ಅಪೊಸ್ತಲರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಧವೆಯರು ಮುಖ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ಆಹಾರವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು — ಆದರೆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲದರ ಆಡಳಿತಗಾರರಾಗಿಬಿಡುವ ಆತ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ಸಭೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಿಹಾರವು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹಂಚುವುದು. ಕೆಲಸವು ನಡೆಯಲೇಬೇಕು; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅದೇ ಜನರು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲೇ ನಿರತರಾಗಿರುವಂತೆ ಉಪಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಏಳು ಮಂದಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಭಾಪಾಲಕನ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆ. ಎರಡು ಆದ್ಯತೆಗಳು — ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯೋಪದೇಶ — ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವಂಥವುಗಳು. ಸೇವಕನ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಈ ಎರಡರ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.

ಆಳವಿಲ್ಲದಂತಾಗುವ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದರಿಂದ ದೂರಸರಿದ ನಾಯಕರಿರುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಕರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯದ ಆಹಾರವೇ ಸಭೆಯ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ಬತ್ತಿಹೋದಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗಿನ ಜನರು ಬಾಯಾರುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಸಾರಾಂಶ ವಚನ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ವಾಕ್ಯವು ಪ್ರಬಲವಾಯಿತು. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸೇವೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ — ಕೇವಲ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನಲ್ಲ.

ಯಾಜಕರಲ್ಲಿಯೂ ಬಹುಜನರು ಕ್ರಿಸ್ತ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ವರ್ಗವು ಈಗ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸುವಾರ್ತೆಯು ತಲುಪಲಾಗದಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದ ಯಾವ ವೈರತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ. ವಿರೋಧಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ; ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ವಿಧೇಯತೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರಬಹುದು.

ಸಭಾಸೇವಕನಿಂದ ಬೋಧಕನಾದ ಸ್ತೆಫನನು ವೈರತ್ವದ ಹಿರೀಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಸೀನಾಯಿಯಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದ ಮೋಶೆಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 34:29). ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದನೋ ಅದರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಯಾವ ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕವೂ ಇದನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಿರಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ಯಾಯದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುವ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿರೀಸಭೆಯು ಅದನ್ನು ಕಂಡಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.