ఉద్యోగం కోసం ఇంటి నుండి దూరంగా వెళ్లిన ఎవరికైనా, కుటుంబానికి దూరంగా గడిపే పండుగ కాలపు బాధ తెలుసు. ఫోనులో ఫోటోలు వస్తాయి: దీపాలు, కిక్కిరిసిన చర్చి, భోజనబల్ల చుట్టూ బంధువులు — మీరేమో మరో పట్టణంలో అద్దె గదిలో ఉన్నారు. కీర్తన 42 దేవుని వైపు మళ్లిన ఆ బాధే. గాయకుడు ఒకప్పుడు ఆనందభరితమైన ఊరేగింపులో జనసమూహాలను దేవుని మందిరానికి నడిపించాడు; ఇప్పుడు అతను దూరంగా, ఉత్తరాన, యొర్దాను ఊటల దగ్గర ఉన్నాడు; 'నీ దేవుడు ఎక్కడ?' అని ప్రజలు అతన్ని ఎగతాళిగా అడుగుతున్నారు. నీటి వాగుల కోసం ఆయాసపడే దుప్పి అనే ప్రసిద్ధ ప్రారంభ చిత్రం, కేవలం ఓదార్పు కోసమే కాక, స్వయంగా దేవుని కోసమే ఉన్న దాహాన్ని పట్టుకుంటుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు దేవుణ్ణి కలుసుకునే స్థలంగా దేవాలయం అప్పుడే ప్రతిష్ఠించబడింది. కీర్తనల రెండవ పుస్తకంలోని మొదటి కీర్తన, 'కోరహు కుమారుల' శీర్షిక గల మొదటి కీర్తన అయిన కీర్తన 42 మరోవైపును చూపుతుంది: ఆ స్థలం నుండి తెగిపోయినట్లు ఉండడం ఎలా అనిపిస్తుందో. కోరహీయులు దేవాలయంలో లేవీయ గాయకులు, ద్వారపాలకులు. ఇక్కడ చదివితే, మొదటి నుండి ఆరాధనలో వేడుకతో పాటు ఆరాటం, విలాపం కూడా ఉన్నాయని వారి గీతం మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఆధ్యాత్మిక దాహానికి, కృంగుదలకు మాటలు ఇవ్వడం; ఒక విశ్వాసి నిరాశ గురించి దేవునితో నిజాయితీగా మాట్లాడుతూనే, నిరీక్షణతో తన సొంత ప్రాణానికి తిరిగి జవాబు చెప్పడాన్ని చూపడం.
- 42:1–4 — నీటి వాగుల కోసం ఆశపడే దుప్పిలా, గాయకుడు జీవముగల దేవుని కోసం దాహంగొని, తాను మళ్లీ ఎప్పుడు ఆయన సన్నిధికి రాగలనని అడుగుతాడు. 'నీ దేవుడు ఎక్కడ?' అని ప్రజలు అడుగుతుండగా, అతని కన్నీళ్లే అతనికి ఆహారమయ్యాయి. ఆనంద గీతాలతో పండుగ జనసమూహాన్ని దేవుని మందిరానికి తాను నడిపించిన రోజులను అతను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు.
- 42:5 — పల్లవి: నా ప్రాణమా, నీవెందుకు కృంగిపోయావు? దేవుని మీద నిరీక్షణ ఉంచు, ఎందుకంటే నేను ఇంకా ఆయనను స్తుతిస్తాను. అతను కేవలం తన మాట తాను వినకుండా, తనతో తాను మాట్లాడుకుంటాడు.
- 42:6–8 — యొర్దాను దేశం నుండి, హెర్మోను శిఖరాల నుండి అతను దేవుణ్ణి జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు. గర్జించే జలపాతాలు ముంచెత్తబడడానికి చిత్రంగా మారతాయి — అగాధం అగాధాన్ని పిలుస్తుంది — అయినా పగటివేళ దేవుడు తన ఎడతెగని ప్రేమను పంపుతాడు, రాత్రివేళ ఆయన పాట అతనితో ఉంటుంది.
- 42:9–11 — తాను ఎందుకు మరచిపోబడ్డానని అతను దేవుణ్ణి అడుగుతాడు; శత్రువుల దూషణలు విరిగిన ఎముకల్లా గుచ్చుకుంటాయి. తర్వాత పల్లవి తిరిగి వస్తుంది: దేవుని మీద నిరీక్షణ ఉంచు, ఆయనే నా రక్షకుడు, నా దేవుడు. కీర్తన ఇంకా కనిపెడుతూనే, ఇంకా దేవాలయాన్ని చేరకుండానే ముగుస్తుంది.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 42:1 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ కీర్తన లేనిది నటించకుండా కృంగిపోయి ఉండడానికి అనుమతి ఇస్తుంది. గాయకుడు తన దుఃఖాన్ని కాదనడు; దాన్ని ప్రశ్నిస్తాడు, దానితో వాదిస్తాడు, జ్ఞాపకం కోసం, నిరీక్షణ కోసం చేయి చాస్తాడు. కృంగుదలతో గానీ దేవుని నుండి దూరంతో గానీ పోరాడే పాఠకులకు ఇది ఉపన్యాసం కాదు, ఒక సహచరుడు; అది సంతోషకరమైన ముగింపుకు తొందరపడదు.