దేవుడు ఏమి చేయగలడో వారు మొదట ప్రకటిస్తారు. దేవుని "సామర్థ్యమే" ప్రతి ప్రార్థనకూ మొదటి ఆధారం. అగ్నిగుండాలు ఆయనను బంధించలేవు.

వారు తమ విశ్వాసాన్ని గురించి గొప్పలు చెప్పుకోలేదని గమనించండి — దేవుని సామర్థ్యాన్ని గురించే అతిశయిస్తున్నారు. దృష్టి వారి మీద కాదు, ఆయన మీద ఉంది.

విశ్వాసపు పదజాలంలో అత్యంత ముఖ్యమైన చిన్న మాట: "ఒకవేళ ఆయన కాపాడకపోయినా." ఇది సందేహం కాదు; పరిపక్వమైన లోబడడం. దేవుడు విడిపించ గలడు. ఆయన నిజంగా విడిపిస్తాడా అన్నది ఆయన ఇష్టం; మనం డిమాండ్ చేసేది కాదు.

వారి విధేయత షరతులు లేనిది. ఆయన వారిని అగ్నిగుండం నుండి కాపాడినా, అగ్నిగుండం గుండా కాపాడినా, వారు మాత్రం నమస్కరించరు.

ఈ ఒక్క వచనం లావాదేవీ విశ్వాసాన్నంతటినీ బట్టబయలు చేస్తుంది: "దేవుడు ఇది చేస్తే నమ్ముతాను; చేయకపోతే వదిలి వెళ్ళిపోతాను." ఆ బేరాన్ని హెబ్రీయులు తిరస్కరించారు.

మొదట గమనించింది నెబుకద్నెజరే. అగ్ని రాజేసిన రాజే, దానిలో దేవుడు చేసేదాన్ని మొదట చూస్తాడు.

దేవుడు తరచుగా తన అత్యంత బహిరంగమైన కార్యాన్ని అగ్నిగుండాల్లోనే చేస్తాడు. తన ప్రజలు కాలిపోతారని లోకం ఎదురుచూస్తుంది; దానికి బదులు వారు ఊహించని ఒకరితో కలిసి బంధాలు లేకుండా నడుస్తారు.

నలుగురు మనుషులు. ముగ్గురు బంధించబడి లోపలికి వెళ్ళారు; ఇప్పుడు నలుగురు బంధాలు లేకుండా నిలబడి ఉన్నారు. సైనికులను కాల్చివేసిన అగ్ని (వ.22) పరిశుద్ధులను తాకలేదు.

"దైవ కుమారుని లాగా" (అరామిక్‌లో: "దేవతల కుమారుని వంటివాడు"; వ.28 లో రాజు అతణ్ణి దేవుని "దూత" అంటాడు) — చాలామంది విశ్వాసులు దీన్ని ఒక క్రిస్టోఫనీగా, అంటే శరీరధారి కావడానికి ముందటి క్రీస్తు ప్రత్యక్షతగా చూస్తారు. కొందరు 10:5-6 లో మరొకటి చూస్తారు.

ముగ్గురి బంధాలు అగ్నిలో కాలిపోయాయి. కొన్నిసార్లు మనం తీసివేయమని దేవుణ్ణి వేడుకునే సంకెళ్ళను, మనం భయపడిన దానిలోకే మనల్ని పంపి ఆయన తీసివేస్తాడు.

దేవుడు వారిని ఎంత సంపూర్ణంగా కాపాడాడో నాలుగు విధాలుగా నొక్కి చెప్పబడింది: శరీరాలకు హాని లేదు, తలవెంట్రుకలు కాలలేదు, దుస్తులు చెక్కు చెదరలేదు, వారిపై అగ్ని వాసన కూడా లేదు.

"అగ్ని వాసన కూడా లేదు" — బహుశా ఇదే అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైన వివరం. కొందరు శ్రమల నుండి బయటికి వచ్చినా ఏళ్ళ తరబడి వాటి వాసనను మోస్తూనే ఉంటారు. ఈ హెబ్రీ యువకులు ఏమీ జరగనట్టే బయటికి వచ్చారు.