ராஜஸ்தானிலோ தக்காணத்திலோ உள்ள கிராம மேய்ப்பர்கள் தங்கள் மிருகங்களை அவ்வளவு நன்றாக அறிந்திருக்கிறார்கள்; இருநூறு ஆடுகள் கொண்ட மந்தையில் எது காணாமல் போயிருக்கிறது என்று ஒரே பார்வையில் சொல்லிவிடுவார்கள். ஆடுகளோ ஒரே குரலை அறிந்து, அந்திவேளையில் அதைப் பின்பற்றி வீட்டுக்கு வருகின்றன. அவற்றுக்கு, ஒருவருக்குச் சொந்தமாயிருப்பது ஒரு கருத்து அல்ல; அது ஒருவருக்குப் பின்னால் நடக்கும் அன்றாட நடை. சங்கீதம் 100 அந்தச் சித்திரத்தின்மேல் அமைந்திருக்கிறது. ஐந்து சிறிய வசனங்களில், தேவன் யார், நாம் யார், அதன் அர்த்தம் என்ன என்று அது முழுப் பூமிக்கும் சொல்கிறது: நன்றியோடு வாசல் வழியாக உள்ளே வாருங்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ராஜத்துவச் சங்கீதங்களின் வரிசையைச் சங்கீதம் 100 ஓர் எளிய அழைப்போடு நிறைவுசெய்கிறது. அதன் தலைப்பு அதை நன்றிசெலுத்துதலுக்கான சங்கீதம் என்று அழைக்கிறது; ஒருவேளை ஆலயத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட ஸ்தோத்திரப் பலியோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கலாம். 'நாம் அவருடைய ஜனங்கள்' என்ற இஸ்ரவேலின் உடன்படிக்கை உரிமைகோரலை எடுத்து, அதை முழுப் பூமிக்கும் திறக்கிறது — கதையின் பிற்காலப் பகுதிகளில் ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் விடுக்கப்படும் சுவிசேஷ அழைப்பின் அமைதியான முன்னறிவிப்பு.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அரியணையேற்றச் சங்கீதங்கள் சொன்ன எல்லாவற்றையும் ஒரு சிறிய, பாடக்கூடிய அழைப்பாகத் திரட்டுவது: தேவன் யார் என்று அறியுங்கள், நீங்கள் யாருக்குச் சொந்தம் என்று அறியுங்கள், மகிழ்ச்சியோடும் நன்றியோடும் அவரிடம் வாருங்கள்.
- 100:1–2 — கர்த்தருக்கு ஆர்ப்பரிக்கவும், மகிழ்ச்சியோடு அவருக்கு ஆராதனை செய்யவும், ஆனந்தசத்தத்தோடு அவருடைய சந்நிதிக்கு முன்பாக வரவும் முழுப் பூமியும் சொல்லப்படுகிறது. இங்கே ஊழியமும் மகிழ்ச்சியும் எதிரெதிரானவை அல்ல; ஆராதனை மகிழ்ச்சியானதாக இருக்கவே நோக்கம் கொண்டது.
- 100:3 — சங்கீதத்தின் மையம்: கர்த்தரே தேவன் என்று அறியுங்கள். அவர் நம்மை உண்டாக்கினார், நாம் அவருக்குச் சொந்தம்; நாம் அவருடைய ஜனங்களும் அவருடைய மேய்ச்சலின் ஆடுகளுமாக இருக்கிறோம். அடையாளம் நம்மிடமிருந்து அல்ல, உண்டாக்கினவரும் மேய்ப்பருமானவரிடமிருந்து வருகிறது.
- 100:4–5 — ஆகவே துதியோடு அவருடைய வாசல்களிலும், புகழ்ச்சியோடு அவருடைய பிராகாரங்களிலும் பிரவேசியுங்கள்; அவருக்கு நன்றி செலுத்தி அவருடைய நாமத்தை ஸ்தோத்திரியுங்கள். காரணம் எளிமையானதும் நிரந்தரமானதும்: கர்த்தர் நல்லவர், அவருடைய மாறாத கிருபை என்றென்றைக்கும் உள்ளது, அவருடைய உண்மை தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்கிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 100:3 · அதனால் என்ன: நீங்கள் உங்கள் சொந்த அடையாளத்தைக் கட்டியெழுப்பி உங்கள் மதிப்பை நிரூபிக்க வேண்டும் என்று நவீன வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி சொல்கிறது. சங்கீதம் 100 வேறோர் இடத்திலிருந்து தொடங்குகிறது: நீங்கள் உண்டாக்கப்பட்டவர்கள், அறியப்பட்டவர்கள், வழிநடத்தப்படுகிறவர்கள்; சரியான பதில் நன்றியுணர்வு. பதினாறாம் நூற்றாண்டில் 'ஓல்ட் ஹண்ட்ரெத்' (Old Hundredth) என்ற இசையில் அமைக்கப்பட்ட இது, இன்றும் பல மொழிகளில் பாடப்படுகிறது; அந்த எளிய கூற்று எவ்வளவு பரவலாகப் பயணித்திருக்கிறது என்பதன் அடையாளம் அது.