ஒரு திருமணம் ஏறக்குறைய உடைவதைக் கண்ட எவருக்கும், வாக்குவாதங்கள் இறுதியானவைபோல ஒலிக்கக்கூடும் என்று தெரியும். குற்றச்சாட்டுகள் பட்டியலிடப்படுகின்றன, உடைமைகள் பிரிக்கப்படுகின்றன, வழக்கறிஞர்கள் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். பின்பு, சில நேரங்களில், ஒரு துணை யாரும் எதிர்பாராத ஒன்றைச் சொல்கிறார்: எனக்கு இது இன்னும் வேண்டும். தொடக்கத்தில் செய்ததுபோல மீண்டும் தொடங்குவோம். ஓசியா 2 சரியாக அப்படியே நகர்கிறது. அது ஒரு சட்டப்பூர்வப் புகாராகத் தொடங்குகிறது — அவள் என் மனைவி அல்ல, நான் அவளுடைய கணவன் அல்ல — உண்மைப்பற்று, மென்மை, மாறாத கிருபை ஆகியவற்றின் வாக்குறுதிகளோடு ஒரு திருமண வேண்டுகோளாக முடிகிறது. இந்த அதிகாரம் அழகாவதற்கு முன் கோபமும் வேதனையும் நிறைந்ததாக இருக்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், மழையையும் செழிப்பையும் அனுப்பும் புயல் தெய்வமாகப் பாகால் பரவலாக வணங்கப்பட்ட ஒரு தேசத்துக்குள் இஸ்ரவேல் நுழைந்திருந்தது. பல இஸ்ரவேலர் இரண்டு பக்கமும் பந்தயம் கட்டினார்கள். தன் கணவன் கொடுத்த ஈவுகளுக்குத் தன் காதலர்களைக் காரணமாக்கும் ஒரு மனைவியாக ஓசியா இதைச் சித்தரிக்கிறார். இந்த அதிகாரம் பின்னோக்கி யாத்திரைவரையும் முன்னோக்கிப் புதுப்பிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கைவரையும் எட்டுகிறது — பிற்காலத் தீர்க்கதரிசிகளும் புதிய ஏற்பாடும் வளர்த்தெடுக்கப்போகும் ஒரு நம்பிக்கை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் பிளவுபட்ட விசுவாசத்தை — தேவன் அருளியவற்றுக்காகப் பாகாலுக்கு நன்றி சொல்வதை — வெளிப்படுத்துவது; நியாயத்தீர்ப்பில் தேவனுடைய இலக்கு அழிவு அல்ல, உண்மையுள்ள அன்பின்மேல் கட்டப்பட்ட மீட்டெடுக்கப்பட்ட உறவே என்று காட்டுவது.
- 2:1–5 — பிள்ளைகள் தங்கள் தாயிடம் மன்றாடும்படி சொல்லப்படுகிறார்கள்: அவள் தன் உண்மையின்மையை விட்டுவிட வேண்டும், இல்லாவிட்டால் உரிந்துபோடப்பட்டு ஒரு பாலைவனத்தைப்போல விடப்படுவாள். 'என் காதலர்களுக்குப் பின்னே போவேன்' என்று அவள் சொல்கிறாள் — அவர்களே தனக்கு அப்பம், தண்ணீர், ஆட்டுமயிர், சணல், எண்ணெய், பானம் ஆகியவற்றைக் கொடுத்தார்கள் என்று நம்புகிறாள்.
- 2:6–13 — அவள் தன் காதலர்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி தேவன் அவளுடைய வழியை முட்களால் அடைப்பார். தானியத்தையும், திராட்சரசத்தையும், எண்ணெயையும், அவள் பாகாலுக்காகப் பயன்படுத்திய வெள்ளியையும் பொன்னையும்கூட அவரே கொடுத்தார் என்பதை அவள் ஒருபோதும் அடையாளம் காணவில்லை. அவர் அவற்றைத் திரும்ப எடுத்துக்கொண்டு, அவளை அம்பலப்படுத்தி, அவளுடைய பண்டிகைகளையும், அமாவாசைகளையும், ஓய்வுநாட்களையும் முடிவுக்குக் கொண்டுவருவார்.
- 2:14–17 — பின்பு திருப்பம்: 'நான் அவளை நயந்து அழைப்பேன்', அவளை வனாந்தரத்துக்கு வழிநடத்தி, மென்மையாகப் பேசுவேன். ஆகோர் பள்ளத்தாக்கு — 'கலக்கம்' — நம்பிக்கையின் வாசலாக மாறும். அவள் அவரை 'என் பாகால்' (எஜமான்) என்று அல்ல, 'என் கணவர்' என்று அழைப்பாள்; பாகாலின் பெயர்கள் மறக்கப்படும்.
- 2:18–23 — தேவன் மிருகங்களோடு ஒரு உடன்படிக்கை செய்து, வில்லையும் பட்டயத்தையும் ஒழித்து, நீதியிலும், நியாயத்திலும், மாறாத கிருபையிலும், இரக்கத்திலும், உண்மையிலும் இஸ்ரவேலை என்றென்றைக்கும் தமக்கு நியமித்துக்கொள்கிறார். வானம் பூமிக்குப் பதில் சொல்கிறது; பிள்ளைகளின் பெயர்கள் தலைகீழாக்கப்படுகின்றன: 'இரக்கமில்லை' இரக்கம் பெறுகிறாள்; 'என் மக்கள் அல்ல' என்பவனிடம், 'நீ என் மக்கள்' என்று சொல்லப்படுகிறது.
முக்கிய வசனம்: ஓசியா 2:19 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தின் சித்திரம் — ஒரு கணவன் தன் மனைவியை உரிந்து அவமானப்படுத்துவது — இன்றைய பல வாசகர்களைக் கலங்கச் செய்கிறது, குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை உண்மையாக இருக்கும் இடங்களில்; அப்படிப்பட்ட நடத்தையை நியாயப்படுத்த அதைப் பயன்படுத்தக்கூடாது. தீர்க்கதரிசியின் கருத்து தேவனுக்கு எதிரான இஸ்ரவேலின் துரோகம், திருமணத்துக்கான மாதிரி அல்ல. இந்த அதிகாரம் தருவது, தோல்விக்குப் பின்னும் பின்தொடர்ந்து, நியாயத்தீர்ப்பை முடிவாக விடாத அன்பின் ஒரு சித்திரம்.