తన అధికారాన్ని సమర్థించుకునే ముందు పౌలు తన మాదిరిని పేర్కొంటాడు — క్రీస్తు సాత్వికము, మృదుత్వము. అపొస్తలుని గద్దింపు కూడా గొర్రెపిల్ల స్వభావాన్ని ధరించాలి.

ఘనమైన పత్రికలకూ సాధారణ సాన్నిధ్యానికీ మధ్య అంతరాన్ని విమర్శకులు ఎగతాళి చేశారు. పౌలు జవాబిస్తాడు — కానీ మొదట అందుకునే ఆయుధం సాత్వికం: బలహీనత కాదు, కళ్లెం వేసిన బలం.

సంఘపు ఆయుధాగారంలో శరీర ఆయుధాలు లేవు — తంత్రం, డబ్బు, రాజకీయం, బలప్రయోగం లేవు. దాని ఆయుధాలు వాక్యం, ప్రార్థన, సత్యం, ఆత్మ — ఇవి మాత్రమే దేవుని యెదుట బలమైనవి.

దుర్గాలు — దేవునికి విరోధంగా మనుషులు తమను తాము బందీలుగా చేసుకునే ఆలోచనా వ్యవస్థలు. శరీర ఆయుధాలు ప్రవర్తనను బలవంతపెట్టగలవు; మనసు కోటలను దైవిక ఆయుధాలే కూల్చగలవు.

యుద్ధభూమి మనస్సే. వితర్కాలు — దేవుని జ్ఞానానికి విరోధంగా బురుజుల్లా లేపబడిన గర్వపు వాదనలు. సువార్త బుద్ధిని దాటవేయదు; జయిస్తుంది.

ప్రతి ఆలోచన చెరపట్టబడాలి — సూక్ష్మస్థాయి యుద్ధం. పరిశుద్ధత ఆలోచన వెంట ఆలోచనగా పోరాడబడుతుంది; విశ్వాసి మనసు సరిహద్దులను కాపలా కాస్తూ ప్రతి ఖైదీని క్రీస్తు పాదాల వద్దకు నడిపిస్తాడు.

దొంగ అపొస్తలులు తాము గీసిన వంపు రేఖపై తమకు తాము మార్కులు వేసుకున్నారు. స్వీయ-సూచక కొలత ఎప్పుడూ పాస్ మార్కే ఇస్తుంది — ఎప్పుడూ బుద్ధిహీనమే, ప్రమాణం తప్పు కాబట్టి.

పోలిక గర్వపు ఊపిరి. అది గర్వాన్నో (నేను మించాను) నిరాశనో (వారు మించారు) పుట్టిస్తుంది — రెండూ అసంబద్ధమే; దేవుడు తన కొలతతోనే కొలుస్తాడు (13వ వచనం).

యిర్మీయా 9:23-24 ఉదాహరణ — జ్ఞాని జ్ఞానంలో, బలవంతుడు బలంలో, ధనవంతుడు ధనంలో అతిశయించవద్దు; ప్రభువును తెలుసుకోవడంలోనే. ఒకే ఒక్క అతిశయం అనుమతించబడింది — అది అతిశయించేవానిని ఖాళీ చేస్తుంది.

ఈ వచనం స్వీయ-ప్రశంసనూ (12వ వచనం) మనుష్యానురంజననూ రెండింటినీ నరికేస్తుంది. పౌలు పరిచర్య ఒకే ఒక్క తీర్పుపై నిలుస్తుంది లేదా పడుతుంది: ప్రభువు మెచ్చుకొనువాడే (18వ వచనం).