தேவனுடைய பர்வதத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவன் யார்?

இந்தியாவில் பல ஆராதனை இடங்களின் நுழைவாயிலில் ஒரு நிறுத்தத் தருணம் இருக்கிறது. காலணிகள் கழற்றப்படுகின்றன, கால்கள் கழுவப்படுகின்றன, தலைகள் மூடப்படுகின்றன, குரல்கள் தாழ்கின்றன. வாசற்படியைக் கடப்பதற்கு ஒரு பொருள் உண்டு என்று எல்லாருக்கும் புரிகிறது. சங்கீதம் 15 அப்படிப்பட்ட ஒரு வாசற்படியில் நின்று, வெளிப்படையான கேள்வியை உரக்கக் கேட்கிறது: உள்ளே போகத் தகுதியுள்ளவன் யார்? கழுவுதலைப் பற்றியோ காணிக்கைகளைப் பற்றியோ ஒரு பதிலை ஆராதனையாளர்கள் எதிர்பார்த்திருக்கலாம். மாறாக, சங்கீதம் நாவைப் பற்றியும், அயலானைப் பற்றியும், கடனைப் பற்றியும், நீதிமன்றத்தைப் பற்றியும் பேசுகிறது. தேவனுடைய வீட்டின் வாசல், அதற்கு வெளியே நீங்கள் வாழும் விதத்தாலேயே காக்கப்படுகிறது என்று தெரியவருகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவன் தம்முடைய மக்கள் நடுவே வாசம்பண்ணத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்; முதலில் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில், பின்பு தாவீது பெட்டியைக் கொண்டுவந்த சீயோனில். அது இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு அவசரக் கேள்வியை எழுப்புகிறது: சாதாரண மக்கள் பரிசுத்த தேவனுக்கு அருகில் எப்படி வாழ முடியும்? நேர்மை, நீதி, ஏழைகள் பற்றிய நியாயப்பிரமாணத்தின் அக்கறையை எதிரொலித்து, சங்கீதம் 15 உடன்படிக்கையின் மொழியில் பதில் சொல்லுகிறது. சங்கீதம் 24இல் மறுபடியும் கேட்கப்படும் அதே கேள்விக்கு அது ஆயத்தம் செய்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய சமுகத்தை அணுகுவது அன்றாடக் காரியங்களில் உள்ள நேர்மையோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்றும், ஆகவே ஆராதனையையும் ஒழுக்கத்தையும் பிரிக்க முடியாது என்றும் போதிப்பது.

• 15:1 — கேள்வி இரண்டு முறை கேட்கப்படுகிறது: கர்த்தாவே, உம்முடைய கூடாரத்தில் தங்குகிறவன் யார்? உம்முடைய பரிசுத்த பர்வதத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவன் யார்? வாசலில் அனுமதி கேட்கும் ஒரு யாத்ரீகனைப்போல அது ஒலிக்கிறது.
• 15:2–3 — பதில் முழு மனிதனோடு தொடங்குகிறது: உத்தமனாய் நடந்து, நீதியைச் செய்து, இருதயத்திலிருந்து உண்மையைப் பேசுகிறவன். அப்படிப்பட்டவன் புறங்கூறுவதில்லை, அயலானுக்குத் தீங்கு செய்வதில்லை, நண்பனுக்கு விரோதமாக வதந்தி பரப்புவதில்லை.
• 15:4 — இப்படிப்பட்டவன் துன்மார்க்கனைப் புகழ மறுக்கிறான்; கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறவர்களைக் கனம்பண்ணுகிறான்; தனக்கு நஷ்டம் வந்தாலும் கொடுத்த வாக்கைக் காக்கிறான்.
• 15:5 — பணம் கடைசியில் வருகிறது. எளிய அயலானைச் சுரண்டும்படி அவர்கள் வட்டிக்குக் கடன் கொடுப்பதில்லை; குற்றமற்றவனுக்கு விரோதமாக லஞ்சம் வாங்குவதில்லை. இப்படி வாழ்கிறவன் ஒருபோதும் அசைக்கப்படுவதில்லை.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 15:2  ·  அதனால் என்ன: நம்மில் பலர் மதத்தையும் வியாபாரத்தையும் தனித்தனி அறைகளில் வைக்கிறோம். சங்கீதம் 15 அந்தச் சுவரை இடித்துப்போடுகிறது. நீங்கள் எவ்வளவு அடிக்கடி ஜெபிக்கிறீர்கள் என்று அது கேட்பதில்லை; வலிக்கும்போதும் உங்கள் வார்த்தை நிற்கிறதா, இன்னொருவரின் இக்கட்டிலிருந்து நீங்கள் லாபம் பெறுகிறீர்களா என்று கேட்கிறது. அது ஆழமாகச் சோதிக்கும் ஒரு கண்ணாடி — சங்கீதம் வாக்களிக்கும் உறுதிநிலை சாதாரண நேர்மையிலிருந்தே வளர்கிறது என்ற நினைவூட்டலும்கூட.