾನವು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೌರವವೂ, ಅಲಂಕಾರವೂ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ. ಎರಡು ಉದ್ದೇಶಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಗೌರವವು ದೇವರನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲಂಕಾರವು ಆ ಪದವಿಯನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾಜಕ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಭಯಭಕ್ತಿಯದ್ದಾಗಿದ್ದವು — ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದರ ಘನತೆಯನ್ನು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದ್ದವು.

ಆಧುನಿಕ ಆರಾಧನೆಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಾರಣ ಸಲಿಗೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವೇದದ ಮಾದರಿಯು ಭಯಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸೌಂದರ್ಯ. ಈಗ ವಿಶ್ವಾಸಿಯೇ ದೇವಾಲಯವೂ ಯಾಜಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ತನ್ನ ಯಾಜಕ ಗುರುತು ಗೌರವಕ್ಕೂ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕೂ ಆಗಿರುವವನಂತೆ ಜೀವಿಸಿರಿ.

ಹನ್ನೆರಡು ಕುಲಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಎರಡು ಗೋಮೇಧಕ ರತ್ನಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಮಹಾಯಾಜಕನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅವನು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಜನರು ಅವನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು.

ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 7:25 — ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬದುಕುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸೇವೆಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಭುಜಗಳ ಮೇಲಿನ ಹೆಸರುಗಳು, ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಸರುಗಳು (ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವ ಸ್ಥಳ). ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಹೆಸರುಗಳು (ಮಮತೆ ನೆಲೆಸುವ ಸ್ಥಳ). ಮಹಾಯಾಜಕನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು — ಬಲದಿಂದ ಆಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಮತೆಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು.

ಕ್ರಿಸ್ತನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಸಭೆಯನ್ನು ಹೊರಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಲವುಳ್ಳ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೂ, ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಷ್ಟು ಮೃದುವಾದ ಹೃದಯದ ಮೇಲೂ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎರಡೂ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾಜಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾರನು.

ಊರೀಮ್ ತುಮ್ಮೀಮ್ — ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳಕುಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಳು ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅರ್ಥವು ಅನಿಶ್ಚಿತ. ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಗೂಢ ವಸ್ತುಗಳು (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 27:21). ಅವುಗಳ ನಿಖರವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ಇಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯವು ಸ್ಪಷ್ಟ: ಅವು ದೈವಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಸಾಧನಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಊರೀಮ್ ತುಮ್ಮೀಮ್. ನಮಗೆ ಆ ರತ್ನಗಳೇ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದೇವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 2:10-16). ತತ್ವವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ: ದೇವಜನರು ಆತನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಂತರ್ಬೋಧೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಆತನು ನೇಮಿಸಿದ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ.

ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಬಂಗಾರದ ಗೆಜ್ಜೆಗಳೂ ನೂಲಿನ ದಾಳಿಂಬಗಳೂ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಇದ್ದವು. ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದ ಹೊರಗಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು — ಯಾಜಕನು ಜೀವದಿಂದಿದ್ದು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಆ ಶಬ್ದವು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ದಾಳಿಂಬಗಳು ಫಲಭರಿತತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದವು.

ಶಬ್ದವೂ ಫಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ. ಯಾಜಕ ಜೀವನವು ಇತರರು ಕೇಳಬಹುದಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಕಾಣಬಹುದಾದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿಸುವ ಆದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲದ ಯಾಜಕತ್ವವು ಪೊಳ್ಳು; ಫಲವುಳ್ಳ ಆದರೆ ಕೇಳಿಸದ ಯಾಜಕತ್ವವು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಾರದು. ಎರಡೂ ಇರಲೇಬೇಕು.

ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಮೀಸಲು. ಮಹಾಯಾಜಕನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಂಗಾರದ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾಗಿರುವುದರ ಘೋಷಣೆ.

ಕುದುರೆಗಳ ಘಂಟೆಗಳ ಮೇಲೂ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಮೀಸಲು ಎಂದು ಕೆತ್ತಿರುವ ದಿನದ ಕಡೆಗೆ ಜೆಕರ್ಯನು 14:20 ಎದುರುನೋಡುತ್ತದೆ — ಒಮ್ಮೆ ಯಾಜಕನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದ ಅದೇ ಸಮರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಹಣೆಯು ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ (ಪ್ರಕಟಣೆ 7:3, 22:4). ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಯಾಜಕನ ಆಭರಣವು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೇವಜನನ ಸ್ಥಾನಮಾನವಾಗಿದೆ.