ஒரே மாதிரியான காணிக்கைகளின் பன்னிரண்டு நாட்கள்

ஒரு திருமணத்தில், பரிசுப் பொருள் மேஜை அமைதியாக ஒரு போட்டியாக மாறலாம்: யாருடைய பரிசு மிகப் பெரியது, எந்தக் குடும்பம் மிகத் தாராளமானது. அதற்குப் பதிலாக, பன்னிரண்டு குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றும் சரியாக ஒரே பரிசைக் கொண்டுவருவதைக் கற்பனை செய்யுங்கள் — பன்னிரண்டு நாட்களுக்கு நாளுக்கு ஒரு குடும்பம் — ஒவ்வொரு பரிசும் ஒவ்வொரு முறையும் முழுமையாக எழுதப்படுகிறது. அதுதான் எண்ணாகமம் 7, தோராவின் மிக நீண்ட அதிகாரம்; முதல் வாசிப்பில் அது ஒரு எழுத்தரின் கணக்குப் புத்தகம்போலத் தோன்றுகிறது. ஆனால் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுதலே கருத்து. எந்தக் கோத்திரமும் மற்றொன்றை மிஞ்சுவதில்லை; எந்தப் பரிசும் சுருக்கிச் சொல்லப்பட்டு விடப்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு கோத்திரத் தலைவனுக்கும் தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் சொந்த நாள், தன் சொந்தப் பெயர், தன் சொந்த முழுப் பதிவு கிடைக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி; வாசஸ்தலம் இப்போது நிற்கிறது. 7ஆம் அதிகாரம் உண்மையில் காலத்தில் பின்னோக்கி, எண்ணாகமம் 1இன் கணக்கெடுப்புக்கு ஒரு மாதம் முன்பு, மோசே அதை நிறுத்தி முடித்த நாளுக்கு (யாத்திராகமம் 40) போகிறது; புஸ்தகம் கண்டிப்பான தேதி வரிசையைவிடக் கருப்பொருளின்படி பகுதிகளைத் தொகுக்கிறது. பாளய அமைப்புக்கும் அதன் சுத்திகரிப்புச் சட்டங்களுக்கும் பின், இது பிரதிஷ்டை: ஒவ்வொரு கோத்திரமும் மையத்திலுள்ள பலிபீடத்தில் சமமாகப் பங்குபெறுகிறது; முழுக் கட்டமைப்பும் எதற்காக இருக்கிறதோ அதனுடன் — தேவன் மோசேயோடு பேசுவதுடன் — அதிகாரம் முடிகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாளயத்தின் மையத்திலுள்ள ஆராதனையில் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களும் சமமாகவும் தனிப்பட்ட முறையிலும் பங்குபெறுவதைக் காட்டுவது; அனைத்துக்குமான காரணத்துடன் முடிப்பது: கேருபீன்களின் நடுவிலிருந்து பேசும் தேவனுடைய சத்தம்.

• 7:1–9 — வாசஸ்தலம் அபிஷேகம் செய்யப்படும்போது, கோத்திரத் தலைவர்கள் ஆறு மூடுவண்டிகளையும் பன்னிரண்டு எருதுகளையும் கொண்டுவருகிறார்கள். கனமான பலகைகளையும் திரைகளையும் சுமப்பதற்காக மோசே அவற்றைக் கெர்சோன், மெராரி ஆகிய லேவிய வம்சங்களுக்குக் கொடுக்கிறான்; ஆனால் பரிசுத்த பொருட்களைத் தோள்களில் சுமக்க வேண்டிய கோகாத்தின் வம்சத்துக்கு ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை.
• 7:10–11 — பலிபீடப் பிரதிஷ்டைக்கான காணிக்கைகளையும் தலைவர்கள் கொண்டுவருகிறார்கள்; எல்லாரும் ஒரே நேரத்தில் அல்லாமல், ஒவ்வொருவரும் தன் சொந்த நாளில் வர வேண்டும் என்று தேவன் அறிவுறுத்துகிறார்.
• 7:12–83 — யூதாவின் நகசோனில் தொடங்கி, பன்னிரண்டு நாட்களில், ஒவ்வொரு தலைவனும் அதே காணிக்கைகளைக் கொண்டுவருகிறான்: மாவும் எண்ணெயும் நிறைந்த ஒரு வெள்ளித் தாலமும் ஒரு வெள்ளிக் கலசமும், தூபவர்க்கம் நிறைந்த ஒரு சிறிய பொற்கிண்ணம், சர்வாங்க தகனபலி, பாவநிவாரணபலி, சமாதானபலி ஆகியவற்றுக்கான மிருகங்கள். ஒவ்வொரு கோத்திரத்துக்கும் பட்டியல் முழுமையாகத் திரும்பச் சொல்லப்படுகிறது.
• 7:84–88 — மொத்தங்கள் கூட்டப்படுகின்றன: பன்னிரண்டு வெள்ளித் தாலங்கள், பன்னிரண்டு வெள்ளிக் கலசங்கள், பன்னிரண்டு பொற்கிண்ணங்கள், மிருகங்களின் முழு எண்ணிக்கை. முழுத் தேசமும் ஒன்றாகக் கொடுத்திருக்கிறது.
• 7:89 — பின்பு மோசே தேவனோடு பேசக் கூடாரத்துக்குள் போய், பெட்டியின் கிருபாசனத்தின்மேலிருந்து, இரண்டு கேருபீன்களின் நடுவிலிருந்து, தன்னோடு பேசும் சத்தத்தைக் கேட்கிறான். காணிக்கைகள் இதற்காகவே: தேவன் பேசும் ஒரு சந்திப்பு இடம்.

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 7:89  ·  அதனால் என்ன: மதச் சமூகங்கள் உட்பட அநேக சமூகங்கள் மக்களை அவர்கள் கொடுப்பதைக் கொண்டு தரவரிசைப்படுத்துகின்றன. எண்ணாகமம் 7 அதை மறுக்கிறது. மிகச் சிறிய கோத்திரத்தின் தலைவனுக்கும் மிகப் பெரியதற்குக் கிடைக்கும் அதே இடம் பக்கத்தில் கிடைக்கிறது. யாரும் ஒரு அடிக்குறிப்பாக இல்லாத, கொடுத்தலின் நோக்கம் காணிக்கை அல்ல, பேசும் தேவனே என்ற ஆராதனையின் அமைதியான சித்திரம் இது.