దొరికిన పసికందు వధువైంది

భారతదేశమంతటా, రోడ్డు పక్కన గానీ ఒక ఆలయపు మెట్ల మీద గానీ విడిచిపెట్టబడిన పసికందుల కథలు, ఆగి చూసిన అపరిచితుల కథలు చెప్పబడతాయి. యెహెజ్కేలు 16 అలాంటి కథలా మొదలవుతుంది. అప్పుడే పుట్టిన ఒక ఆడపిల్ల, కడగబడకుండా, బొడ్డుతాడు ఇంకా కోయబడకుండా, ఒక బయలులో పడి ఉంది; దారిన పోయే ఒకడు ఆమె తన రక్తంలో తన్నుకుంటుండడం చూసి, 'బ్రదుకు!' అంటాడు. అతడు ఆమెను పెంచుతాడు, ఆమె పెద్దదైనప్పుడు ఆమెను పెళ్లి చేసుకొని ఒక రాణిలా అలంకరిస్తాడు. తర్వాత కథ మలుపు తిరుగుతుంది. చదివేవారు తెలుసుకోవలసినది: యెహెజ్కేలు 23లాగే ఈ అధ్యాయం లైంగిక భాషను వాడుతుంది; ఆ స్త్రీ శిక్షను బహిరంగంగా వస్త్రాలు లాగివేయడంగా, హింసగా వర్ణిస్తుంది. చాలామందికి అది తీవ్రంగా కలవరపరిచేది; చదవకముందే ఆ సంగతి చెప్పడం సరైనది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం తన అత్యంత దిగువ స్థాయికి దగ్గరవుతోంది. ఇశ్రాయేలుతో దేవుని నిబంధనను ప్రవక్తలు చాలా కాలంగా వివాహంగా (హోషేయ 1–3; యిర్మీయా 2–3), దానికి అపనమ్మకత్వాన్ని వ్యభిచారంగా వర్ణించారు. యెహెజ్కేలు ఆ రూపకాన్ని అందరికంటే ఎక్కువ దూరం తీసుకువెళ్తాడు; యెరూషలేము చరిత్రను — అనామకమైన కనాను ఆరంభాల నుండి రాజ వైభవానికి, నాశనానికి — మళ్లీ చెబుతూ, ఆ పట్టణం అంతా కృపకే రుణపడి ఉందని, దానిని వృథా చేసిందని చూపిస్తాడు. అయినా ఈ అధ్యాయపు చివరి మాట నాశనం కాదు, ఒక నిత్య నిబంధన — కొత్త నిబంధనలోని కొత్త నిబంధన వైపు సాగే ఒక దారం.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: గర్వించిన ఒక పట్టణాన్ని దాని సొంత కథతోనే ఎదుర్కోవడానికి: దాని ఆరంభం శూన్యం, దాని మహిమ ఒక బహుమానం, విగ్రహాల మీద, పరదేశ పొత్తుల మీద అది పెట్టుకున్న నమ్మకం ద్రోహం. ఈ దిగ్భ్రాంతి తగ్గించడానికే ఉద్దేశించబడింది — ముగింపు వచనాలు పునరుద్ధరణను వాగ్దానం చేస్తాయి.

• 16:1–14 — యెరూషలేము మూలాలు కనానీయమైనవి — అమోరీయుడైన తండ్రి, హిత్తీయురాలైన తల్లి. పుట్టినప్పుడే విడిచిపెట్టబడిన ఆమెను దేవుడు రక్షిస్తాడు; తర్వాత ఆమెతో నిబంధన చేసి, ఆమెను కడిగి, బట్టలు కట్టి, ఆమె సౌందర్యం జనాంగాల మధ్య ప్రసిద్ధి పొందేంతగా అలంకరిస్తాడు.
• 16:15–34 — ఆమె తన సౌందర్యాన్ని నమ్ముకొని దానిని ఇచ్చివేస్తుంది: దేవుని బహుమానాలు ఆరాధనా స్థలాలుగా, ప్రతిమలుగా మారతాయి; అన్నిటికంటే ఘోరంగా ఆమె తన పిల్లలను బలి ఇస్తుంది (16:20–21). ఆమె 'ప్రియులు' మతపరమైనవారే కాదు, రాజకీయమైనవారు కూడా — ఐగుప్తు, అష్షూరు, బబులోనులతో పొత్తులు. ఒక వేశ్యలా కాక, ఆమె తన ప్రియులకే డబ్బు చెల్లిస్తుంది.
• 16:35–43 — తీర్పు వ్యభిచారానికి ఉన్న ప్రాచీన శిక్షను అరువు తీసుకుంటుంది: ఆమె వస్త్రాలు లాగివేసి ఆమెపై దాడి చేయడానికి ఆమె ప్రియులు పోగుచేయబడతారు. చారిత్రకంగా, యెరూషలేము ఆశ్రయించిన జనాంగాలే దానిని ముట్టడించి దోచుకుంటాయి — కానీ పాఠ్యభాగం దీనిని ఒక స్త్రీ మీద జరిగే హింసగా చిత్రిస్తుంది; ఆధునిక పాఠకులు ఎక్కువగా ఇబ్బంది పడేది దీనితోనే.
• 16:44–58 — 'తల్లి ఎలాగో కూతురూ అలాగే.' యెరూషలేము సహోదరీలు షోమ్రోను, సొదొమ; ఆమె ఆ ఇద్దరినీ మించిపోయింది. సొదొమ పాపం గర్వం, సమృద్ధి, నిర్లక్ష్యపు సుఖం అని, దీనులకు దరిద్రులకు సహాయం చేయకపోవడం అని పేర్కొనబడింది (16:49). అయినప్పటికీ దేవుడు ఒకరోజు ఆ ముగ్గురి క్షేమాన్నీ పునరుద్ధరిస్తాడు.
• 16:59–63 — ఆశ్చర్యకరంగా, దేవుడు ఆమె యౌవనకాలపు నిబంధనను జ్ఞాపకం చేసుకొని ఒక నిత్య నిబంధనను స్థాపిస్తాడు. పునరుద్ధరించబడి క్షమించబడిన ఆమె, శిక్ష వల్ల కాక, తనకు చూపించబడిన కృపను బట్టి కలిగిన సిగ్గు వల్ల మౌనం వహిస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: యెహెజ్కేలు 16:60  ·  కాబట్టి ఏమిటి: నిజాయితీతో కూడిన రెండు స్పందనలు కలిసే ఉండాలి. మొదటిది, అపనమ్మకమైన భార్యను బహిరంగ అవమానంతో, హింసతో శిక్షించే భర్త చిత్రాన్ని, ఎవరైనా ఒక స్త్రీతో ఎలా ప్రవర్తించాలో దానికి నమూనాగా ఎత్తి చూపలేము; ఆ రూపకం ఒక ప్రాచీన లోకానికి చెందినది; చాలామంది విశ్వాసులతో సహా అనేకమంది పాఠకులు దానిని బట్టి సరిగానే కలత చెందుతారు. రెండవది, ఈ అధ్యాయపు కేంద్ర వాదన ఇంకా మాట్లాడుతుంది: మనకున్న మంచిదంతా మనం పొందినదే; దానిని మరచిపోవడంతోనే నాశనం మొదలవుతుంది. అది తిరస్కారంతో కాక, తగ్గించే కృపతో ముగుస్తుంది.