రాత్రి పొద్దుపోయాక, ఆందోళన మిమ్మల్ని నిద్రపోనివ్వనప్పుడు, పరిస్థితి ఎంత ఘోరంగా ఉందో ఎవరికీ తెలియదని అనిపించవచ్చు. మీరు అటూ ఇటూ పొర్లుతారు; కన్నీళ్లు వస్తాయి; ఎవరూ చూడరు. లేఖనాల్లోని అత్యంత ఆంతరంగిక చిత్రాల్లో ఒకదానితో కీర్తన 56 ఆ ఒంటరితనానికి జవాబిస్తుంది: అశాంతితో మీరు పొర్లే ప్రతిసారీ దేవుడు నమోదు చేస్తాడు, ప్రతి కన్నీటి బొట్టునూ తన బుడ్డిలో సేకరిస్తాడు. దాని శీర్షిక దీనిని గాతులో ఉంచుతుంది; అక్కడ ఫిలిష్తీయులు గుర్తుపట్టిన దావీదు శత్రువుల మధ్య చిక్కుకుపోయాడు. కీర్తన 34 విడుదలను వెనక్కి తిరిగి చూస్తే, ఈ కీర్తన ఏదీ పరిష్కారం కాకముందే, భయం లోపలి నుండి రాయబడింది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇంకా మూడవ అంకంలోనే, అభిషిక్త రాజైన దావీదు పరదేశంలో వేటాడబడుతున్న మనిషి. 1 సమూయేలు 21లోని చరిత్ర బయటి నుండి మాత్రమే చూపేదానిని — మిత్రులెవరూ లేని ఒక మనిషి అంతరంగ పోరాటాన్ని — ఈ కీర్తన పాఠకునికి వినిపిస్తుంది. 'శరీరం' లేదా 'మనిషి' చేయగలిగేదాని కంటే దేవుణ్ణి నమ్ముకోవడం అనే దాని పల్లవి తర్వాతి లేఖనాల్లో మళ్లీ వినిపిస్తుంది; దేవుడు 'నా పక్షాన ఉన్నాడు' అనే భావన క్రొత్త నిబంధన నిశ్చయతలోకి కొనసాగుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: నమ్మకంలో ఇమిడి ఉన్న నిజాయితీగల భయానికి ఒక నమూనా ఇవ్వడం — శత్రువులను, అపనిందను, కన్నీళ్లను స్పష్టంగా పేర్కొంటూ, పునరావృతమయ్యే ఒక పల్లవి ద్వారా పరిస్థితులపై కాక దేవుని వాక్కుపై ఆనుకోవడాన్ని ఎంచుకోవడం.
- 56:1–4 — కనికరం కోసం ఒక విన్నపం: దాడి చేసేవారు దినమంతా ఒత్తిడి చేస్తున్నారు. తర్వాత కావ్యానికి లంగరు వేసే మలుపు: నేను భయపడినప్పుడు నిన్ను నమ్ముకుంటాను. దేవునిలో — ఆయన వాక్కును నేను స్తుతిస్తాను — నేను భయపడను; కేవలం శరీరం నన్ను ఏమి చేయగలదు?
- 56:5–7 — శత్రువులు అతని మాటలను వక్రీకరిస్తారు, కుట్రలు పన్నుతారు, పొంచి ఉంటారు, అతని ప్రాణం తీయాలని ఆశిస్తూ అతని అడుగులను గమనిస్తారు. అలాంటి జనాలను తన కోపంలో పడగొట్టమని, వారిని తప్పించుకోనివ్వవద్దని కీర్తనకారుడు దేవుణ్ణి అడుగుతాడు.
- 56:8–11 — దేవుడు అతని తిరుగులాటలను లెక్కపెట్టాడు, అతని కన్నీళ్లను ఒక బుడ్డిలో ఉంచాడు, తన గ్రంథంలో నమోదు చేశాడు. 'దేవుడు నా పక్షాన ఉన్నాడని నాకు తెలుసు.' పల్లవి ఇప్పుడు మరింత నిండుగా తిరిగి వస్తుంది: దేవునిలో, యెహోవాలో — ఆయన వాక్కును నేను స్తుతిస్తాను — నేను నమ్ముకుంటాను, భయపడను.
- 56:12–13 — విడుదల అప్పటికే ఖాయమైనట్లు అతను మాట్లాడతాడు: తన మ్రొక్కుబడులు చెల్లించి కృతజ్ఞతార్పణలు తెస్తాడు, ఎందుకంటే దేవుడు అతణ్ణి మరణం నుండి విడిపించాడు, అతని పాదాలు తొట్రిల్లకుండా కాపాడాడు — జీవపు వెలుగులో దేవుని ఎదుట నడవడానికి.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 56:3–4 · కాబట్టి ఏమిటి: ఇక్కడ విశ్వాసం అంటే భయం లేకపోవడం కాదు; 'నేను భయపడినప్పుడు' కీర్తనకారుడు చేసేదే అది. భయాన్నీ కన్నీళ్లనూ ఒప్పుకోవడానికి ఈ కావ్యం అనుమతి ఇస్తుంది; తర్వాత ఆసుపత్రుల్లో, శరణార్థి శిబిరాల్లో, జైళ్లలో ప్రజలను ఓదార్చిన ఒక చిత్రాన్ని అందిస్తుంది: మీరు అనుభవించేది ఏదీ గమనించబడకుండా పోదు. భావన ఇంకా అందుకోనప్పుడు పునరావృతం చేయవలసినది ఈ పల్లవి.