ஏசாயா அரண்மனைக்குள் செல்லக்கூடிய ஒரு நகரவாசி. மீகாவோ எருசலேமுக்குத் தென்மேற்கே தாழ்வான குன்றுகளில் இருந்த மொரேசேத் என்ற சிறிய ஊரிலிருந்து வந்தவர்; அங்கே சேனைகள் இன்னும் முக்கியமான ஏதோ இடத்துக்குப் போகும் வழியில் திராட்சத்தோட்டங்களின் வழியாக அணிவகுத்துச் சென்றன. அது அவர் எழுத்தில் தெரிகிறது. அவருடைய புத்தகம், தேவனே மலைகளின்மேல் இறங்கி நடந்து, அவற்றை மெழுகைப்போல உருகச் செய்வதோடு தொடங்குகிறது. பின்பு பார்வை மீகாவின் சொந்தப் பகுதிக்கு இறங்குகிறது. தனக்குத் தெரிந்த ஊர்களை அவர் பட்டியலிடுகிறார் — காத், லாகீஸ், அக்சீப், மரேஷா, அதுல்லாம் — ஒவ்வொரு பெயரையும் ஒரு கசப்பான சிலேடையாக மாற்றுகிறார். சாலையிலுள்ள ஒவ்வொரு கிராமத்தையும் அறிந்த ஒருவர் சொல்லும் அழிவின் செய்தி இது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மீகா யோதாம், ஆகாஸ், எசேக்கியா ஆகியோரின் ஆட்சிக்காலங்களில் பிரசங்கித்தார் — ஏசாயாவும் ஓசியாவும் வாழ்ந்த அதே அசீரியக் காலகட்டம். அவர் இரண்டு ராஜ்யங்களோடும் பேசுகிறார், ஆனால் அவருடைய பாரம் யூதாவைப் பற்றியது: சமாரியாவின் பாவம் அழிவைக் கொண்டுவந்ததென்றால், அதே நோய் எருசலேமின் வாசலை எட்டிவிட்டது. அவருடைய சிறிய புத்தகம் வேதாகமத்தின் மற்றப் பகுதிகள் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்தும் மூன்று வரிகளைத் தரும்: பட்டயங்களைக் கொழுக்களாக அடித்தல், பெத்லெகேமிலிருந்து ஒரு ஆளுகை செய்பவர், 'நியாயஞ்செய்து, இரக்கத்தில் பிரியமாயிருந்து, மனத்தாழ்மையாய் நடப்பது'.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சமாரியாவின்மேல் வரவிருக்கும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்து, அதே அழுகல் தெற்கே பரவியிருப்பதைக் காட்டுவது — தீர்ப்பைக் குளிர்ச்சியாக அறிவிக்காமல் அதற்காகப் புலம்பும் ஒரு தீர்க்கதரிசியின் வழியாக.
- 1:1–7 — தலைப்பு மீகாவை மூன்று யூதா ராஜாக்களின் காலத்தில் வைக்கிறது; அவருடைய தரிசனம் சமாரியாவையும் எருசலேமையும் பற்றியது என்று சொல்லுகிறது. கர்த்தர் தம்முடைய ஸ்தானத்திலிருந்து புறப்பட்டு வரும்போது எல்லா மக்களும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்; மலைகள் உருகுகின்றன, பள்ளத்தாக்குகள் பிளக்கின்றன — யாக்கோபின் மீறுதலின் நிமித்தம். சமாரியா வயல்வெளியிலுள்ள கற்குவியலாகும்; அதன் விக்கிரகங்கள் நொறுக்கப்படும், அவற்றுக்காகச் சேர்க்கப்பட்ட செல்வம் சிதறடிக்கப்படும்.
- 1:8–9 — மீகா திருப்தியோடு அல்ல, துக்கத்தோடு பதில் சொல்லுகிறார்: அவர் வெறுங்காலோடும் ஆடையில்லாமலும் நடந்து, நரிகளைப்போல ஓலமிட்டு, ஆந்தைகளைப்போலப் புலம்புகிறார். அந்தக் காயம் ஆறாதது; அது யூதாவுக்கு வந்து, எருசலேமின் வாசல்வரைக்கும் எட்டிவிட்டது.
- 1:10–16 — மொழிபெயர்ப்பில் தொலைந்துபோகும் ஊர்ப்பெயர்ச் சிலேடைகளால் கட்டப்பட்ட ஒரு புலம்பல்: 'காத்தில் இதை அறிவிக்காதிருங்கள்' (சவுலுக்காகத் தாவீது பாடிய புலம்பலை எதிரொலிக்கிறது), பெத்-அப்ராவில் ('புழுதியின் வீடு') புழுதியில் புரளுங்கள், லாகீஸில் குதிரைகளைப் பூட்டுங்கள் — அங்கேதான் சீயோனின் பாவம் தொடங்கியது. அக்சீப் ('ஏமாற்று') இஸ்ரவேலின் ராஜாக்களைக் கைவிடும்; இஸ்ரவேலின் மகிமை தாவீதின் பழைய மறைவிடமான அதுல்லாமுக்கு ஓடும். உங்கள் தலைகளைச் சிரைத்துக்கொள்ளுங்கள் — உங்கள் பிள்ளைகள் சிறையிருப்புக்குப் போகிறார்கள்.
- பெரும்பாலும் மீகாவுடையதே: முழுப் புத்தகமும் அந்தத் தீர்க்கதரிசியிடமிருந்து வருகிறது; மற்ற 8ஆம் நூற்றாண்டுத் தீர்க்கதரிசிகளிடம் இருப்பதுபோல, அழிவும் நம்பிக்கையும் அருகருகே உள்ளன. இது பாரம்பரியக் கருத்து; பல அறிஞர்கள் இதைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
- 8ஆம் நூற்றாண்டு மையப்பகுதியும் பிற்காலச் சேர்க்கைகளும்: 1–3 அதிகாரங்கள் மீகாவுடையவை என்று பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது; ஆனால் 4:1–5 (ஏசாயா 2-ஓடு பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்டது), 4:10 (பாபிலோனைப் பெயரிட்டுச் சொல்லுவது), 7:8–20 போன்ற நம்பிக்கைப் பகுதிகள் பெரும்பாலும் சிறையிருப்புக் காலத்துக்கு அல்லது அதற்குப் பிறகு வைக்கப்படுகின்றன.
- உயிருள்ள ஒரு தொகுப்பு: மீகாவின் தீர்க்கதரிசனங்கள் பிற்காலச் சீஷர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு புதிதாகப் பொருத்தப்பட்டன; எனவே கேள்வி 'உண்மையானதா இல்லையா' என்பதைவிட, புத்தகம் எப்படி வளர்ந்தது என்பதே.
முக்கிய வசனம்: மீகா 1:9 · அதனால் என்ன: தாம் அறிவிக்கும் நியாயத்தீர்ப்புக்கு மீகாவின் முதல் எதிர்வினை அழுகை. அதைப் பற்றிச் சற்று நின்று யோசிப்பது தகும்: மிக உண்மையான எச்சரிக்கைகள் பெரும்பாலும் தாங்கள் எச்சரிக்கும் இடத்தை நேசிக்கிறவர்களிடமிருந்து, அதன் தெருக்களைப் பெயர் சொல்லி அறிந்தவர்களிடமிருந்து வருகின்றன. காயம் 'வாசல்வரை எட்டிவிட்டது' என்ற அவருடைய வரி, மற்றவர்களிடம் நாம் தெளிவாகக் காணும் பிரச்சினைகள் பெரும்பாலும் ஏற்கெனவே நம் சொந்த வாசலில் நிற்கின்றன என்பதையும் நினைவூட்டுகிறது.