ஒரு நடுவர் இருந்தால் நலமாயிருக்கும்

ஒரு வழக்கை நீதிமன்றத்திற்குக் கொண்டுபோய், எதிர்த்தரப்பே நீதிபதியாகவும், சட்டத்தை எழுதுபவராகவும், நீதிமன்றத்தைக் கட்டுப்படுத்துபவராகவும் இருப்பதைக் கண்டுபிடிப்பதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள். நீங்கள் முழுக்க முழுக்கச் சரியாக இருந்தாலும், உங்கள் பக்கம் கேட்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையே இல்லாமல் போகலாம். அதிகாரம் 9இல் யோபு விவரிக்கும் பயங்கரக் கனவு அதுதான். அவன் தேவனுடைய நீதியையோ வல்லமையையோ மறுக்கவில்லை — அவற்றால் திணறடிக்கப்படுகிறான். அவன் நண்பர்கள் புகழும் அதே மகத்துவம்தான் அவன் நிலைமையை நம்பிக்கையற்றதாக உணரச் செய்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: புத்தகத்தின் மீதிப் பகுதி முழுவதும் ஓடும் சட்ட மொழியை யோபு இங்கே பயன்படுத்தத் தொடங்குகிறான்: வழக்கு, பதில், குற்றமின்மை, நடுவர். அவன் தேவனிடம் ஒரு விசாரணையை விரும்புகிறான். இது உரையாடலின் ஒரு திருப்புமுனை; தேவனுக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் நடுவே நிற்க யாராவது வேண்டும் என்ற யோபுவின் ஏக்கம் புத்தகத்தின் மிகக் குறிப்பிடத்தக்க தருணங்களில் ஒன்று; புதிய ஏற்பாடு பிற்காலத்தில் ஒரு மத்தியஸ்தரைப் பற்றிய மொழியில் பேசும் ஒரு ஏக்கத்தைப் பல கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் இதில் கேட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நண்பர்களின் தர்க்கத்தின் எல்லையை யோபுவின் பக்கத்திலிருந்து காட்டுவது: தேவன் இவ்வளவு வல்லமையுள்ளவரென்றால், மனிதனின் குற்றமின்மை வாதாட ஒரு நீதிமன்றமே இல்லை; அந்த இடைவெளியை இணைக்கக்கூடிய ஒரு நடுவருக்காக யோபு ஏங்குகிறான்.

• 9:1–4 — கொள்கையளவில் யோபு பில்தாத்தோடு ஒத்துக்கொள்கிறான் — ஆனால் ஒரு மனிதன் தேவனுக்கு முன்பாக எப்படி நீதிமானாக இருக்க முடியும்? யாராவது அவரோடு வாதாடினால், ஆயிரம் கேள்விகளில் ஒன்றுக்குக்கூட அவர்களால் பதில் சொல்ல முடியாது. அவரை எதிர்த்து, சேதமின்றி வெளிவந்தவன் எவனுமில்லை.
• 9:5–13 — தேவனுடைய மேலோங்கும் வல்லமைக்கு ஒரு துதிப்பாடல்: அவர் மலைகளைப் புரட்டுகிறார், பூமியை அசைக்கிறார், சூரியனுக்குக் கட்டளையிடுகிறார், வானங்களை விரிக்கிறார், அலைகளின்மேல் நடக்கிறார்; துருவச்சக்கரத்தையும் மிருகசீரிஷத்தையும் அறுமீனையும் உண்டாக்கினார். அவர் கடந்து போகிறார், யோபுவால் அவரைக் காண முடியவில்லை. குழப்பத்தின் ஒரு விலங்காகிய ராகாபின் துணைவர்களும்கூட அவருக்குக் கீழ் பணிகிறார்கள்.
• 9:14–24 — அப்படியிருக்க, யோபு எப்படி அவரோடு வாதாட முடியும்? குற்றமற்றவனாக இருந்தாலும், அவன் இரக்கத்திற்காகக் கெஞ்ச வேண்டியிருக்கும். தேவன் புயலால் அவனை நசுக்கி, அவன் காயங்களைப் பெருக்குகிறார். தன் கசப்பில் யோபு இன்னும் முன்னே செல்கிறான்: தேவன் உத்தமனையும் துன்மார்க்கனையும் ஒரேபோல அழிக்கிறார், குற்றமற்றவர்களின் நம்பிக்கையிழப்பைப் பரிகசிக்கிறார்.
• 9:25–31 — அவன் நாட்கள் ஓட்டக்காரர்களைப் போலவும் நாணல் படகுகளைப் போலவும் விரைந்து கடக்கின்றன. தன் முறையீட்டை மறக்க முயன்றாலும், தேவன் தன்னைக் குற்றமற்றவனாக எண்ணமாட்டார் என்று அவன் அஞ்சுகிறான். அவன் உறைபனியால் தன்னைக் கழுவினாலும், தேவன் அவனை ஒரு சேற்றுக் குழியில் அமிழ்த்துவார்.
• 9:32–35 — தேவன் நீதிமன்றத்தில் அவன் எதிர்கொள்ளக்கூடிய ஒரு மனிதன் அல்ல. இருவர்மேலும் கை வைக்கக்கூடிய ஒரு நடுவர் அவர்களுக்கு இடையே இருந்தால் நலமாயிருக்கும். அப்போது யோபு பயமின்றிப் பேச முடியும்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 9:33  ·  அதனால் என்ன: பலர் உணரும் ஒரு ஏக்கத்திற்கு யோபு பெயர் கொடுக்கிறான்: தேவன் குறைவாக வேண்டும் என்பதல்ல, நசுக்கப்படாமல் அவருக்கு முன்பாக நிற்க ஒரு வழி வேண்டும் என்பதே. அவன் வார்த்தைகள் தீவிரமானவை — புத்தகம் அவை எல்லாவற்றையும் ஆமோதிக்காது — ஆனாலும் அவை தேவனிடமிருந்து தப்பிக்க அல்ல, அவரால் கேட்கப்பட இன்னும் விரும்பும் ஒருவனின் வார்த்தைகள்.