మొదటి పలకలు దేవుడు చేసిన పని (32:16) — పూర్తిగా ఆయనే ఇచ్చినవి. రెండవ పలకలను మోషే స్వయంగా చెక్కవలసి వచ్చింది. 32వ అధ్యాయంలోని వైఫల్యం తరువాత నిబంధన నూతనపరచబడుతుంది, కానీ మనిషి బాధ్యత ఎక్కువవుతుంది.

అయినప్పటికీ, నేను ఆ పలకల మీద రాస్తాను. మాటలు మాత్రం దేవునివే. వైఫల్యం తరువాత పాలుపంచుకోవలసిన బాధ్యత పెరుగుతుంది, కానీ ఆ మాటల దైవిక మూలం మాత్రం మారదు.

నీ మహిమను నాకు చూపించు (33:18) అన్న మోషే ప్రార్థనకు దేవుని జవాబు. ఆ మహిమ కంటికి కనిపించే రూపంలో కాదు, ప్రకటించబడిన పేరులో వెల్లడైంది — మాటల్లో వర్ణించబడిన స్వభావం.

దేవుని మహిమకు అత్యంత లోతైన ప్రత్యక్షత ఆయన నైతిక స్వభావమే. కనికరం, దయ, దీర్ఘశాంతం, అమితమైన కృప, సత్యం. దేవుని మహిమ అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, పాపులతో వ్యవహరించేటప్పుడు ఆయన ఎలా ఉంటాడో అదే.

కనికరం, న్యాయం కలిసి నిలిచి ఉన్నాయి. పాపాలు క్షమిస్తాడు, దోషులను ఏమాత్రం శిక్షించకుండా ఉండడు. రెండూ సత్యమే. పైకి విరుద్ధంగా కనిపించే ఈ విషయాన్ని సువార్త పరిష్కరిస్తుంది — క్రీస్తు దోషాన్ని భరిస్తాడు కాబట్టి, దోషం పట్టించుకోకుండా వదిలేయబడకుండానే దోషి క్షమాపణ పొందగలుగుతాడు.

తండ్రుల దోష ఫలితం... మూడు నాలుగు తరాలదాకా — కానీ కృప వేలాది మందికి. కనికరం చేరే దూరం తీర్పు చేరే దూరాన్ని ఎంతో పెద్ద నిష్పత్తిలో మించిపోతుంది. ఉగ్రత గురించి చెప్పే అదే అధ్యాయంలో కూడా, ఆ నిష్పత్తి కృప పక్షానే ఉంది.

ఇశ్రాయేలు మొండితనాన్నే మోషే దేవుని సన్నిధి కోసం ఒక వాదనగా మారుస్తాడు. వాళ్లు మొండివాళ్లు కాబట్టే వాళ్లకు ఆయన అవసరం తక్కువ కాదు, ఇంకా ఎక్కువ. తన ప్రజల హృదయం — తన సొంత హృదయం కూడా — ఎలాంటిదో తెలిసిన ప్రతి విశ్వాసి చేసే నిజాయితీ గల మనవి ఇదే.

మధ్యవర్తి తన ప్రజలు ఉన్నదానికంటే మంచివాళ్లని నటించడు. వాళ్లు అత్యంత దిగజారిన స్థితిలో ఉన్నారని ఒప్పుకుంటాడు, ఆ ఆధారంతోనే కృప కోసం మనవి చేస్తాడు. గెలిచే ప్రార్థన ఇదే.

‘రోషం గల దేవుడు’ అనే పేరున్న. దేవుని పేరు రోషం గలవాడు. ఆయన ప్రేమ ప్రత్యేకత ఐచ్ఛికమైనది కాదు, మితమైనదీ కాదు. తన ఆరాధనను ఆయన ఎవరితోనూ పంచుకోడు.

ఆధునిక భావాలు దైవిక రోషాన్ని చూసి వెనకడుగు వేస్తాయి. కానీ దేవుని రోషం భార్య పట్ల భర్తకు ఉండే రోషం వంటిది — అల్పత్వం కాదు, ఒక ప్రత్యేకమైన నిబంధనకు తీవ్రమైన సంరక్షణ. యాకోబు పత్రిక 4:5 — ఆయన మనలో ఉంచిన ఆత్మ మనలను తీవ్రమైన ఆసక్తితో కోరుకుంటాడు.

తన ముఖం ప్రకాశిస్తున్నదని మోషేకు తెలియదు. ప్రతిఫలించిన ఆ మహిమ అతనికి తెలియకుండానే ఉంది. దేవునితో అందరికంటే ఎక్కువ సమయం గడిపిన మనిషి తరచుగా తనలో వచ్చిన మార్పును గమనించే చివరి వ్యక్తి.

విశ్వాసికి కూడా ఈ సూత్రం వర్తిస్తుంది. నిజమైన మార్పు తనను తాను అరుదుగానే గుర్తిస్తుంది. నిజంగా ఆత్మీయుడైన వ్యక్తి తన ఆత్మీయతను ప్రచారం చేసుకోడు. వాళ్లు తమలో చూడలేనిదాన్ని ఇతరులు చూస్తారు.

2 కొరింతీ పత్రిక 3:13 లోతైన అర్థాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ముసుగు ఆ మహిమ తగ్గిపోవడాన్ని దాచిపెట్టింది. ఆ ప్రకాశం తగ్గిపోవడాన్ని ప్రజలు చూడడం మోషేకు ఇష్టం లేదు. పాత నిబంధన మహిమ నిజమైనదే, కానీ తగ్గిపోయేది.

కొత్త నిబంధనకు ముసుగు లేదు, ఎందుకంటే దాని మహిమ తగ్గిపోదు. మనమంతా ముసుకు లేని ముఖాలతో ప్రభువు వైభవాన్ని చూస్తూ, అదే వైభవపు పోలిక లోకి క్రమక్రమంగా మారుతూ ఉన్నాము (2 కొరింతీ పత్రిక 3:18). క్రైస్తవుని మహిమ పెరుగుతుంది; మోషే మహిమ తగ్గిపోయింది.