ருசித்துப்பாருங்கள்

நூலிழையில் தப்பியவர்கள் பெரும்பாலும் தாங்கள் விரும்பாமலேயே போதகர்களாகிறார்கள். விபத்திலிருந்து உயிர்தப்பியவர் எல்லாரிடமும் இருக்கை வாரை அணியச் சொல்கிறார்; வியாதியை வென்ற பெண் புதிதாக நோய் கண்டறியப்பட்டவர்களைத் தன்னைச் சுற்றிக் கூட்டிக்கொள்கிறாள். சங்கீதம் 34இல் அந்த உணர்வு இருக்கிறது. அதன் தலைப்பு, பைத்தியம்போல நடித்து ஒரு பெலிஸ்த ராஜாவிடமிருந்து தாவீது தப்பிய நாளோடு அதை இணைக்கிறது — பெருமைக்குரிய நினைவு அல்ல. ஆனாலும் கவிதை வெட்கப்படவில்லை. 'நான் பயந்தேன், அவர் எனக்குப் பதில் கொடுத்தார்' என்பதிலிருந்து நேராக ஒரு திறந்த அழைப்புக்குத் திரும்புகிறது: வந்து நீங்களே இதைச் சோதித்துப் பாருங்கள். இது தனிப்பட்டதாக அடங்கியிருக்க முடியாத நன்றி.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையில் (மூன்றாம் பகுதி), வரலாறு ஜெபமாக மாறும் இடம் சங்கீதங்கள். இங்கே 1 சாமுவேல் 21இன் இருண்ட காட்சி மீட்புக்கு மறுபக்கத்திலிருந்து மீண்டும் வாசிக்கப்படுகிறது. இஸ்ரவேலின் ஞான போதகர்களின் பாணியில், இந்தச் சங்கீதம் ஒரு மனிதனின் தப்பித்தலிலிருந்து, கேட்கும் எவருக்குமான ஒரு பாடத்துக்கு நகர்கிறது. அதன் வரிகள் வெகுதூரம் பயணிக்கின்றன: நெருக்கடியிலுள்ள விசுவாசிகளை ஊக்கப்படுத்த 1 பேதுரு அதை மேற்கோள் காட்டி எதிரொலிக்கிறது; முறிக்கப்படாத எலும்புகள் பற்றிய அதன் வரியை யோவான் சுவிசேஷம் சிலுவையில் மனதில் வைத்திருக்கக்கூடும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அவமானமான ஒரு தப்பித்தலைச் சாட்சியாகவும் போதனையாகவும் மாற்றுவது — பயந்துபோன ஓடிப்போனவன் ஒருவனை மீட்ட தேவன், நசுக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் சமீபமாயிருக்கிறார் என்று காட்டி, மற்றவர்களையும் அவரை நம்ப அழைப்பது.

• 34:1–3 — இடைவிடாத துதிக்கான ஒரு பொருத்தனை; தாழ்மையுள்ளவர்கள் கேட்டுச் சேர்ந்துகொள்ள ஓர் அழைப்பு: என்னோடேகூடக் கர்த்தரை மகிமைப்படுத்துங்கள். துதி தனிமையானதாக அல்ல, பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் ஒன்றாகச் சட்டகமிடப்படுகிறது.
• 34:4–7 — சாட்சி: நான் கர்த்தரைத் தேடினேன், அவர் எனக்குப் பதில் கொடுத்து, என் எல்லாப் பயங்களுக்கும் நீங்கலாக்கி என்னை விடுவித்தார். அவரை நோக்கிப் பார்க்கிறவர்கள் பிரகாசமடைகிறார்கள், வெட்கப்படுவதில்லை. கர்த்தருடைய தூதன் அவருக்குப் பயந்தவர்களைச் சுற்றிப் பாளயமிறங்குகிறார்.
• 34:8–14 — அழைப்பு — 'கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்' — 'பிள்ளைகளுக்கான' ஒரு பாடமாகிறது: பாலசிங்கங்கள் பட்டினியாயிருக்கலாம், ஆனால் கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்களுக்கு ஒரு நன்மையும் குறைவுபடாது. கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் என்பது, உன் நாவைக் காத்துக்கொள்வது, தீமையைவிட்டு விலகுவது, சமாதானத்தைத் தொடர்ந்து தேடுவது.
• 34:15–18 — கர்த்தருடைய கண்கள் நீதிமான்கள்மேல் இருக்கின்றன; அவருடைய முகம் தீமை செய்கிறவர்களுக்கு விரோதமாயிருக்கிறது. அவர் நீதிமான்களின் கூப்பிடுதலைக் கேட்கிறார்; இருதயம் நொறுங்குண்டவர்களுக்கும், ஆவியில் நசுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் சமீபமாயிருக்கிறார்.
• 34:19–22 — நீதிமான்கள் அநேக துன்பங்களை எதிர்கொள்கிறார்கள், ஆனால் கர்த்தர் அவர்களை விடுவிக்கிறார்; அவர்களுடைய எலும்புகளில் ஒன்றும் முறிக்கப்படாதபடி அவற்றையெல்லாம் காக்கிறார். தீமை துன்மார்க்கனைக் கொல்லும்; ஆனால் அவரை அடைக்கலமாகக் கொள்கிற ஒருவரும் குற்றவாளிகளாகத் தீர்க்கப்படுவதில்லை.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 34:18  ·  அதனால் என்ன: நீதிமான்கள் துன்பத்திலிருந்து தப்புகிறார்கள் என்று சங்கீதம் பாசாங்கு செய்வதில்லை — அவர்களுக்கு 'அநேக துன்பங்கள்' உண்டு என்கிறது — ஆனால் மனிதர்கள் மிகவும் நசுக்கப்படும் இடத்திலேயே தேவன் மிகவும் சமீபமாயிருக்கிறார் என்று வலியுறுத்துகிறது. அது வெறுமனே பாராட்டுவதற்கல்ல, சோதித்துப் பார்ப்பதற்கான ஒரு கூற்று; சங்கீதமும் அதை அப்படியே சட்டகமிடுகிறது: ருசித்துப்பாருங்கள். விசுவாசத்தைச் சாதாரண ஒழுக்கத்திலும் அது வேரூன்றச் செய்கிறது: நேர்மையான பேச்சு, தீங்கைவிட்டு விலகுதல், சமாதானத்தைத் தேடுதல்.