← எல்லா அதிகாரங்களும்
385 / 1113 · சங்கீதங்கள் 30 · ஒன்றுபட்ட ராஜ்யம் · தாவீதின் வாழ்நாள், ஏறக்குறைய கி.மு. 1000 (அதன் தலைப்பின்படி; சர்ச்சைக்குரியது)

காலையில் மகிழ்ச்சி வருகிறது

சர்ச்சைக்குரியது

மருத்துவமனைப் படுக்கையின் அருகில் ஒரு நீண்ட இரவைக் கழித்தவர்கள், பெரும்பாலும் எல்லாவற்றையும்விடக் காலையையே நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள்: காய்ச்சல் விடுவது, மருத்துவரின் நம்பிக்கை தரும் முதல் வாக்கியம், ஜன்னல் வழியாக நுழையும் வெளிச்சம். இரவு முடிவில்லாததாகத் தோன்றியது; காலை அதன் அர்த்தத்தையே மாற்றியது. சங்கீதம் 30 அப்படிப்பட்ட ஓர் இரவின் மறுகரையிலிருந்து பாடப்படும் நன்றிப் பாடல். சங்கீதக்காரன் கல்லறைக்கு அருகில் இருந்திருக்கிறான். தன் பழைய அதீத தன்னம்பிக்கையையும், தன் பீதியையும், பேரம் பேசும் தன் ஜெபத்தையும், பின்பு தேவன் அவனுடைய புலம்பலை நடனமாக மாற்றிய தருணத்தையும் அவன் நினைவுகூருகிறான். வேதாகமத்தின் மிக விரும்பப்படும் வரிகளில் ஒன்றை அது கொடுத்தது: சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கினாலும், விடியற்காலத்தில் மகிழ்ச்சி வரும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தாவீது பெரும் வெற்றியையும், ஏறக்குறைய பேரழிவையும் அனுபவித்திருக்கிறார். அவருடைய வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டத்துக்கு அருகில் தாவீது தொகுப்பில் சேர்க்கப்பட்ட சங்கீதம் 30, ஒரு சாட்சியின் சங்கீதம்: மற்றவர்களும் பாடும்படி, தேவன் செய்ததை ஒருவன் சபைக்குச் சொல்லுகிறான். மரணத்திலிருந்து கிடைத்த விடுதலையை ஒரு தனிப்பட்ட நிம்மதியாக அல்ல, பொதுவான துதிக்கான காரணமாக இஸ்ரவேலின் விசுவாசம் நடத்தியதை அது காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு தனிப்பட்ட விடுதலையைப் பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் துதியாக மாற்றுவது; தேவனுடைய கோபம் ஒரு நிமிஷமே, அவருடைய தயவோ வாழ்நாள் முழுவதும் நிலைக்கும் என்று போதிப்பது.

இது ஏன் இங்கே வாசிக்கப்படுகிறது: இந்தச் சங்கீதம் தாவீதின் பெயரைத் தாங்கியுள்ளது (அல்லது தாவீதின் தொகுப்பில் உள்ளது), ஆனால் எந்தத் தலைப்பும் அதை ஒரு நிகழ்வுடன் இணைக்கவில்லை. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஊகிப்பதற்குப் பதிலாக, இவற்றைத் தாவீதின் வாழ்நாள் இறுதிக்கு அருகே — 'இஸ்ரவேலின் இனிய சங்கீதக்காரன்' (2 சாமுவேல் 23:1) — ஒன்றுசேர்க்கிறோம். 'தாவீதினுடையது' என்பது தாவீதால், தாவீதுக்காக, அல்லது தாவீதின் பாரம்பரியத்தில் என்று பொருள்படலாம்.
வசனம் வசனமாக
  • 30:1–3 — கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை இறைப்பதுபோலத் தன்னைத் தூக்கியெடுத்ததற்காகச் சங்கீதக்காரன் தேவனைத் துதிக்கிறான். அவன் உதவிக்காகக் கூப்பிட்டான், குணமானான்; தேவன் அவனை மரித்தோரின் உலகமாகிய பாதாளத்திலிருந்து திரும்பக் கொண்டுவந்தார்; அவன் சத்துருக்கள் அவன்மேல் களிகூர விடவில்லை.
  • 30:4–5 — தன்னோடு சேர்ந்துகொள்ளும்படி பரிசுத்தவான்களை அவன் அழைக்கிறான்: தேவனுடைய கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ வாழ்நாள் முழுவதும். அழுகை ஒரு விருந்தாளியைப்போல இரவு தங்கலாம்; ஆனால் மகிழ்ச்சி காலையோடு வந்து சேருகிறது.
  • 30:6–10 — அவன் கதையைச் சொல்லுகிறான். செழிப்பில், தான் ஒருபோதும் அசைக்கப்படமாட்டேன் என்று நினைத்தான்; பின்பு தேவன் தம்முடைய முகத்தை மறைத்தார், அவன் கலங்கினான். அவன் மன்றாடினான்: என் மரணத்தால் என்ன லாபம்? மண் உம்மைத் துதிக்குமோ? எனக்குச் செவிகொடுத்து உதவும்.
  • 30:11–12 — தேவன் அவனுடைய புலம்பலை நடனமாக மாற்றி, அவனுடைய இரட்டைக் களைந்து, மகிழ்ச்சியை அவனுக்கு உடுத்தினார்; ஆகவே அவன் மௌனமாயிராமல் பாடி, என்றென்றைக்கும் நன்றி செலுத்துவான்.
⚖︎ தலைப்பில் உள்ள 'ஆலயப் பிரதிஷ்டை' என்பது என்ன?
வரம்புகள்
கவிதை தானே மரணத்திலிருந்து கிடைத்த ஒரு தனிப்பட்ட விடுதலையை விவரிக்கிறது; பின்னர் சேர்க்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய தலைப்பு, அதை 'ஆலயத்தின்' ஒரு பிரதிஷ்டையோடு இணைக்கிறது.
கருத்துகள்
  • அவருடைய வாழ்நாளிலேயே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட, எருசலேமில் இருந்த தாவீதின் சொந்த அரண்மனை (2 சாமுவேல் 5:11).
  • தாவீது ஆயத்தம்பண்ணி சாலொமோன் கட்டிய ஆலயத்தின் இடம் அல்லது ஆலயமே, அல்லது பிற்கால மறுபிரதிஷ்டை ஒன்று.
  • பின்னர் ஒரு பிரதிஷ்டைச் சடங்குக்காக மறுபயன்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு தனிப்பட்ட நன்றிச் சங்கீதம்; ஆகவே தலைப்பு அதன் தோற்றத்தை அல்ல, அதன் பயன்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கிறது.
எங்கள் வாசிப்பு: கவிதையை அவருடைய தொகுப்போடு வைக்கப்பட்ட, விடுதலைக்கான தாவீதின் நன்றிப் பாடலாக வாசிக்கிறோம்; தலைப்பை, ஆராதனையில் அது எப்படிப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பது பற்றிய ஒரு பழங்காலக் குறிப்பாக நடத்துகிறோம். எந்த ஆலயம் (வீடு) குறிக்கப்படுகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியாது.
இது என்ன காட்டுகிறதுசங்கீதம் 30 ஒரு நன்றிச் சங்கீதத்தின் வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கிறது: துதி, நெருக்கடியைப் பற்றிய சாட்சி, அப்போது ஏறெடுக்கப்பட்ட ஜெபம், நிலைமையின் தலைகீழ் மாற்றம். அதன் தலைப்பு அதை 'ஆலயப் பிரதிஷ்டையின் பாட்டு' என்று அழைக்கிறது; பிற்கால யூத வழக்கத்தில், ஆலயத்தின் மறுபிரதிஷ்டையாகிய ஹனுக்கா பண்டிகையோடு அது இணைக்கப்படலாயிற்று.
ஆதாரம் எங்கே நிற்கிறதுதலைப்பு எந்த 'ஆலயத்தை' (வீட்டை) குறிக்கிறது என்பது தெளிவாக இல்லை: தாவீதின் அரண்மனை, ஆலயத்துக்காகத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இடம், பிற்கால ஆலயம், அல்லது ஒரு மறுபிரதிஷ்டை. தலைப்பு கவிதையைவிடப் பிற்காலத்ததாக இருக்கலாம்; கவிதையோ தனிப்பட்ட நோயைப் பற்றிப் பேசுகிறது; ஆகவே சந்தர்ப்பம் நிச்சயமற்றது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 30:5  ·  அதனால் என்ன: சௌகரியம் எவ்வளவு விரைவாக நம்மை யாரும் தொட முடியாதவர்களாக உணரச் செய்யலாம், அந்த உணர்வு எவ்வளவு விரைவாக நொறுங்கலாம் என்பதைப் பற்றிச் சங்கீதம் 30 நேர்மையாயிருக்கிறது. இரவு நீடித்தபோது அது குறுகியதாக இருந்தது என்று அது பாசாங்கு செய்வதில்லை. ஆனால் இறுதி வார்த்தை இரவுக்கு இல்லை என்று அது வலியுறுத்துகிறது; மற்றவர்களின் விசுவாசமும் பலப்படும்படி, ஒரு விடுதலையைப் பற்றி அவர்களுக்குச் சொல்வதை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது.

← புயலில் ஒலிக்கும் சத்தம்கர்த்தருடைய சத்தம் புயலை ஆளும் சங்கீதம் 29ஐ நீங்கள் இப்போதுதான் வாசித்தீர்கள். அடுத்து, சங்கீதம் 31 நீண்ட அழுத்தத்தின் கீழ் ஏறெடுக்கப்படும் நம்பிக்கையின் ஜெபம்; இயேசு சிலுவையில் ஜெபித்த வரியும் அதில் உண்டு: 'உம்முடைய கையில் என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்' (சங்கீதம் 31).என் காலங்கள் உம்முடைய கரத்தில் இருக்கின்றன →
ஆதாரங்கள் & மேலும் படிக்க
← எல்லா அதிகாரங்களும்