హత్యకు మరణశిక్ష అనే మొదటి చట్టబద్ధమైన ఏర్పాటు ఇదే. దాని ఆధారాన్ని గమనించండి — దేవుడు తన స్వరూపంలో మనిషిని చేశాడు. ప్రతి మనిషీ దేవుని స్వరూపాన్ని ధరించినవాడే; ఆ స్వరూపం మీద దాడి చేయడమంటే ఎవరి స్వరూపమో ఆ దేవుని మీదనే దాడి చేయడం.

ఇది మోషే కంటే ముందుది, సీనాయి కంటే ముందుది, ఇశ్రాయేలు కంటే ముందుది. ఇది మానవాళి అంతటికీ వర్తించే సార్వత్రిక నియమం. అధికారికి కత్తి ధరించే అధికారం ఉందని కొత్త నిబంధన రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 13:4 లో ధ్రువీకరిస్తుంది.

దేవుని పోలికలో చేయబడినవాళ్ళను శపించకూడదని చెప్పడానికి యాకోబు కూడా ఇదే దేవుని స్వరూపం అనే ఆధారాన్ని చూపిస్తాడు (యాకోబు పత్రిక 3:9). ఆ స్వరూపం పట్ల భక్తిపూర్వకమైన గౌరవం మరొక మనిషి పట్ల మనం పలికే ప్రతి మాటనూ చేసే ప్రతి పనినీ తాకాలి.

ధనుస్సు అనేది పైకి ఎక్కుపెట్టిన యుద్ధ ఆయుధం — దాన్ని పక్కన పెట్టేశారు. ఇకపై జలప్రళయ జలాలతో లోకాన్ని మళ్ళీ కొట్టనని చెప్పే గుర్తుగా దేవుడు తన ధనుస్సును మేఘాల్లో తగిలించాడు.

ప్రకటన గ్రంథము 4:3 పరలోకంలోని సింహాసనం చుట్టూ ఒక మేఘధనుస్సును చూస్తుంది. మనుషుల కళ్ళ కోసం దేవుడు ఆకాశంలో ఉంచిన అదే గుర్తు ఆయన సొంత సింహాసనం చుట్టూ ఉంది. మనం చూసే అదే జ్ఞాపకార్థ గుర్తును ఆయనా చూస్తాడు.

ప్రతి మేఘధనుస్సూ ఒక ప్రసంగమే. ఆకాశంలోని సౌందర్యం దైవశాస్త్రమే.

ఈ నిబంధన దేవునికీ నోవహుకూ మధ్య మాత్రమే కాదు. ఇది దేవునికీ ప్రాణం ఉన్న ప్రతి దానికీ మధ్య ఉంది. నోవహుతో చేసిన నిబంధన లేఖనంలో అన్నిటికంటే విశాలమైన నిబంధన.

గమనించండి — తాను ఆ ధనుస్సును చూసి జ్ఞాపకం చేసుకుంటానని దేవుడు అంటున్నాడు. ఈ నిబంధన నిలిచి ఉండేది ఆయన జ్ఞాపకం వల్ల, మన జ్ఞాపకం వల్ల కాదు. మనం గుర్తించినా గుర్తించకపోయినా ఆయన దాన్ని నిలబెడతాడు.

గంభీరంగా ఆలోచింపజేసే వచనం. జలప్రళయం నుంచి కాపాడబడిన మనిషే తొమ్మిదవ అధ్యాయంలో పడిపోతాడు. గొప్ప విమోచన నుంచి బయటపడినవాళ్ళకు అవమానం నుంచి మినహాయింపు లేదు. విజయం తరువాతే నిన్ను నువ్వు అన్నిటికంటే జాగ్రత్తగా కాపాడుకో.

పాఠం నోవహును సమర్థించదు; అతని పతనాన్ని సూటిగా నమోదు చేస్తుంది. లేఖనం తన నాయకుల విషయంలో నిజాయితీగా ఉంటుంది. క్రీస్తు తప్ప పాపం లేని పరిశుద్ధుడు ఎవడూ లేడు.