సువార్త ప్రారంభం — మార్కుకు వంశావళులు, జనన కథలు లేవు; పరుగెత్తే సేవకుని సువార్త ఇది. వెంటనే అన్న పదం ఈ పుస్తకపు నాడి.

దేవుని కుమారుడైన యేసుక్రీస్తు — మొదటి వాక్యమే ముగింపు ఒప్పుకోలును (15:39) ప్రకటిస్తుంది. పుస్తకమంతా ఈ బిరుదు రుజువు.

తండ్రి స్వరం పరిచర్యకు ముందే పలికింది: నీవు నా ప్రియ కుమారుడవు, నీయందు ఆనందించుచున్నాను — ఒక్క అద్భుతమూ చేయకముందే. అంగీకారం పనితీరుకు ప్రతిఫలం కాదు, పంపకానికి పునాది.

బాప్తిస్మం వద్ద త్రిత్వం కనబడుతుంది: కుమారుడు నీళ్లలో, ఆత్మ పావురంగా, తండ్రి స్వరంగా. రక్షణ చరిత్రంతా ముగ్గురి సమష్టి కార్యం.

కాలం సంపూర్ణమైంది — ప్రవక్తల గడియారం మోగింది; నిరీక్షించబడిన రాజ్యం రాజులోనే వచ్చి నిలబడింది. చరిత్రకు ఒక కేంద్రబిందువు ఉంది — ఇదే.

రెండు ఆజ్ఞలు రాజ్యానికి ద్వారాలు: మారుమనస్సు (పాపం నుండి తిరగడం), నమ్మడం (సువార్తను అంటిపెట్టుకోవడం). ఒకటి లేని రెండవది లేదు — తిరగని నమ్మకం, నమ్మని తిరుగుడు రెండూ సగమే.

నన్ను వెంబడించండి — శిష్యత్వపు సారం ఒక వ్యక్తిని అనుసరించడం, ఒక కోర్సు పూర్తి చేయడం కాదు. పిలుపు వారి వృత్తిని రద్దు చేయలేదు — రూపాంతరం చేసింది: జాలరులు మనుష్యులను పట్టేవారవుతారు.

మిమ్మల్ని... చేస్తాను — తయారీ బాధ్యత పిలిచినవానిదే. మీరు తేవలసింది వలలు వదిలే సిద్ధత మాత్రమే; మిగతాది ఆయన పని.

ఊరంతా స్వస్థపరచిన మరుసటి ఉదయమే — తెల్లవారకముందే లేచి నిర్జన స్థలానికి వెళ్లి ప్రార్థించాడు. అత్యంత రద్దీగల పరిచర్య అత్యధిక ప్రార్థనను కోరుతుందని కుమారుడే చూపాడు.

జనసమూహం వెతుకుతున్నా (37వ వచనం) ఆయన తండ్రి సన్నిధికి ముందు వెళ్లాడు — విజయోత్సాహపు ఉదయాన కూడా దిక్సూచి ప్రార్థనే; అక్కడి నుండే తదుపరి అడుగు (38వ వచనం) వచ్చింది.