ముసాయిదా అనువాదం. మాతృభాషా క్రైస్తవుల సూచనలు స్వాగతం. వాక్య పాఠం KJV (ఆంగ్లం)లో ఉంటుంది.
ఆదికాండము 1 — ఆరంభం
దేవుడు ఆరు రోజుల్లో తన మాట ద్వారా విశ్వాన్ని ఉనికిలోకి తెచ్చి, ఆ తరువాత విశ్రాంతి తీసుకుంటాడు. మొదటి అధ్యాయం అన్నిటికంటే లోతైన ప్రశ్నకు — అంతా ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది అనే ప్రశ్నకు — జవాబిస్తుంది, అన్నిటినీ ప్రారంభించిన ఆ ఒక్కరిని వెల్లడి చేస్తుంది.
“ఆరంభంలో దేవుడు ఆకాశాలనూ భూమినీ సృష్టించాడు.”
— ఆదికాండము 1:1
- v.1-2 మొదటి సృష్టి — ఆకాశం, భూమి, అగాధం మీద కదలాడుతున్న ఆత్మ
- v.3-5 మొదటి రోజు: వెలుగు చీకటి నుంచి వేరవుతుంది
- v.6-8 రెండవ రోజు: ఆకాశ విశాలం — ఆకాశమూ జలాలూ వేరవుతాయి
- v.9-13 మూడవ రోజు: ఆరిన నేల, సముద్రాలు, మొక్కలు
- v.14-19 నాలుగవ రోజు: సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు — సూచనలకూ కాలాలకూ జ్యోతులు
- v.20-23 ఐదవ రోజు: సముద్ర జీవులూ పక్షులూ
- v.24-25 ఆరవ రోజు (మొదటి భాగం): నేల మీది జంతువులు
- v.26-31 ఆరవ రోజు (రెండవ భాగం): మనిషి — ఆయన స్వరూపంలో చేయబడ్డాడు
తోహు వా-బోహు అనే హీబ్రూ పదబంధం — నిరాకారంగా, శూన్యంగా. 1, 2 వచనాల మధ్య ఇక్కడ ఒక ఖాళీ (“ఖాళీ సిద్ధాంతం”) ఉందని, అందులో అంతకు ముందటి సృష్టి మీద తీర్పు పడిందని కొందరు పండితులు భావిస్తారు. మరికొందరు దీన్ని ఆరంభంలోని రూపం లేని స్థితిగా చదువుతారు.
బైబిల్ రెండవ వచనంలోనే దేవుని ఆత్మ ప్రస్తావన ఉంది. పరిశుద్ధాత్మ తండ్రితోనూ వాక్యంతోనూ (శరీరధారి కాకముందటి క్రీస్తుతోనూ) కలిసి సృష్టిలో క్రియాశీలంగా ఉన్నాడు.
కదలాడుతూ (హీబ్రూ: రాఖఫ్) అంటే పొదగడం, తల్లి పక్షి తన పిల్లల మీద రెక్కలు చాపి ఆడినట్టు కదలాడడం. ద్వితీయోపదేశకాండము 32:11 లో గూడును కదిలించే గద్ద విషయంలో ఇదే మాట వాడబడింది.
దేవుని మొదటి నమోదైన కార్యం మాట్లాడడమే. ఆయన మాట్లాడే దేవుడు — ఆయన ఏది పలుకుతాడో అది జరుగుతుంది. ఈ అధ్యాయంలో “దేవుడు అన్నాడు” అనే మాట పది సార్లు వస్తుంది, ప్రతిసారీ సృష్టి స్పందిస్తుంది.
సూర్యుడి కంటే ముందే (అది నాలుగవ రోజున సృష్టించబడింది) వెలుగు ఉంది. ఇక్కడ వెలుగుకు మూలం దేవుడే. ఇది తగినదే, ఎందుకంటే కొత్త ఆకాశంలో సూర్యుడి అవసరం ఉండదు, ప్రభువే వెలుగు (ప్రకటన గ్రంథము 21:23).
పౌలు ఈ వచనాన్ని ఆత్మీయంగా అన్వయిస్తాడు: “చీకట్లో నుండి వెలుగు ప్రకాశిస్తుంది” అని చెప్పిన దేవుడే “మా హృదయాల్లో ప్రకాశించాడు” (2 కొరింతీ పత్రిక 4:6). సృష్టి వెలుగును తన మాటతో ఉనికిలోకి తెచ్చిన దేవుడే రక్షణ వెలుగును కూడా ఆత్మలోకి పలుకుతాడు.
“చేద్దాం” — దైవత్వంలోని బహుత్వానికి మొదటి స్పష్టమైన సూచన. మనిషి సృష్టిలో తండ్రి, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మ ముగ్గురూ ఉన్నారు.
కొందరు వ్యాఖ్యాతలు స్వరూపం, పోలిక మధ్య భేదం చూపిస్తారు: స్వరూపం (త్సెలెమ్) రూపమనీ, పోలిక (దెమూత్) స్వభావమనీ — అయితే చాలామంది ఈ రెంటినీ దాదాపు పర్యాయపదాలుగా చదువుతారు (5:3 లో వాటి తారుమారైన క్రమంతో పోల్చండి). మనిషి తన ఉనికిలోనూ ప్రవర్తనలోనూ దేవుణ్ణి ప్రతిబింబించేలా చేయబడ్డాడు.
ఇవ్వబడింది ఆధిపత్యం — నిరంకుశత్వం కాదు. మనిషి సృష్టి మీద నిరంకుశుడిగా కాదు, గృహనిర్వాహకుడిగా ఉంచబడ్డాడు. బైబిల్ ప్రకారమైన పర్యావరణ, జంతు నైతికతకు ఇదే పునాది.
ఈ వచనం కావ్యాత్మకంగా, నొక్కి చెప్పేలా ఉంది — ఉద్ఘాటన కోసం “స్వరూపం” అనే మాటను రెండుసార్లు చెబుతుంది. ప్రతి మనిషి, అతని స్థితి, హోదా, పరిస్థితి ఏదైనా సరే, దేవుని స్వరూపాన్ని ధరించి ఉన్నాడు.
పురుషుడిగా స్త్రీగా — యేసు వివాహం గురించి బోధిస్తున్నప్పుడు ఈ వచనాన్ని ప్రస్తావించారు (మత్తయి 19:4). ఈ ద్విత్వం సృష్టిలోనిది, సంస్కృతిలోనిది కాదు.
మనిషిలోని దేవుని స్వరూపమే మానవ జీవిత పవిత్రతకు (ఆదికాండము 9:6) ప్రతి వ్యక్తి గౌరవానికి ఆధారం.
మొదటి అధ్యాయంలో దేవుడు తన పనిని ఏడుసార్లు “మంచిది” అని ప్రకటిస్తాడు. ఆరవ రోజున, మనిషి చేయబడిన తరువాత, దాన్ని “ఎంతో మంచిది” అంటాడు. సృష్టి మానవత్వంలో తన శిఖరాన్ని చేరుకుంది.
మొదటి సృష్టిలో మరణం లేదు, క్షయం లేదు, ముల్లు లేదు, కన్నీరు లేదు. అవన్నీ ఆదికాండము 3 లో వచ్చాయి. దేవుడు రూపొందించిన సృష్టి ఎంతో మంచిది.
నువ్వు అస్తవ్యస్తత నుంచి పరిణామం చెందలేదు — నిన్ను ముందే ఎరిగిన దేవుడు తన మాటతో నిన్ను ఉనికిలోకి తెచ్చాడు. నీ విలువ నువ్వు ఉత్పత్తి చేసేదాన్ని బట్టి కాదు, నువ్వు ఎవరి స్వరూపాన్ని ధరించి ఉన్నావో దాన్ని బట్టి కొలవబడుతుంది. నిన్ను “ఎంతో మంచిది” అని పిలిచిన ఒకరి చేత ఉద్దేశపూర్వకంగా, ఒక ఉద్దేశం కోసం చేయబడిన వ్యక్తిగా ఈ రోజు జీవించు.
యోహాను 1 అదే మాటలతో మొదలవుతుంది: “ఆదిలో.” వాక్యం అక్కడ ఉన్నాడని — ఆ వాక్యం దేవుడని — సమస్తమూ ఆయన ద్వారానే కలిగిందని యోహాను చెబుతాడు. ఆదికాండము 1:26 లోని “మన” అంటే తండ్రి, కుమారుడు, ఆత్మ. మొదటి రోజు వెలుగు లోకానికి వెలుగైన వ్యక్తిని ముందుగా సూచిస్తుంది (యోహాను 8:12). ఆదికాండములోని ప్రతి పుట ఆయన వైపే చూపిస్తుంది.
ఈ పేజీలో మీ భాషలోని లేఖన పాఠం: ఇండియన్ రివైజ్డ్ వెర్షన్ (IRV), © 2017, 2019 బ్రిడ్జ్ కనెక్టివిటీ సొల్యూషన్స్ — మార్పులు లేకుండా ఈ లైసెన్స్ క్రింద ఉపయోగించబడింది: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
సమస్త లేఖనాలకూ ఇది ప్రారంభ ప్రకటన. ఆంగ్లంలో పది మాటల్లో (హీబ్రూలో ఏడు), మానవ ఉనికికి సంబంధించిన నాలుగు గొప్ప ప్రశ్నలకు దేవుడు జవాబిస్తాడు: కారణం (దేవుడు), కాలం (ఆరంభం), స్థలం (ఆకాశాలు), పదార్థం (భూమి).
ఇక్కడ “దేవుడు” అనే మాటకు హీబ్రూ పదం ఎలోహీం — రూపంలో బహువచనం, అర్థంలో ఏకవచనం. మొదటి వచనమే దేవుని త్రిత్వ స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది.
దేవుని ఉనికి కోసం ఎలాంటి వాదనా చేయబడలేదు. ఆయన ఉన్నాడని సహజంగా భావించబడింది. దేవుడు లేడని బుద్ధిహీనుడు తన హృదయంలో అనుకుంటాడు (కీర్తనలు 14:1) — లేఖనం జ్ఞానుల కోసం రాస్తుంది.