சுத்தமான, தீட்டான உணவு

இந்தியாவில், ஒரு குடும்பத்தின் சமையலறையில் என்ன சமைக்கப்படுகிறது என்ற கேள்வியைவிட அந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றி அதிகம் சொல்லும் கேள்விகள் சிலவே. சைவமா இல்லையா, எந்த இறைச்சிகள், எந்த விரத நாட்கள் — உணவு விதிகள் சமூகங்களை வேறுபடுத்துகின்றன, யார் யாருடன் சாப்பிடுவது என்பதை வடிவமைக்கின்றன, ஒவ்வொரு காரணத்தையும் யாரும் விளக்க முடியாத நிலைக்குப் பின்னும் தலைமுறைகளுக்குக் கடத்தப்படுகின்றன. லேவியராகமம் 11 இஸ்ரவேலுக்கு அதன் சொந்த உணவு வரைபடத்தைக் கொடுக்கிறது. மாடுகள், செம்மறியாடுகள், வெள்ளாடுகள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன; ஒட்டகம், முயல், பன்றி விலக்கப்படுகின்றன. மீன்களுக்குச் செட்டைகளும் செதில்களும் வேண்டும். பெரும்பாலான பூச்சிகள் தடைசெய்யப்படுகின்றன, ஆனால் வெட்டுக்கிளிகளும் தத்துக்கிளிகளும் அனுமதிக்கப்படுகின்றன. பின்பு அதிகாரம் தான் மிக அதிகம் அக்கறைப்படும் காரணத்துடன் முடிகிறது: 'நான் பரிசுத்தர், ஆதலால் நீங்களும் பரிசுத்தமாயிருங்கள்.'

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி, சீனாயில்: நாதாப், அபியூவுக்குப் பின், சுத்தமானதையும் தீட்டானதையும் போதிக்கும் ஆசாரியர்களின் பணி இங்கே தொடங்குகிறது. லேவியராகமம் 11–15 சடங்குச் சுத்தத்தைக் கையாளுகிறது — பாவத்தை அல்ல, பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அணுகத் தகுதியை. உணவுச் சட்டங்கள் இஸ்ரவேலின் அன்றாடப் பந்தியை, தனித்துவமாக இருக்கும் அதன் அழைப்பின் நினைவூட்டலாக்கின. புதிய ஏற்பாட்டில் இந்த எல்லை வேண்டுமென்றே மறுவரையப்படுகிறது: இயேசு எல்லா உணவுகளையும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்தார் என்று மாற்கு 7:19 குறிப்பிடுகிறது; அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 10இல் பேதுருவின் தரிசனம் பந்தியைப் புறஜாதியாருக்குத் திறக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பிரித்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் தன் அழைப்பை வாழ்ந்து காட்ட, இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு அன்றாட, நடைமுறை வழியைக் கொடுப்பது — ஒவ்வொரு உணவும், அது பரிசுத்த தேவனுக்கு உரியது என்ற ஒரு சிறிய நினைவூட்டல்.

• 11:1–8 — விரிகுளம்பும் அசைபோடுதலும் இரண்டும் உள்ள நில மிருகங்களைப் புசிக்கலாம். இவற்றில் ஒரு அடையாளம் மட்டுமே உள்ள மிருகங்கள் — ஒட்டகம், குழிமுயல், முயல், பன்றி — தீட்டானவை; அவற்றின் உடல்களைத் தொடக்கூடாது.
• 11:9–23 — நீர்வாழ் உயிரினங்களுக்குச் செட்டைகளும் செதில்களும் வேண்டும். பறவைகளின் ஒரு பட்டியல் — பெரும்பாலும் இரைகொல்லிப் பறவைகளும் பிணந்தின்னிகளும் — வௌவாலுடன் தடைசெய்யப்படுகிறது. சிறகுள்ள பூச்சிகள் தடைசெய்யப்படுகின்றன; தாவுவதற்கு மூட்டுள்ள கால்களைக் கொண்டவை — வெட்டுக்கிளிகள், சுவர்க்கோழிகள், தத்துக்கிளிகள் போன்றவை — தவிர.
• 11:24–40 — தீட்டான மிருகத்தின் உடலைத் தொடுவதோ சுமப்பதோ ஒருவனைச் சாயங்காலம் வரை தீட்டுள்ளவனாக்குகிறது; கழுவுதல் தேவை. எலிகள், பல்லிகள் போன்ற சிறிய ஊரும் பிராணிகள் தாங்கள் விழும் பாத்திரங்களையும், உடைகளையும், உணவையும் தீட்டுப்படுத்துகின்றன; மண்பாண்டங்கள் உடைக்கப்பட வேண்டும்.
• 11:41–47 — தரையில் திரளாக ஊரும் எல்லா உயிரினங்களும் அருவருப்பானவை. அதிகாரத்தின் இதயம்: தேவன் இஸ்ரவேலுக்குத் தேவனாயிருக்கும்படி அவர்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினார்; ஆகவே அவர் பரிசுத்தராயிருப்பதுபோல அவர்களும் பரிசுத்தமாயிருக்க வேண்டும் — சுத்தமானதையும் தீட்டானதையும் வேறுபடுத்தி.

முக்கிய வசனம்: லேவியராகமம் 11:44  ·  அதனால் என்ன: கிறிஸ்தவர்கள் இந்த உணவுச் சட்டங்களைக் கைக்கொள்வதில்லை; அநேக யூதர்கள் அவற்றைக் 'கஷ்ருத்' என்று கைக்கொள்கிறார்கள். எப்படியிருந்தாலும், அதிகாரத்தின் கேள்வி நிலைத்திருக்கிறது: என் விசுவாசம் என் சாதாரண நடைமுறைகளுக்குள் — என் சமையலறை, என் கடைக்குச் செல்லுதல், என் பழக்கங்கள் — எட்டுகிறதா, அல்லது விசேஷ சந்தர்ப்பங்களுக்குள் மட்டுமே அடைபட்டிருக்கிறதா? புதிய ஏற்பாடு பரிசுத்தத்தை ஒழிக்கவில்லை; அது எல்லையைத் தட்டிலிருந்து இருதயத்துக்கு நகர்த்தி, பந்தியை எல்லாருக்கும் திறந்தது.