காத்திருப்பு அறைகளுக்கு அவற்றுக்கே உரிய ஒரு கடிகாரம் உண்டு. ஓர் அரசு அலுவலகத்தில், ஒரு மருத்துவமனை நடைபாதையில், அல்லது ஒரு தேர்வுக்கூடத்துக்கு வெளியே, நிமிடங்கள் மணிநேரங்களாக நீளுகின்றன; ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு கதவு திறக்கும்போது, உங்கள் முறையாக இருக்குமோ என்று நிமிர்ந்து பார்க்கிறீர்கள். சில காத்திருப்புகள் இன்னும் நீண்டவை: பல வருடங்களாக அழைக்காத ஒரு மகன், ஒருபோதும் வராத ஒரு வேலை, கூரையில் மோதித் திரும்புவதுபோலத் தோன்றும் ஒரு ஜெபம். பெரிய புலம்பல்களில் சங்கீதம் 13 மிகச் சிறியது, மிக நேர்மையானவற்றில் ஒன்று. சில வரிகளில் அது 'எதுவரை?' என்ற கசப்பிலிருந்து ஒரு பாடலுக்கு நகருகிறது; காத்திருப்பு முடிந்துவிட்டது என்று பாசாங்கு செய்யாமல்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதிக்குள், தேவன் மாறாத கிருபையின் உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்தங்களைச் செய்திருந்தார்; ஆனாலும் அவர் இல்லாததுபோலத் தோன்றிய நீண்ட காலங்களை அவருடைய மக்கள் அடிக்கடி அனுபவித்தார்கள். சங்கீதம் 13 புலம்பல் சங்கீதத்தின் பாரம்பரிய வடிவத்தை — முறையீடு, வேண்டுகோள், நம்பிக்கை, துதி — அதன் எளிய வடிவில் சுருக்கிக் காட்டுகிறது. அந்த வடிவம் சங்கீதப் புத்தகம் முழுவதும் ஓடி, சிலுவையிலிருந்து இயேசு ஜெபிக்கும் சங்கீதம் 22இல் அதன் ஆழமான புள்ளியை அடைகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் இல்லாததுபோலத் தோன்றுவதைப் பற்றி அவரிடம் முறையிட அனுமதி கொடுப்பது; அவரோடுள்ள உறவுக்குள் வைக்கப்படும் புலம்பல், சூழ்நிலைகள் மாறுவதற்கு முன்பே, அவருடைய மாறாத கிருபையின்மேலுள்ள நம்பிக்கையாக எப்படி மாறக்கூடும் என்று காட்டுவது.
- 13:1–2 — தாவீது நான்கு முறை 'எதுவரை?' என்று கேட்கிறான்: தேவன் அவனை என்றென்றைக்கும் மறப்பாரா, தம்முடைய முகத்தை மறைப்பாரா, நாள் முழுவதும் அவனைத் தன் எண்ணங்களோடும் துக்கத்தோடும் போராடவிடுவாரா, அவனுடைய சத்துரு அவன்மேல் வெற்றிகொள்ள விடுவாரா?
- 13:3–4 — அவன் முறையீட்டிலிருந்து வேண்டுகோளுக்கு நகருகிறான்: என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, என்னைப் பார்த்து எனக்குப் பதில் தாரும். என் கண்களுக்கு வெளிச்சம் தாரும்; இல்லையேல் நான் மரணநித்திரை அடைவேன்; என் சத்துரு தான் வென்றுவிட்டதாக வீம்பு பேசுவான்.
- 13:5–6 — பின்பு வேண்டுமென்றே சொல்லப்படும் 'நானோ': அவன் தேவனுடைய மாறாத கிருபையில் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறான்; அவனுடைய இருதயம் தேவனுடைய இரட்சிப்பில் களிகூரும். தனக்குத் தயவாய் நன்மைசெய்த கர்த்தரைப் பாடுவான்.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 13:5 · அதனால் என்ன: தேவனிடம் தங்களுக்குள்ள விரக்தியை மறைக்க வேண்டும் என்று பல விசுவாசிகள் உணருகிறார்கள். சங்கீதம் 13 அதற்கு எதிரானதைச் சொல்லுகிறது: விசுவாசத்தின் முதல் வார்த்தை 'எதுவரை?' என்பதாக இருக்கலாம். ஆனாலும் அது அங்கேயே நின்றுவிடுவதில்லை. இங்கே நம்பிக்கை என்பது இன்னும் காத்திருக்கும்போதே செய்யப்படும் ஒரு தேர்வு; கடந்தகாலத்தில் காட்டப்பட்ட தேவனுடைய மாறாத கிருபையின்மேல் அது தங்கியிருக்கிறது. நீண்ட, விளக்கமில்லாத தாமதத்தில் இருக்கும் எவருக்கும், இந்தச் சிறிய சங்கீதம் ஜெபிப்பதற்கான ஒரு வடிவத்தைக் கொடுக்கிறது.