- லேவியராகமம் 10 BSB ↗
குடும்பங்கள் சில நேரம் தங்கள் மிக மகிழ்ச்சியான நாளையும் மிக மோசமான நாளையும் ஒரே நாளாக நினைவுகூருகின்றன: ஒரு விபத்தால் இடையில் முடிந்த ஒரு திருமணம், ஒரு தொலைபேசி அழைப்பால் தடைப்பட்ட ஒரு கொண்டாட்டம். மகிழ்ச்சி துக்கத்தை ரத்துசெய்வதில்லை, துக்கம் மகிழ்ச்சியை அழிப்பதில்லை; நினைவில் அவை அருகருகே இருக்கின்றன. லேவியராகமம் 10 அப்படிப்பட்ட ஒரு நாள். தேவனுடைய ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் அக்கினி அப்போதுதான் இறங்கியிருக்கிறது. பின்பு ஆரோனின் மூத்த குமாரர் இருவரான நாதாபும் அபியூவும் தங்கள் தூபகலசங்களை எடுத்து, தேவன் கேட்காத ஒரு அக்கினியைச் செலுத்துகிறார்கள் — அக்கினி மீண்டும் புறப்படுகிறது, இந்த முறை அவர்களைப் பட்சிக்க.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி சீனாயில் இருண்ட திருப்பம் எடுக்கிறது. யாத்திராகமத்தில், தேவனுடைய பிரசன்னம் அருகில் வந்த உடனேயே பொன் கன்றுக்குட்டியில் மக்கள் உண்மை தவறினார்கள்; இப்போது ஆசாரியத்துவத்தின் முதல் ஊழியத்திலேயே அந்த மாதிரி திரும்ப நிகழ்கிறது. பரிசுத்த ஸ்தலத்தை ஒரு வரமாக்கும் பரிசுத்தமே, அதை அலட்சியமாக நடத்துவதை ஆபத்தானதாகவும் ஆக்குகிறது. கதை இந்தப் பதற்றத்துக்கு அடிக்கடி திரும்பும் — ஊசாவும் பெட்டியும் (2 சாமுவேல் 6), புதிய ஏற்பாட்டில் அனனியாவும் சப்பீராளும் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 5).
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய பிரசன்னத்தை அணுகுவது மனித முன்முயற்சியின் அல்லது சொந்தமாக அமைத்துக்கொள்வதன் விஷயம் அல்ல என்று காட்டுவது; ஆசாரியர்களின் பணியை நிர்ணயிப்பது: பரிசுத்தமானதைச் சாதாரணமானதிலிருந்தும், சுத்தமானதைத் தீட்டானதிலிருந்தும் வேறுபடுத்தி, இஸ்ரவேலும் அப்படியே செய்யப் போதிப்பது.
- 10:1–3 — நாதாபும் அபியூவும் தங்கள் தூபகலசங்களில் நெருப்பையும் தூபவர்க்கத்தையும் போட்டு, தேவன் கட்டளையிடாத 'அந்நிய அக்கினியைச்' செலுத்துகிறார்கள். கர்த்தரிடமிருந்து வந்த அக்கினி அவர்களைப் பட்சிக்கிறது. தம்மிடம் நெருங்கி வருகிறவர்களால் தேவன் பரிசுத்தமாக நடத்தப்படுவார் என்று மோசே விளக்குகிறான் — ஆரோன் மௌனமாயிருக்கிறான்.
- 10:4–7 — அவர்களுடைய உறவினர்கள் இன்னும் ஆசாரிய அங்கிகளுடன் இருக்கும் உடல்களைப் பாளயத்துக்கு வெளியே சுமந்து செல்கிறார்கள். ஆரோனும் உயிரோடிருக்கும் அவன் குமாரரான எலெயாசாரும் இத்தாமாரும் பகிரங்கத் துக்க அடையாளங்களைக் காட்டவோ கூடாரத்தை விட்டுப் போகவோ கூடாது, ஏனெனில் அபிஷேக எண்ணெய் அவர்கள்மேல் இருக்கிறது; மீதி இஸ்ரவேல் அவர்களுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடுகிறது.
- 10:8–11 — கர்த்தர் ஆரோனிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறார்: கூடாரத்துக்குள் பிரவேசிக்கும்போது திராட்சரசமோ மதுவோ வேண்டாம் — ஆசாரியர்கள் பரிசுத்தமானதைச் சாதாரணமானதிலிருந்தும், சுத்தமானதைத் தீட்டானதிலிருந்தும் வேறுபடுத்தி, தேவனுடைய எல்லாக் கட்டளைகளையும் இஸ்ரவேலுக்குப் போதிக்கும்படி.
- 10:12–20 — மோசே காணிக்கைகளில் அவர்களுடைய பங்கை நினைவூட்டி, பின்பு மக்களின் பாவநிவாரணபலி வெள்ளாட்டுக்கடா உண்ணப்படாமல் சுட்டெரிக்கப்பட்டதைக் காண்கிறான். அவன் கோபப்படுகிறான்; ஆனால் நடந்ததற்குப் பின், இப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில் அதை உண்பது சரியாக இருந்திருக்குமா என்று ஆரோன் கேட்கிறான். மோசே அவனுடைய பதிலை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
- தவறான மூலம் அல்லது முறை: பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்படாத நெருப்பைப் பயன்படுத்தினார்கள், அல்லது தவறான நேரத்தில் அல்லது இடத்தில் தூபங்காட்டினார்கள் — தேவன் நிபந்தனைகளை வகுத்திருந்த ஒரு இடத்தில் சொந்தமாக அமைத்துக்கொண்டார்கள்.
- மதுபோதை: சில ரபீக்களின் விளக்கவுரையாளர்கள் இந்தக் கதையை உடனே தொடரும் 10:8–11இன் திராட்சரசத் தடையுடன் இணைத்தார்கள்.
- துணிகரம்: கட்டளையின்படி அல்லாமல், ஒருவேளை அந்தஸ்தைத் தேடி, தங்கள் சொந்த முன்முயற்சியில் செயல்பட்டார்கள் — நுட்பம் மட்டுமல்ல, மனப்பான்மையும் தவறாக இருந்தது.
முக்கிய வசனம்: லேவியராகமம் 10:3 · அதனால் என்ன: இது வேதாகமத்தின் மிகக் கடினமான பக்கங்களில் ஒன்று; அதன் கனத்தை உணர்வது சரியே. பரிசுத்தமானவற்றை அலட்சியமாகவோ நம்முடைய சொந்த நிபந்தனைகளின்படியோ நடத்துவதற்கு எதிராக அது எச்சரிக்கிறது. ஆனால் துக்கிக்கும் ஒரு தகப்பனின் நேர்மையான கேள்வி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதுடன் அதிகாரம் முடிகிறது — ஆரோனின் இருதயத்தால் தாங்க முடியாதபோது மோசே விதியை வற்புறுத்துவதில்லை. பயபக்திக்கும் இரக்கத்துக்கும் இங்கே இடம் உண்டு.