ఇనుప కలంతో రాయబడింది

కొన్ని మాటలు సుద్దముక్కతో రాసినవి; మరుసటి రోజుకి అవి మాయమవుతాయి. మరికొన్ని రాతిలో చెక్కినవి: పునాదిరాయి మీద ఒక పేరు, స్మారకం మీద ఒక తేదీ, చెక్కినవారి కంటే ఎక్కువ కాలం నిలిచే అక్షరాలు. యిర్మీయా 17 రెండవ రకంతో మొదలవుతుంది. యూదా పాపం ఇనుప కలంతో రాయబడిందని, గట్టి రాతి ములుకుతో వారి హృదయ పలకల మీదా వారి బలిపీఠాల కొమ్ముల మీదా చెక్కబడిందని దేవుడు అంటాడు. గుడ్డతో తుడిచేయగల తాత్కాలిక తప్పు ఇది కాదు; ఇది లోపలికే చెక్కబడింది. అంత లోతుకు ఏది చేరగలదని మిగిలిన అధ్యాయం అడుగుతుంది — హృదయాన్ని పరిశోధించి దానిని స్వస్థపరిచే దేవుడే ఒక జవాబు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం, ఇశ్రాయేలు — దాని చివరి సంవత్సరాల్లో. ఈ అధ్యాయం కొన్ని చిన్న భాగాలను కలుపుతుంది — ఒక తీర్పు, ఒక జ్ఞాన గీతం, హృదయం గురించిన ఒక మాట, ఒక ప్రార్థన, నగర ద్వారాల దగ్గర విశ్రాంతిదినం గురించిన ఒక ప్రసంగం. యూదా సమస్య దాని ప్రవర్తన మాత్రమేనా లేక అంతకంటే లోతైనదా అని కలిసి ఇవి అడుగుతాయి. యిర్మీయా ఇచ్చే జవాబు — మోసకరమైన హృదయం — హృదయం మీద రాయబడే నూతన నిబంధన గురించి గ్రంథం తర్వాత చేసే వాగ్దానానికి (31:33) సిద్ధం చేస్తుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: యూదా అవిధేయత దాని స్వభావంలోనే చెక్కబడిపోయిందని చూపడానికి; మనుషుల మీద ఆధారపడడానికీ దేవుని మీద ఆధారపడడానికీ మధ్య ఉన్న ఎంపికను పాఠకుని ముందు ఉంచడానికి; మారిన హృదయానికి పరీక్షగా ఒక నిర్దిష్టమైన విధేయతను — విశ్రాంతిదినాన్ని — కోరడానికి.

• 17:1–4 — యూదా పాపం హృదయం మీదా, దాని బలిపీఠాల కొమ్ముల మీదా చెక్కబడింది; కొండల మీది పచ్చని చెట్ల పక్కన ఉన్న బలిపీఠాలను, అషేరా స్తంభాలను పిల్లలు కూడా గుర్తుంచుకుంటారు. అందువల్ల వారి సంపద దోచుకోబడుతుంది, తమకు తెలియని దేశంలో వారు శత్రువులకు దాసులవుతారు.
• 17:5–8 — ఒక జ్ఞాన గీతం: కేవలం మనుషుల మీద ఆధారపడి యెహోవా నుండి తొలగేవాడు శాపగ్రస్తుడు — అతడు ఎడారిలోని పొదలాంటివాడు. యెహోవా మీద ఆధారపడేవాడు ధన్యుడు: నీటి ఒడ్డున నాటిన చెట్టులా, వాగు వైపు వేళ్లు పంపి, ఎండలో పచ్చగా, కరువు సంవత్సరంలో ఫలభరితంగా ఉంటాడు (కీర్తన 1తో పోల్చండి).
• 17:9–13 — అన్నిటికంటే హృదయం మోసకరమైనది, నయం కానిది — దానిని ఎవరు గ్రహించగలరు? యెహోవానైన నేను దానిని పరిశోధించి, క్రియలను బట్టి ప్రతిఫలమిస్తాను. అన్యాయంగా సంపాదించిన ధనం, తాను పెట్టని గుడ్లను పొదిగే కౌజుపిట్టలాంటిది. పరిశుద్ధ స్థలం మహిమగల సింహాసనం; జీవజల ఊట అయిన యెహోవాను విడిచిపెట్టేవారి పేర్లు మట్టిలో రాయబడతాయి.
• 17:14–18 — యిర్మీయా ప్రార్థిస్తాడు: యెహోవా, నన్ను స్వస్థపరచు, నేను స్వస్థత పొందుతాను; నన్ను రక్షించు, నేను రక్షణ పొందుతాను. ప్రజలు అతన్ని ఎగతాళి చేస్తారు — యెహోవా మాట ఎక్కడ? అది రానీ! తన పని నుండి తాను పారిపోలేదని, ఆపద దినం కోసం తాను ఆశించలేదని అతడు చెబుతాడు; తనకు కాక తనను హింసించేవారికే సిగ్గు కలగాలని అడుగుతాడు.
• 17:19–27 — ప్రజల ద్వారం దగ్గర, యెరూషలేము ద్వారాలన్నిటి దగ్గర యిర్మీయా విశ్రాంతిదినాన్ని ఆచరించమని పిలుపునిస్తాడు: విశ్రాంతిదినాన ద్వారాల గుండా బరువులు మోసుకురావద్దు. వారు లోబడితే, దావీదు వంశపు రాజులు ఈ నగరంలోకి వస్తూనే ఉంటారు, యూదా అంతటి నుండి ప్రజలు అర్పణలతో వస్తారు. లోబడకపోతే, ద్వారాల్లో అగ్ని రగిలి రాజభవనాలను దహించివేస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: యిర్మీయా 17:7–8  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఆ రెండు చిత్రాలు — పొద, చెట్టు — గుర్తుంచుకోవడం సులభం, బతకడం కష్టం. మీరు దేని మీద ఆధారపడుతున్నారో అది వర్షాకాలంలో కాదు, ఎండిన సంవత్సరంలోనే ఎక్కువగా బయటపడుతుంది. హృదయం గురించి యిర్మీయా చెప్పిన మాట నిరాశ బోధ కాదు; మన సొంత ఉద్దేశాల విషయంలో వినయంగా ఉండడానికి, అతనిలాగే — నన్ను స్వస్థపరచు, నేను స్వస్థత పొందుతాను — అని ప్రార్థించడానికి అది ఒక కారణం. విశ్రాంతిదినం గురించిన పిలుపు దీనిని ఆచరణాత్మకంగా ఉంచుతుంది — మన రోజులను మనం ఎలా గడుపుతామనే దానిలో ఆ ఆధారపడడం కనిపించాలి.