பள்ளத்தாக்கில் கூரைமேல் கொண்டாட்டம்

கீழே வெள்ள எச்சரிக்கை சைரன்கள் ஒலிக்கும்போது, ஒரு கூரைமேல் இன்னும் இசைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு திருமண இசைக்குழுவைக் கற்பனை செய்யுங்கள். விருந்தினர்கள் துன்மார்க்கர்கள் அல்ல; அவர்கள் நிம்மதியடைந்திருக்கிறார்கள், சற்று அஜாக்கிரதையாக இருக்கிறார்கள், நாளையைப் பற்றி யோசிக்கக்கூடாது என்று தீர்மானித்திருக்கிறார்கள். ஏசாயா 22 ஜாதிகளிலிருந்து தீர்க்கதரிசியின் சொந்த நகரத்துக்குத் திரும்பி, சரியாக அந்த மனநிலையைக் காண்கிறது. ஆபத்து இப்போதைக்கு நீங்கியிருக்கிறது, அல்லது நீங்கியதுபோலத் தோன்றுகிறது; எருசலேம் தன் கூரைகளின்மேல் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஏசாயாவால் அதில் சேர முடியவில்லை. கொண்டாட்டம் எதை மூடி மறைக்கிறது என்று அவர் காண்கிறார்; அழுவதற்காகத் தன்னைத் தனியே விடும்படி கேட்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: புத்தகம் அந்நிய ஜாதிகளைப் பற்றி ஏழு அதிகாரங்களைச் செலவிட்டிருக்கிறது; இப்போது, பட்டியலின் நடுவில், எருசலேம் தோன்றுகிறது — பாபிலோனையும் மோவாபையும் நியாயந்தீர்த்த அதே அளவுகோலால் நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது. நகரம் தன் மதில்களையும் நீர் விநியோகத்தையும் பலப்படுத்திய எசேக்கியாவின் ஆட்சிக்கால அசீரிய நெருக்கடியோடு இந்த அதிகாரம் பொருந்துகிறது. சனகெரிப்பின் தூதுவன் மதில்களுக்கு வெளியே நிற்கும்போது (ஏசாயா 36) மீண்டும் தோன்றும் செப்னா, எலியாக்கீம் என்ற இரண்டு அதிகாரிகளையும் இது அறிமுகப்படுத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனிடம் திரும்புவதைத் தவிர மற்ற எல்லா நடைமுறை நடவடிக்கைகளோடும் யுத்தத்துக்கு ஆயத்தமான ஒரு நகரத்தை அம்பலப்படுத்துவது; செப்னாவின் வீழ்ச்சியின் வழியாகவும் எலியாக்கீமின் எழுச்சியின் வழியாகவும், சுயமகிமைக்காக வைத்திருக்கும் அதிகாரம் நிலைக்காது என்று காட்டுவது.

• 22:1–4 — இரைச்சலும் களிப்பும் நிறைந்த இந்த நகரத்தில், எல்லாரும் ஏன் கூரைகளின்மேல் ஏறியிருக்கிறார்கள்? அதன் மரித்தவர்கள் போரில் விழவில்லை; அதன் தலைவர்கள் ஓடிப்போய்ப் பிடிபட்டார்கள். தீர்க்கதரிசி ஆறுதலை மறுத்து, தன் மக்களின் அழிவுக்காக அழுகிறார்.
• 22:5–11 — ஆண்டவரிடமிருந்து கலக்கத்தின் நாள் வருகிறது; ஏலாமும் கீரும் இரதங்களையும் கேடகங்களையும் கொண்டுவருகின்றன. எருசலேம் வனமாளிகையிலுள்ள ஆயுதசாலையைச் சோதிக்கிறது, வீடுகளை எண்ணி, மதிலைப் பலப்படுத்தச் சிலவற்றை இடிக்கிறது, இரண்டு மதில்களுக்கு நடுவே ஒரு நீர்த்தேக்கத்தில் தண்ணீரைச் சேர்க்கிறது — ஆனால் இதை வெகுகாலத்துக்கு முன்பே திட்டமிட்டவரை ஒருபோதும் நோக்கிப் பார்ப்பதில்லை.
• 22:12–14 — தேவன் அழுகைக்கும் இரட்டுடுத்துதலுக்கும் அழைத்தார்; அதற்குப் பதிலாக விருந்து நடக்கிறது: 'புசிப்போம், குடிப்போம், நாளைக்குச் சாவோம்.' இந்த அக்கிரமம் நிவிர்த்தியாவதில்லை என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
• 22:15–19 — அரண்மனை வீட்டாரின்மேல் விசாரணைக்காரனாக இருந்து, பாறையில் தனக்கென்று பிரமாண்டமான ஒரு கல்லறையை வெட்டிக்கொண்டிருக்கும் செப்னாவை ஏசாயா எதிர்கொள்கிறார். தேவன் அவனை ஒரு பந்தைப்போலச் சுருட்டி எறிந்துவிடுவார்; அவன் பதவியிலிருந்து தள்ளப்படுவான்.
• 22:20–25 — இல்க்கியாவின் மகனாகிய எலியாக்கீம் செப்னாவின் அங்கியையும் அதிகாரத்தையும் பெறுவான்; எருசலேமுக்கு ஒரு தகப்பனாக இருப்பான்; தாவீதின் வீட்டுத் திறவுகோல் அவனுடைய தோளின்மேல் இருக்கும்: அவன் திறப்பதை ஒருவரும் பூட்டமாட்டார்கள். அவன் உறுதியான இடத்தில் அடிக்கப்பட்ட ஒரு ஆணியாக இருப்பான் — ஆனாலும் அந்த ஆணியும் ஒருநாள் அதன்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட பாரத்தின் கீழ் விலகிப்போகும்.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 22:11  ·  அதனால் என்ன: மக்கள் அறிவுக்கேற்ற எல்லாவற்றையும் செய்தார்கள் — மதில்கள், ஆயுதங்கள், தண்ணீர் — முக்கியமான ஒரே காரியத்தை மறந்தார்கள். ஏசாயா ஆயத்தத்தை இகழவில்லை; தேவனை வெளியே விட்டுவிடும் ஆயத்தத்தையே இகழ்கிறார். நல்ல தலைவர்களைப் பற்றியும் அதிகாரத்தின் முடிவு நேர்மையாக இருக்கிறது: எலியாக்கீம் உண்மையுள்ள ஒரு ஆணி, ஆனால் ஒரு குடும்பமோ தேசமோ தொங்கவிடும் எல்லாப் பாரத்தையும் எந்த மனித ஆணியாலும் தாங்க முடியாது.