உம்முடைய கரங்கள் என்னை உருவாக்கின

மணிக்கணக்காகச் செலவழித்து ஒரு பானையை உருவாக்கும் குயவன், பிறகு காரணமில்லாமல் அதை உடைப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நோயிலும் ஒரு பிள்ளையைப் பராமரித்த பெற்றோர் திடீரென்று அதற்கு எதிராகத் திரும்புவதில்லை. அதிகாரம் 10இல் யோபுவின் வேதனையின் தர்க்கம் இதுதான். தேவன் தன்னை உருவாக்கினார் என்று அவன் நினைவுகூர்கிறான் — தோலாலும் எலும்பாலும் அவனைப் பின்னினார், அவனுக்கு உயிரையும் தயவையும் கொடுத்தார். அப்படியென்றால் இந்தத் திடீர்ப் பகை ஏன்? தன்னைப் படைத்த தேவனையும், இப்போது தான் அனுபவிக்கும் தேவனையும் இணைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒருவனின் முறையீடு இது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அதிகாரம் 10 பில்தாத்துக்கு யோபு சொல்லும் பதிலைத் தொடர்கிறது, ஆனால் முழுவதுமாக ஜெபமாக மாறுகிறது. இது வேதாகமத்தின் படைப்பு மொழியைச் சார்ந்துள்ளது — தேவன் மனிதர்களைக் களிமண்ணைப் போல உருவாக்கி, அவர்களுக்குள் உயிரை ஊதுவது — படைத்தவர் எப்படி ஒரு எதிரியாக மாற முடியும் என்று கேட்கிறது. படைப்பில் தேவன் காட்டிய அக்கறைக்கும் யோபுவின் தற்போதைய துன்பத்திற்கும் இடையிலான இழுவிசை புத்தகத்தின் இதயத்தில் இருக்கிறது; இறுதிப் பகுதியில் தேவனே படைப்பைப் பற்றிப் பேசும்போதுதான் அது எதிர்கொள்ளப்படும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு மனித உயிரை உருவாக்குவதில் தேவன் செய்த கனிவான வேலையை, தேவனை ஒரு வேட்டைக்காரனாக யோபு இப்போது அனுபவிப்பதோடு எதிரெதிரே வைத்து, ஏன் என்று கேட்பது — நண்பர்களால் பதில் சொல்ல முடியாத, புத்தகம் திறந்தே வைத்திருக்கும் கேள்வி அது.

• 10:1–7 — யோபு தன் வாழ்க்கையை வெறுக்கிறான், ஆகவே தாராளமாகப் பேசுவான். தன்னை வெறுமனே குற்றவாளியாகத் தீர்க்காமல், குற்றச்சாட்டு என்ன என்று சொல்லும்படி அவன் தேவனிடம் கேட்கிறான். யோபு குற்றவாளி அல்ல என்று அவருக்குத் தெரிந்திருக்கும்போது, யோபுவின் பாவத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க, தேவனுக்கு என்ன மனிதக் கண்களா, அல்லது எண்ணப்பட்ட நாட்களா?
• 10:8–12 — உம்முடைய கரங்கள் என்னை உருவாக்கின, இப்போது என்னை அழிக்கிறீர் என்கிறான் யோபு. தேவன் தன்னைக் களிமண்ணைப் போல வனைந்ததையும், பாலைக் கட்டித் தயிராக்குவது போலத் தன்னை உறையச் செய்ததையும், தோலாலும் சதையாலும் தன்னை உடுத்தியதையும், எலும்புகளாலும் நரம்புகளாலும் தன்னைப் பின்னியதையும், உயிரையும் உண்மையுள்ள பராமரிப்பையும் தனக்குக் கொடுத்ததையும் அவன் நினைவுகூர்கிறான்.
• 10:13–17 — ஆனாலும் இவ்வளவு காலமும் தேவன் வேறொரு நோக்கத்தை மறைத்து வைத்திருந்தாரோ — தன்னைக் குற்றத்தில் பிடிக்கக் காத்திருந்தாரோ — என்று யோபு அஞ்சுகிறான். குற்றவாளியோ குற்றமற்றவனோ, அவனால் தலையை உயர்த்த முடியவில்லை. தேவன் ஒரு சிங்கத்தைப் போல அவனை வேட்டையாடி, அவனுக்கு எதிராகப் புதிய படைகளைத் தொடர்ந்து கொண்டுவருகிறார்.
• 10:18–22 — அவனைக் கருவிலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்ததே ஏன்? யாரும் திரும்பி வராத காரிருளின் தேசத்திற்குப் போவதற்கு முன்பு, மீதமிருக்கும் சில நாட்களில் கொஞ்சம் ஆறுதல் வேண்டும் என்று அவன் கேட்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 10:8  ·  அதனால் என்ன: தன்னை உண்டாக்கியவர் என்று யோபு தேவனிடம் செய்யும் முறையீடு ஒரு குற்றச்சாட்டும், ஒரு நம்பிக்கையும்: தேவன் அவனை அக்கறையோடு உருவாக்கியிருந்தால், தேவன் இன்னும் அக்கறை கொண்டிருக்க வேண்டும். துன்பப்படும் பலர் அந்த இழுவிசைக்குள் வாழ்கிறார்கள். தேவனுடைய கடந்தகாலத் தயவிலிருந்து, இன்னும் காண முடியாத ஒரு எதிர்காலத்தை நோக்கி விசுவாசம் வாதாடுவதை இந்த அதிகாரம் காட்டுகிறது.