ఇది మీ కోసమైన నా శరీరం — నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకొనేందుకు దీన్ని చేయండి — ప్రభు భోజనపు హృదయం స్మరణ: యూదుల పస్కా చరిత్రను జీవంతం చేసినట్టు, ఈ భోజనం సిలువను ప్రతిసారీ హృదయం ముందు తాజా చేస్తుంది.

మీ కోసం — రెండు మాటలే సువార్త: సిలువ సాధారణ మరణం కాదు, ప్రత్యామ్నాయ మరణం — నా స్థానంలో, నా కోసం. భోజనం ప్రతిసారీ ఈ వ్యక్తిగత సత్యాన్ని పునరుద్ఘాటిస్తుంది.

ప్రభువు మరణాన్ని ఆయన వచ్చేవరకు ప్రకటిస్తారు — ప్రభు భోజనం వెనక్కి (సిలువకు), ముందుకు (రాకడకు) రెండు దిశలా చూస్తుంది: జరిగిన మరణం, రాబోయే రాజు. ఇది మూడు కాలాలను కలిపే భోజనం — గత బలి, వర్తమాన సహవాసం, భవిష్యత్ నిరీక్షణ.

ప్రకటిస్తారు — భోజనం కేవలం వ్యక్తిగత భక్తి కాదు, బహిరంగ ప్రకటన: ప్రతిసారీ సిలువ సందేశాన్ని చర్య ద్వారా ప్రసంగించడం. మాటల్లేని సువార్త ప్రకటన ఇది.

ప్రతివాడూ తన్ను తాను పరిశోధించుకోవాలి — భోజనానికి అర్హత పరిపూర్ణత కాదు (అలాగైతే ఎవరూ తినలేరు); అది ఆత్మపరిశీలన, పశ్చాత్తాపం, వివేచన. కొరింథు తప్పు పాపం ఉండడం కాదు — దాన్ని పరిశీలించకుండా బల్లకు రావడం.

పరిశీలన లక్ష్యం దూరం చేయడం కాదు, యోగ్యంగా రావడం: సహోదరులను చిన్నచూపు చూస్తూ (22వ వచనం), శరీరాన్ని వివేచించకుండా తినడమే అపరాధం. తనను పరిశీలించుకునే హృదయమే సరైన హృదయం.