ಭಕ್ತಿಯ ವೇಷವಿದ್ದು ಅದರ ಬಲವನ್ನು ಬೇಡವೆನ್ನುವವರು. ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯಿಲ್ಲದ ಧಾರ್ಮಿಕತೆ — ಭಕ್ತಿಯ ಹೊರರೂಪವಿದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕರವಾದ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯು ಬಹಿರಂಗವಾದ ಅಪನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ, ಪೊಳ್ಳು ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯೇ.

ಇಂಥವರ ಸಹವಾಸವನ್ನೂ ಮಾಡದಿರು. ಬಲವಿಲ್ಲದ ವೇಷವು ನಿರಪಾಯಕರವಾದದ್ದಲ್ಲ; ತಿಮೊಥೆಯನು ಅದರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು. ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸದ ಭಕ್ತಿಯು (ಈ ಜನರು ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದಿರುವ ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನ ವಚನಗಳು ಪಟ್ಟಿಮಾಡುತ್ತವೆ) ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ತಿರುಗಿಕೊಂಡು ದೂರವಾಗಬೇಕಾದ ನಕಲಿಯಾಗಿದೆ.

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಜೀವನವು ವಿರೋಧವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಾಗ್ದಾನ. ಸದ್ಭಕ್ತರಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವರು — ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಲೋಕದ ವೈರತ್ವವು ನಿರಂತರವಾದದ್ದು.

ಸುಖಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಇದು ತಿದ್ದುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದು, ಆತನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ದಂಗೆಯೆದ್ದಿರುವ ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂಸೆಯು ಸೋಲಿನ ಅಥವಾ ದೇವರ ಅಸಮಾಧಾನದ ಗುರುತಲ್ಲ, ಭಕ್ತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುಭವ. ಯೋಹಾನನು 15:20 — ದಣಿಗಿಂತ ಆಳು ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ.

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನಿನಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗಿದೆ. ತಿಮೊಥೆಯನಿಗೆ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ (ಲೋವಿಯಳೂ ಯೂನೀಕೆಯೂ) ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದರು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಿತ್ತುವುದು ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಫಲಕೊಡುತ್ತದೆ.

ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಣೆಹೊಂದುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಶಾಸ್ತ್ರದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ — ಅದು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಹೊಂದುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ರಕ್ಷಣೆಯು ಬರುವುದು ಕ್ರಿಸ್ತಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ. ವಾಕ್ಯವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗ.

ದೈವ ಪ್ರೇರಿತವಾದ — ಅಕ್ಷರಶಃ “ದೇವರ ಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹೊರಟ” (ಗ್ರೀಕ್ ಥಿಯೊಪ್ನ್ಯೂಸ್ಟೊಸ್). ಶಾಸ್ತ್ರವು ದೇವರ ಶ್ವಾಸದಿಂದಲೇ ಹೊರಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಬರಹರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆತನ ಸ್ವಂತ ಮಾತು. ಇದೇ ಅದರ ಅಧಿಕಾರದ ಅಡಿಪಾಯ.

ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ನಡತೆ ಎರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ನಾಲ್ಕು ಉಪಯೋಗಗಳು — ಉಪದೇಶ (ಏನನ್ನು ನಂಬಬೇಕು), ಖಂಡನೆ (ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದ್ದೇವೆ), ತಿದ್ದುಪಡಿ (ಹೇಗೆ ಸರಿಪಡಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು), ನೀತಿಶಿಕ್ಷೆ (ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಬೇಕು). ಬೋಧಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಗದರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ ತರಬೇತಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಯಾವುದೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ.

ದೈವಪ್ರೇರಿತ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಉದ್ದೇಶ — ದೇವರ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನನ್ನಾಗಿ (ಸಂಪೂರ್ಣನನ್ನಾಗಿ, ಪ್ರೌಢನನ್ನಾಗಿ) ಮತ್ತು ಸನ್ನದ್ಧನನ್ನಾಗಿ (ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡವನನ್ನಾಗಿ) ಮಾಡುವುದು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದೆ.

ಇದೇ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಮರ್ಪಕತೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ. ವಾಕ್ಯವು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಸಕಲ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅದಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯನಾಗುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಜ್ಜಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಗತ್ಯವಾದ ಯಾವುದೂ ಕೊರತೆಯಾಗಿಲ್ಲ.