அதிகாலையில் ஒரு டீக்கடையில், யாரோ செய்தித்தாளை மடித்துப் பெருமூச்சு விடுகிறார். ஒரு ஒப்பந்தக்காரர் ஒரு கிராமத்தின் சாலையை ஏமாற்றிவிட்டார், ஓர் அதிகாரி ஒரே ரேஷன் அட்டையை இரண்டு முறை விற்றுவிட்டார், ஒரு வட்டிக்காரன் ஒரு குடும்பத்தின் நிலத்தை எடுத்துக்கொண்டான். 'இனி யாருக்காவது எதற்காவது பயம் இருக்கிறதா?' என்று அவர் கேட்கிறார்; யாரும் பதில் சொல்லவில்லை. சங்கீதம் 14 அதே மனநிலையில் தொடங்குகிறது. அது தேவன் பொதுவாக இருக்கிறாரா என்ற விவாதம் அல்ல. யாரும் தங்களிடம் ஒருபோதும் கணக்குக் கேட்கமாட்டார்கள் என்பதுபோலச் செயல்படும் மக்களையும் — அதற்கு விலை கொடுக்கும் ஏழைகளையும் — அது பார்க்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், நீதியை நிலைநாட்ட இஸ்ரவேலுக்குத் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமும் ஒரு ராஜாவும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; ஆனாலும் தேவனுடைய சொந்த மக்களிடையேகூட அநீதி செழிக்கிறது. சங்கீதம் 14 தன் பார்வையை ஒரு தீயவனிடமிருந்து முழு மனித இனத்துக்கும் விரிவாக்கி, பின்பு மறுபடியும் ஏழைகளின்மேல் தேவன் காட்டும் அக்கறைக்குக் குறுக்குகிறது. சீயோனிலிருந்து வரும் இரட்சிப்புக்கான அதன் இறுதி ஏக்கம், இன்னும் வரவிருக்கும் ஒரு விடுதலையை நோக்கிக் கதையை நகர்த்திக்கொண்டிருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நடைமுறை தேவபக்தியின்மையை — தேவன் ஒருபோதும் பார்க்கமாட்டார் என்பதுபோல வாழ்வதை — பலவீனர்மேல் காட்டப்படும் கொடுமையின் வேராக அம்பலப்படுத்துவது; தேவன் அவர்களோடு இருக்கிறார், செயல்படுவார் என்று ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு உறுதியளிப்பது.
- 14:1 — 'தேவன் இல்லை' என்று மதிகேடன் தன் இருதயத்தில் சொல்லுகிறான். வேதாகமத்தில் மதிகேடன் என்பவன் அறிவு குறைந்தவன் அல்ல, ஒழுக்கத்தில் அக்கறையற்றவன்; அதன் விளைவு கெட்ட, அருவருப்பான செயல்களில் வெளிப்படுகிறது.
- 14:2–3 — தம்மைத் தேடுகிற ஒருவனாவது இருக்கிறானா என்று தேடும் ஒரு பரிசோதகரைப்போலக் கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து கீழே நோக்கிப் பார்க்கிறார். தீர்ப்பு விரிவானது: எல்லாரும் வழிவிலகிப்போனார்கள்; நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவன்கூட இல்லை.
- 14:4–6 — அக்கிரமக்காரர் அப்பம் சாப்பிடுவதுபோல அலட்சியமாகத் தேவனுடைய மக்களை விழுங்குகிறார்கள்; கர்த்தரை ஒருபோதும் தொழுதுகொள்வதில்லை. ஆனால் திகில் அவர்களைப் பிடிக்கும்; ஏனெனில் தேவன் நீதிமான்களோடு இருக்கிறார். அவர்கள் ஏழையின் ஆலோசனையைப் பரியாசம் செய்கிறார்கள்; ஆனாலும் கர்த்தரே ஏழையின் அடைக்கலம்.
- 14:7 — கவிதை ஒரு நம்பிக்கைப் பெருமூச்சாக மாறுகிறது: சீயோனிலிருந்து இரட்சிப்பு வந்தால் எவ்வளவு நன்றாயிருக்கும். கர்த்தர் தம்முடைய மக்களின் சிறையிருப்பைத் திருப்பும்போது, யாக்கோபு களிகூருவான், இஸ்ரவேல் மகிழுவான்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 14:2 · அதனால் என்ன: தேவன் இருக்கிறார் என்று ஒப்புக்கொண்டும், அவர் கவனிக்கவில்லை என்பதுபோல வாழ்வது எளிது. சங்கீதம் 14 அந்த இடைவெளியை நேர்மையாகப் பெயரிட்டு, பலவீனர் நடத்தப்படும் விதத்தோடு அதை இணைக்கிறது. அது நம்பிக்கையிழப்பையும் மறுக்கிறது: பாதுகாவலர் இல்லாததுபோலத் தோன்றும் ஏழைகளுக்கு ஒருவர் இருக்கிறார். அது விட்டுச்செல்லும் கேள்வி 'நான் விசுவாசிக்கிறேனா?' என்பதைவிட, 'நான் காணப்படுகிற ஒருவனாக வாழ்கிறேனா?' என்பதே.