← అన్ని అధ్యాయాలు
113 / 1113 · నిర్గమకాండము 21 · నిర్గమనం & అరణ్య యాత్ర · క్రీ.పూ. 15వ లేదా 13వ శతాబ్దం (వివాదాస్పదం); రచనా కాలం వివాదాస్పదం

సేవకులు, గాయాల గురించిన చట్టాలు

వివాదాస్పదం

అద్దె ఒప్పందాన్ని గానీ కార్మిక ఒప్పందాన్ని గానీ చదివిన ఎవరికైనా తెలుసు — నిజమైన జీవితాలు కాపాడబడేది లేదా బహిర్గతమయ్యేది నీరసంగా కనిపించే ఆ నిబంధనలలోనే: మీకు జబ్బు చేస్తే ఏమవుతుంది, ఇంటి యజమాని ఏదైనా పాడుచేస్తే, మీరు వెళ్లిపోవాలనుకుంటే. నిర్గమకాండము 21 అలాంటి పాఠం. పది ఆజ్ఞల ఉరుముల తర్వాత సూక్ష్మ వివరాలు వస్తాయి — ఒక సేవకుడు వెళ్లిపోవాలనుకుంటే, ఇద్దరు మనుషులు కొట్లాడుకుంటే, ఒక ఎద్దు ఎవరినైనా పొడిస్తే ఏమవుతుంది. ఇది అంత నాటకీయమైనది కాదు, కానీ నిబంధన రోజువారీ జీవితాన్ని కలిసేది ఇక్కడే.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం సీనాయి వద్ద కొనసాగుతుంది. తరచూ 'నిబంధన గ్రంథం' అని పిలవబడే నిర్గమకాండము 21–23, పది ఆజ్ఞలను వ్యవసాయ, పశుపోషణ సమాజానికి అన్వయిస్తుంది. ఇతర ప్రాచీన ధర్మసంహితలతో దీనికి చాలా పోలికలున్నాయి, అయినా బలహీనులపట్ల దాని శ్రద్ధలో, జీవితమంతటినీ దేవుని నిబంధన కింద ఉంచడంలో అది భిన్నంగా ఉంటుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: పది ఆజ్ఞల సూత్రాలను ఇశ్రాయేలు సమాజ జీవితానికి ఆచరణీయమైన వ్యాజ్య చట్టంగా మార్చడానికి — కఠినమైన ప్రపంచంలో దాస్యానికి, హింసకు, ప్రతీకారానికి హద్దులు విధిస్తూ.

వచనాల వెంబడి
  • 21:1–11 — ఒక హెబ్రీ సేవకుడు — సాధారణంగా అప్పుల్లో ఉన్న వ్యక్తి — ఆరు సంవత్సరాలు సేవ చేసి ఏడవ సంవత్సరంలో స్వతంత్రుడిగా వెళ్లిపోతాడు, జీవితాంతం ఉండిపోవాలని అతను ఎంచుకుంటే తప్ప. సేవిక-భార్యగా అమ్మబడిన స్త్రీకి రక్షణలు ఉన్నాయి: ఆహారం, వస్త్రాలు, వివాహ హక్కులు తగ్గించకూడదు, లేకపోతే ఆమె ఏమీ చెల్లించకుండా స్వతంత్రురాలిగా వెళ్లిపోతుంది.
  • 21:12–17 — మరణశిక్షకు తగిన నేరాలు: ఉద్దేశపూర్వక నరహత్య, తల్లిదండ్రులను కొట్టడం లేదా శపించడం, అమ్మడానికి మనిషిని అపహరించడం. ప్రమాదవశాత్తు చంపడాన్ని నరహత్య నుండి వేరుచేస్తారు; అనుకోకుండా చంపినవానికి ఒక ఆశ్రయ స్థలం వాగ్దానం చేయబడుతుంది.
  • 21:18–27 — గాయాల చట్టం: కొట్లాట తర్వాత కోల్పోయిన సమయానికి పరిహారం, సేవకుడిని కొట్టి చంపిన యజమానికి శిక్ష, కన్ను లేదా పన్ను కోల్పోయిన సేవకుడికి స్వాతంత్ర్యం. ఇక్కడ 'కంటికి కన్ను, పంటికి పన్ను' అనే సూత్రం శిక్షలను హానికి తగినట్లుగా పరిమితం చేస్తుంది.
  • 21:28–36 — జంతువుల విషయంలో బాధ్యత: పొడిచే ఎద్దును చంపాలి; అది ప్రమాదకరమని తెలిసి కూడా దానిని కట్టడి చేయని యజమాని బాధ్యుడవుతాడు. తెరచి ఉన్న గుంటల గురించి, ఒక ఎద్దు మరొకదాన్ని చంపడం గురించి నియమాలు వస్తాయి — జాగ్రత్తగల, ఆచరణాత్మకమైన న్యాయం.
ఇది ఏమి చూపుతుందినిబంధన సంహిత ఇతర ప్రాచీన ధర్మసంహితలకు, ముఖ్యంగా హమ్మురాబీ చట్టానికి (సుమారు క్రీ.పూ. 1750), హిత్తీయుల చట్టాలకు దగ్గరి పోలిక కలిగి ఉంది — ఉదాహరణకు పొడిచే ఎద్దు విషయంలో, 'కంటికి కన్ను' శిక్షల విషయంలో.
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయినిబంధన సంహిత కాలం వివాదాస్పదం: సంప్రదాయం ప్రకారం మోషే నుండి వచ్చింది, కాగా చాలామంది పండితులు దానిని తొలి రాజరిక కాలంలో గానీ ఆ తర్వాత గానీ ఉంచుతారు; అంతకుముందటి సంహితలపై దాని ఆధారపడటం కూడా చర్చలో ఉంది.

ముఖ్య వచనం: నిర్గమకాండము 21:23–25  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఈ చట్టాలు ఆధునిక పాఠకులకు అసౌకర్యంగా ఉంటాయి, ముఖ్యంగా అవి బానిసత్వాన్ని నియంత్రించే చోట, విదేశీ బానిసను ఆస్తిగా చూసే చోట. యూదు, క్రైస్తవ పాఠకులు చాలాకాలంగా వీటితో పోరాడారు; చాలామంది వీటిని అప్పటికే ఉన్న ఆచారాలను ఆమోదించేవిగా కాక పరిమితం చేసేవిగా చూస్తారు, సేవకులకు వీటిలో ఉన్న రక్షణలను చూపుతారు. నిజాయితీగల పఠనం రెండింటినీ పట్టుకుంటుంది: నిజమైన రక్షణలు, మరియు పాఠం పూర్తిగా తలక్రిందులు చేయని అన్యాయాలున్న ఒక ప్రపంచం.

← పర్వతం నుండి పది మాటలుపది ఆజ్ఞలను (నిర్గమకాండము 20) మీరు ఇప్పుడే చదివారు. తర్వాత, నిబంధన గ్రంథం ఆస్తి, న్యాయం, పరదేశుల, విధవరాండ్ర, అనాథల సంరక్షణ గురించిన చట్టాలతో కొనసాగుతుంది (నిర్గమకాండము 22).దొంగిలించిన ఎద్దులు, విధవరాలి వస్త్రం →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు