- யோபு 25 BSB ↗
நீண்ட ஒரு குடும்பச் சண்டையில் ஒரு தருணம் வரும்: யாரோ ஒருவருக்குப் புதிதாகச் சேர்க்க எதுவும் இருக்காது; ஆகவே தாம் உறுதியாக நம்பும் அந்த ஒரு வரியையே மீண்டும் சொல்லிவிட்டு அமைதியாகிவிடுவார். பில்தாத் இங்கே அந்தத் தருணத்தை அடைகிறான். இதற்கு முன் இரண்டு முறை அவன் விரிவாகப் பேசியிருக்கிறான். இப்போது, அநீதியைப் பற்றிய யோபுவின் ஆழமான முறையீட்டிற்குப் பின், அவன் ஆறு வசனங்களை மட்டுமே தருகிறான். அவை தாமாகவே தவறானவை அல்ல: தேவன் அளவற்றவர், வானங்கள் அவருடையவை, அவருடைய ஒளிக்கு முன் சந்திரனும் மங்கலாகத் தெரிகிறது. ஆனால் துக்கத்திலிருக்கும் ஒரு மனிதனின் கேள்விகளுக்கு எதிரே வைத்துப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பேச்சின் சிறுமையே அதன் வார்த்தைகள் சொல்லும் அளவுக்குப் பேசுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமம் மனிதர்களைத் தேவனுடைய சாயல் என்றும், மகிமையால் முடிசூட்டப்பட்டவர்கள் என்றும் அழைத்துத் தொடங்குகிறது; பில்தாத் விவாதத்தில் தன் பங்கை அவர்களைப் புழுக்கள் என்றும் பூச்சிகள் என்றும் அழைத்து முடிக்கிறான். அந்த முரண் யோபுவின் போராட்டத்தின் மையத்தில் நிற்கிறது. மனிதனை ஒன்றுமில்லாமல் சுருக்குவதன் மூலம் நண்பர்கள் தேவனுடைய மகத்துவத்தைக் காத்தார்கள்; அதுவே இறுதி வார்த்தையாக நிற்க இந்தப் புத்தகம் அனுமதிக்காது. அவர்களுடைய குரல்கள் இங்கே முடிவடைகின்றன; கதை யோபுவின் இறுதித் தற்காப்பை நோக்கியும், இறுதியில் தேவனுடைய சொந்தப் பதிலை நோக்கியும் நகர்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நண்பர்களின் பங்களிப்பை மெலிதான ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது: தேவனுடைய மகத்துவத்தைப் பற்றிய உண்மையான ஒரு கூற்று, யோபுவின் உண்மையான கேள்விகளைத் தவிர்க்கும் ஒரு வழியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- 25:1–3 — பில்தாத் தேவனுடைய ஆளுகையைப் புகழ்கிறான்: அதிகாரமும் பயபக்தியும் அவருக்கே உரியவை; உன்னதங்களில் அவர் சமாதானத்தை உண்டாக்குகிறார்; அவருடைய சேனைகளை எண்ண முடியாது; அவருடைய ஒளி எல்லார்மேலும் உதிக்கிறது.
- 25:4–5 — அப்படியானால் ஒரு மனிதன் தேவனுக்கு முன் எப்படி நீதிமானாக இருக்க முடியும்? ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்த எவன் சுத்தமாக இருக்க முடியும்? அவர் பார்வையில் சந்திரனும் பிரகாசமில்லை, நட்சத்திரங்களும் சுத்தமில்லை.
- 25:6 — அப்படியிருக்க, புழுவாகிய மனிதன், பூச்சியாகிய மனுபுத்திரன் எவ்வளவு குறைவு! அந்த இருண்ட வரியோடு புத்தகத்தில் பில்தாதின் பங்கு முடிகிறது.
- இடம்பெயர்ந்த உரை: பில்தாதின் பேச்சு மூலத்தில் 26:5–14 வரை தொடர்ந்தது என்றும், அது பின்னர் யோபுவின் பதிலோடு இணைக்கப்பட்டது என்றும் சில அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள்.
- வேண்டுமென்றே சுருக்கம்: சுருங்கிவரும் பேச்சு நண்பர்களின் வாதங்கள் வறண்டுபோவதைக் காட்டுகிறது; சரிந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு விவாதத்திற்கு அது பொருத்தமானது.
முக்கிய வசனம்: யோபு 25:4 · அதனால் என்ன: தேவனைப் பற்றிய உண்மைகளையே, காயப்பட்ட ஒருவருக்கு உதவாமல் அவரை வாயடைக்கும் விதத்தில் சொல்ல முடியும். பில்தாத் ஒரு வேதப்புரட்டன் அல்ல; அவன் இனி செவிகொடுக்கவில்லை, அவ்வளவுதான். பிறரைத் தேற்ற முயலும் எவருக்கும், சரியான வார்த்தைகள் தவறான நேரத்தில் சொல்லப்பட்டால் காயப்படுத்தக்கூடும் என்று இந்தச் சிறிய அதிகாரம் எச்சரிக்கிறது.