తాతగారి మరణం గురించి కుటుంబాలు తరచుగా రెండు కథనాలు చెబుతాయి. ఒకటి సంస్మరణ సభలో చెప్పబడుతుంది: ఆయన ఉదారత, ఆయన విశ్వాసం, చివర్లో ఆయన చేసిన ప్రార్థన. మరొకటి వంటింట్లో నెమ్మదిగా చెప్పబడుతుంది: తీర్చమని ఆయన ఎవరికో అప్పగించిన పాత పగలు, ఆ తర్వాతి వారాల్లో పెద్ద కొడుకు ఏమి చేశాడు అనేవి. బైబిలు రెండు కథనాలనూ భద్రపరుస్తుంది. 1 దినవృత్తాంతములు 29 బహిరంగ సంస్మరణను ఇస్తుంది: దావీదు తన సొంత సంపదను దేవాలయ నిధిలోకి కుమ్మరించి, లేఖనంలోని అత్యంత అందమైన ప్రార్థనల్లో ఒకదాన్ని ప్రార్థిస్తాడు. 1 రాజులు 2 వంటింటి కథనాన్ని ఇస్తుంది: చనిపోతున్న రాజు ఎవరెవరిని చూసుకోవాలో పేర్లు చెబుతాడు; కొత్త రాజు కొద్ది కాలంలోనే తన సోదరుణ్ణి, తన తండ్రి సైన్యాధిపతిని, ఒక పాత శత్రువును చంపిస్తాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, అంటే ఇశ్రాయేలు కథలో, దావీదుకు దేవుడు చేసిన వాగ్దానం కింద సింహాసనం తండ్రి నుండి కుమారునికి సాగడం ఇదే మొదటిసారి. సౌలు వంశం అతని తర్వాత నిలవలేదు; దావీదు వంశం నిలుస్తుంది. కానీ ఈ బదిలీ శుభ్రంగా జరగదు. పక్కపక్కనే చదివితే, దేవుడు వాగ్దానం చేసిన రాజ్యం చాలా మానవీయమైన, కొన్నిసార్లు క్రూరమైన రాజకీయాల ద్వారా వస్తుందని ఈ రెండు వృత్తాంతాలు చూపుతాయి; దావీదు భక్తిని, అతని కాఠిన్యాన్ని, సొలొమోను న్యాయబద్ధతను, అతని నిర్దాక్షిణ్యాన్ని కలిపి పట్టుకోవడాన్ని అవి పాఠకునికే వదిలేస్తాయి.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దావీదు జీవితాన్ని ముగించి సొలొమోను పాలనను స్థాపించడం: దినవృత్తాంతములు ఆరాధనను, ఉదారతను, ఇష్టపూర్వకంగా ఇచ్చే ప్రజలను ఉద్ఘాటిస్తుంది; సింహాసనం వాస్తవంగా ఎలా సుస్థిరం చేయబడిందో రాజుల గ్రంథాలు చూపుతాయి, దాని మూల్యాన్ని దాచవు.
- 1 దినవృత్తాంతములు 29:1–9 — సొలొమోను చిన్నవాడని, పని గొప్పదని దావీదు సమాజానికి చెబుతాడు, ఎందుకంటే ఆ మందిరం మనిషి కోసం కాదు, దేవుని కోసం. తాను సమకూర్చిన దానికి అదనంగా తన సొంత బంగారం, వెండి ఇస్తాడు; నాయకులు అతని అడుగుజాడల్లో నడిచి, ఇష్టపూర్వకంగా ఇస్తారు. ఆ కానుకలు పూర్ణ హృదయంతో ఇవ్వబడ్డాయి కాబట్టి ప్రజలు సంతోషిస్తారు.
- 1 దినవృత్తాంతములు 29:10–20 — దావీదు ప్రార్థన: గొప్పతనం, శక్తి, మహిమ, ప్రభావం దేవునివే; ఆకాశంలో, భూమిపై ఉన్నదంతా ఆయనదే. మేము ఏదైనా ఇవ్వగలగడానికి మేము ఎవరం, అని దావీదు అడుగుతాడు. అంతా దేవుని నుండే వచ్చింది; ఆయనదాన్నే మేము ఆయనకు తిరిగి ఇచ్చాం. మేము పరదేశులం, మా దినాలు నీడ వంటివి.
- 1 దినవృత్తాంతములు 29:21–30 — బలులు, విందు; సొలొమోను రెండవసారి రాజుగా చేయబడతాడు, సాదోకు యాజకునిగా అభిషేకించబడతాడు. అధికారులు, దావీదు కుమారులందరూ విధేయత ప్రమాణం చేస్తారు. నలభై సంవత్సరాలు రాజుగా ఉన్న తర్వాత, దీర్ఘాయువుతో, ఐశ్వర్యంతో, ఘనతతో దావీదు చనిపోతాడు; అతని కార్యాలు సమూయేలు, నాతాను, గాదుల గ్రంథాల్లో రాయబడ్డాయి.
- 1 రాజులు 2:1–12 — రాజుల గ్రంథం దావీదు చివరి మాటలను ఇస్తుంది: ధైర్యంగా ఉండు, దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించు, అప్పుడు సింహాసనం గురించిన వాగ్దానం నిలుస్తుంది. తర్వాత కఠినమైన సూచనలు వస్తాయి: అబ్నేరును, అమాశాను హత్య చేసిన యోవాబును శాంతితో చనిపోనివ్వకు; బర్జిల్లయి కుమారులకు దయతో ప్రతిఫలమివ్వు; దావీదును శపించిన షిమీని శిక్షించకుండా వదలకు. దావీదు చనిపోయి దావీదు పట్టణంలో పాతిపెట్టబడతాడు.
- 1 రాజులు 2:13–25 — సింహాసనాన్ని చేజిక్కించుకోవడానికి ప్రయత్నించిన అన్న అదోనీయా, దావీదు చివరి సహచరి అయిన అబీషగును తనకు భార్యగా ఇమ్మని అడగమని బత్షెబను కోరతాడు. సొలొమోను అందులో సింహాసనం మీద హక్కు కోరికను విని, అదే రోజు బెనాయా చేత అతన్ని చంపిస్తాడు.
- 1 రాజులు 2:26–46 — అదోనీయా మద్దతుదారుడైన యాజకుడు అబ్యాతారు అనాతోతుకు బహిష్కరించబడతాడు; కథకుడు దీన్ని ఏలీ కుటుంబానికి వ్యతిరేకంగా చెప్పబడిన పాత మాటతో ముడిపెడతాడు. యోవాబు బలిపీఠం దగ్గరకు పారిపోతాడు, అక్కడే బెనాయా అతన్ని చంపుతాడు. షిమీ యెరూషలేముకే పరిమితం చేయబడతాడు; మూడు సంవత్సరాల తర్వాత పారిపోయిన దాసులను తిరిగి తెచ్చుకోవడానికి బయటికి వెళ్లి, మరణశిక్ష పొందుతాడు. సొలొమోను చేతిలో 'రాజ్యం స్థిరపడింది'.
- న్యాయం: ప్రతి వ్యక్తీ తన సొంత క్రియల వల్ల తన ప్రాణాన్ని పోగొట్టుకున్నాడు; సొలొమోను న్యాయబద్ధమైన రాజ తీర్పును, తన తండ్రి ఆజ్ఞను అమలు చేస్తున్నాడు.
- ఆచరణాత్మక రాజకీయం: చాలామంది పండితులు 1 రాజులు 1–2ను ఒక వారసత్వ కథనంగా చదువుతారు; చట్టబద్ధమైన కారణాల ముసుగులో ఒక కొత్త రాజు ప్రత్యర్థులను తొలగించడాన్ని అది — బహుశా ఉద్దేశపూర్వకంగా — చూపుతుంది.
- రెండూ: దేవుని వాగ్దానం నెరవేరడాన్ని కథకుడు చూపుతూనే, పాఠకుడు తూకం వేయడానికి నైతిక మూల్యాన్ని కనిపించేలా వదిలేస్తాడు.
ముఖ్య వచనం: 1 దినవృత్తాంతములు 29:14 · కాబట్టి ఏమిటి: మనం అభిమానించేవారి గురించి పొగిడే కథనాన్ని మాత్రమే ఉంచుకోవాలనే శోధన కలుగుతుంది. లేఖనం దానికి ఒప్పుకోదు. మనం ఇచ్చేదంతా మొదట దేవునిదే అనే దావీదు ప్రార్థన జీవితాంతం మోయదగినది; పగలను ఇంకా వదులుకోలేకపోయిన చనిపోతున్న మనిషి హెచ్చరిక, దేవుని వాగ్దానాన్ని ఖడ్గంతో సుస్థిరం చేసుకున్న కుమారుని హెచ్చరిక కూడా అంతే. రెండింటినీ కలిపి పట్టుకోవడం, ఏ ఒక్కదాన్నో పట్టుకోవడం కంటే మరింత నిజాయితీగలది, మరింత ఉపయోగకరమైనది.