ఇరుగుపొరుగున జరిగే ఏదైనా వేడుక దగ్గర నివసించిన ఎవరికైనా, ఉదయం ఆరు గంటలకే మొదలయ్యే లౌడ్‌స్పీకర్ తెలుసు. పాటలు అందంగా ఉండవచ్చు, సందర్భం సంతోషకరమైనది కావచ్చు, గాయకుడు ప్రతిభావంతుడు కావచ్చు — కానీ పూర్తి వాల్యూమ్‌లో పది గంటలు గడిచేసరికి, పక్కింటి వృద్ధుడు నిద్రపోలేక, విద్యార్థులు చదువుకోలేక ఉన్నప్పుడు, అది కేవలం శబ్దంగా మారిపోయింది. సంగీతంలో ఏమీ మారలేదు. మారిందల్లా, గోడకు అవతల ఉన్న మనుషుల గురించి ఎవరూ ఆలోచించకపోవడమే. కొరింథీయుల ఆత్మీయ వరాల గురించి పౌలు ఇలాంటిదే చెబుతాడు. ఈ అధ్యాయం దాదాపు మరే అధ్యాయం కంటే ఎక్కువగా పెళ్లిళ్లలో చదవబడుతుంది, కానీ ఇది చీలిపోయిన ఒక సంఘం కోసం రాయబడింది; మోగే కంచుతో మొదలవుతుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఐదవ అంకం — దేవుని సొంత స్వభావాన్ని ప్రతిబింబించే ప్రజను ఆత్మ తీర్చిదిద్దుతున్నాడు. 12వ అధ్యాయపు వరాలకూ 14వ అధ్యాయపు ఆరాధన క్రమానికీ మధ్య ఉంచబడిన ఇది, పౌలు వాగ్దానం చేసిన 'ఇంకా శ్రేష్ఠమైన మార్గం' (12:31). ఇది బైబిలు చివరి అంకమైన నూతన సృష్టి వైపు కూడా చాపుతుంది: ప్రవచనం, భాషలు, జ్ఞానం ప్రస్తుత, అసంపూర్ణ యుగానికి చెందినవి; కానీ ప్రేమ రాబోయే యుగానికి చెందినది — అప్పుడు మనం ఎరుగబడినట్లే ఎరుగుతాము.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: క్రైస్తవ జీవితానికీ క్రైస్తవ సమాజానికీ కొలమానం ఏ ఆత్మీయ వరమూ కాదు, ప్రేమే అనీ, ప్రస్తుత యుగాన్ని మించి నిలిచేది ప్రేమ ఒక్కటే అనీ కొరింథీయులకు చూపడానికి.
- 13:1–3 — మనుషుల భాషలతో, దేవదూతల భాషలతో మాట్లాడినా ప్రేమ లేకపోతే, తాను కేవలం మోగే కంచు లేదా గణగణలాడే తాళం అని పౌలు చెబుతాడు. ప్రవచనం, సమస్త జ్ఞానం, కొండలను కదిలించే విశ్వాసం, సమస్తమూ ఇచ్చివేయడం, తన శరీరాన్ని అప్పగించడం కూడా — ప్రేమ లేకుండా, తాను ఏమీ కాడు, ఏమీ పొందడు.
- 13:4–7 — ప్రేమ దీర్ఘశాంతం గలది, దయ గలది; అది అసూయపడదు, డంబం చూపదు, గర్వించదు, మర్యాద తప్పదు; తన సొంత దారి కోసం పట్టుబట్టదు, త్వరగా కోపపడదు, తప్పులను లెక్క పెట్టుకోదు; దుర్నీతిలో కాక సత్యంలో సంతోషిస్తుంది. అన్నిటినీ భరిస్తుంది, అన్నిటినీ నమ్ముతుంది, అన్నిటినీ నిరీక్షిస్తుంది, అన్నిటినీ ఓర్చుకుంటుంది.
- 13:8–12 — ప్రేమ ఎన్నడూ అంతం కాదు; ప్రవచనం, భాషలు, జ్ఞానం గతించిపోతాయి, ఎందుకంటే అవి అసంపూర్ణమైనవి. సంపూర్ణమైనది వచ్చినప్పుడు, అసంపూర్ణమైనది ముగుస్తుంది — ఒక మనిషి పిల్లచేష్టలను విడిచిపెట్టినట్లు. ఇప్పుడు అద్దంలో చూసినట్లు మసకగా చూస్తున్నాము; అప్పుడు ముఖాముఖిగా చూస్తాము. ఇప్పుడు నేను కొంతవరకే ఎరుగుతున్నాను; అప్పుడు నేను పూర్తిగా ఎరుగబడినట్లే పూర్తిగా ఎరుగుతాను.
- 13:13 — కాబట్టి విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ — ఈ మూడూ నిలిచి ఉంటాయి; వీటిలో గొప్పది ప్రేమే. కొరింథీయులు తమ బోధకుల గురించి, తమ వరాల గురించి అతిశయించడం మొదలుపెట్టినప్పటినుండి పౌలు నిర్మిస్తూ వస్తున్న ముగింపు ఇదే.
ముఖ్య వచనం: 1 కొరింతీ పత్రిక 13:4 · కాబట్టి ఏమిటి: నెమ్మదిగా చదివితే, 4–7 వచనాలు ఈ పత్రికలోని ప్రతి సమస్యకూ వ్యతిరేకాన్ని వర్ణిస్తాయి: అతిశయం, వ్యాజ్యాలు, పట్టుబట్టిన హక్కులు, ప్రభువు బల్ల దగ్గర విడిచిపెట్టబడిన ఆకలిగొన్నవారు. అది ఈ అధ్యాయాన్ని గ్రీటింగ్ కార్డు భావం కంటే ఒక అద్దంగా ఎక్కువ చేస్తుంది. సరళమైన, నిజాయితీ గల ఒక అభ్యాసం: 'ప్రేమ' స్థానంలో మీ సొంత పేరు పెట్టి చదివి, అది ఎక్కడ నిజం కావడం ఆగిపోతుందో చూడండి.