ఇరవై కొన్ని సంవత్సరాలు గడిచాయి. యోసేపు ఐగుప్తీయుల దుస్తులు ధరించాడు, దుబాసీ ద్వారా మాట్లాడాడు, అధికారంతో ఏలాడు. తమ ముందున్న మనిషిలో ఆ పదిహేడేళ్ళ కుర్రవాణ్ణి అన్నలు చూడలేకపోయారు.

శరీర ప్రకారం తన సహోదరులతో క్రీస్తుకు ఉన్న సంబంధానికి ఇది ఒక చిత్రం. రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 11 ఇదే నమూనాను వివరిస్తుంది — మానవజాతి అంతటికీ పెద్ద సహోదరుడైన ఆయనను ఆయన సొంత ప్రజలే గుర్తించలేదు. గుర్తించే రోజు వస్తుంది (జెకర్యా 12:10), కాని ఇంకా రాలేదు.

ఇరవై సంవత్సరాలు గడిచినా ఆ అపరాధభావం మసకబారలేదు. అన్నలు తమ ప్రస్తుత కష్టాన్ని యోసేపుకు వ్యతిరేకంగా చేసిన తమ పాత పాపంతో ముడిపెట్టారు. పాతిపెట్టిన అపరాధం పాతిపెట్టబడే ఉండదు; తరువాత వచ్చే ఒత్తిడిలో అది పైకి తేలుతుంది.

గమనించండి — వారు అందుకే ఈ కష్టం మనకు వచ్చింది అని భావించారు. కారణం-ఫలితం విషయంలో వారు ఇంకా సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేదు (దేవుని ఉద్దేశాలు ఇంకా పెద్దవి), కాని తమ సొంత అపరాధం విషయంలో వారు సరిగ్గానే ఉన్నారు.

యోసేపు ఏడ్చాడు. వారు గుంటలో పడవేసి, వెండికి అమ్మివేసి, చనిపోయాడని అనుకున్న తమ్ముడు — వారు తమ అపరాధాన్ని ఒప్పుకున్న వెంటనే వారి కోసం ఏడ్చాడు. అతడు ఎవరో వారికి తెలియకముందే, ఏలుబడి చేస్తున్నవాని హృదయంలో కనికరం అప్పటికే ఉంది.

ఈ నమూనా పశ్చాత్తాపపడే తన ప్రజల పట్ల క్రీస్తు స్పందనకు ముంగుర్తు. ఆయన ఎవరో వారు పూర్తిగా గ్రహించకముందే, ఆయన కన్నీళ్ళు అప్పటికే వారి కోసం ప్రవహిస్తున్నాయి.

వారు ధాన్యం కొనడానికి వచ్చారు. ధాన్యంతో పాటు తమ డబ్బును కూడా తిరిగి తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళారు. అడిగినదానికంటే ఎక్కువ ఇచ్చే, చెల్లించినదాన్ని తిరిగి ఇచ్చే కృప.

సువార్తకు ఒక చిత్రం — మనకు అవసరమని మనం అనుకునేదాన్ని అడుగుతూ మనం వస్తాం, దేవుడు మనకు దాన్ని ఇస్తాడు, అంతేకాదు దాన్ని కొనడానికి మనం ప్రయత్నించినదాన్ని కూడా తిరిగి ఇస్తాడు. కృప విన్నపాన్ని మించిపోతుంది.

ఇవన్నీ నా మీదికే వచ్చాయి. యాకోబు దృష్టిలో ప్రతి నష్టమూ ఒక ఓటమి. దేవుని దృష్టిలో ప్రతి నష్టమూ కుటుంబాన్ని కాపాడే సాధనం. మనం ఇప్పుడు చూస్తున్నదాన్ని అతడు అప్పటికి చూడలేకపోయాడు.

యాకోబు అంచనాకు కొత్త నిబంధనలోని గద్దింపుగా రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 8:28 నిలుస్తుంది. మేలు కలిగేలా దేవుడు అన్నిటినీ సమకూర్చి జరిగిస్తాడు — పూర్తి నష్టంలా కనిపించే విషయాలతో సహా. యాకోబు ఇవన్నీ నా మీదికే వచ్చాయి అంటాడు, అతడు పొరపడ్డాడు. సంవత్సరాల తరువాత అతడు వేరే విధంగా ఒప్పుకుంటాడు.