ஒரு பேரழிவைக் கடந்து வரும் குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் வாக்குறுதிகள் செய்கின்றன — இனி இதை வேறுவிதமாகச் செய்வோம், அது மீண்டும் நடக்க ஒருபோதும் விடமாட்டோம். அந்த வாக்குறுதிகள் உண்மையானவை. சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் பழைய பழக்கங்கள் வீட்டுக்குள் திரும்ப நடந்து வருவதும் அதே அளவு உண்மை. ஆதியாகமம் 9 இரண்டையும் கொண்டுள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டின் மிகத் தாராளமான பகுதிகளில் ஒன்றுடன் அது தொடங்குகிறது: ஒரு ஆசீர்வாதம், மனித உயிரைப் பாதுகாக்கும் ஒரு சட்டம், வானம் முழுவதும் கையொப்பமிடப்பட்டு, ஒவ்வொரு உயிரினத்துடனும் தேவன் செய்யும் ஒரு உடன்படிக்கை. அது ஒரு கூடாரத்தில் முடிகிறது — குடிவெறிகொண்ட நோவாவுடனும் பிளவுபட்ட அவன் குடும்பத்துடனும். உலகம் கழுவப்பட்டது; மனிதர்கள் கழுவப்படவில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த அதிகாரம் வேதாகமத்தின் மகத்தான உடன்படிக்கைகளில் முதலாவது, மிகப் பரந்ததும் கூட — முழு மனிதகுலத்துடனும் ஒவ்வொரு மிருகத்துடனும், எந்த நிபந்தனையும் இல்லாமல் செய்யப்பட்டது. ஆபிரகாம், மோசே, தாவீதுடனான பிற்கால உடன்படிக்கைகள் ஒரு குடும்பத்தின் மீதும் தேசத்தின் மீதும் சுருங்குகின்றன, ஆனால் அவை இதற்குள்ளேயே அமைந்துள்ளன. இதற்கிடையில் திராட்சைத்தோட்டக் காட்சி இரண்டாம் பகுதி தொடர்வதைக் காட்டுகிறது: ஜலப்பிரளயம் மனித இருதயத்தைக் குணமாக்கவில்லை; அதனால்தான் மீட்பு இன்னும் வர வேண்டியிருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புதுப்பிக்கப்பட்ட உலகில் வாழ்க்கையின் நிபந்தனைகளை அமைப்பது — ஒவ்வொரு மனிதரும் தேவனுடைய சாயலைத் தாங்குகிறார், ஒவ்வொரு உயிருக்கும் கணக்குக் கேட்கப்படும் — மேலும் முழுப் படைப்பின் பாதுகாப்பையும் தேவன் தாமே செய்து தாமே காக்கும் ஒரு வாக்குறுதியில் நங்கூரமிடுவது.
- 9:1–7 — தேவன் படைப்பின் ஆசீர்வாதத்தை மீண்டும் சொல்கிறார்: பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்புங்கள். மிருகங்களை இப்போது புசிக்கலாம், ஆனால் அவற்றின் உயிராகிய இரத்தத்துடன் அல்ல. பின்பு கொலைக்கு எதிரான வேதாகமத்தின் முதல் சட்டத்துக்கான காரணம் — மனிதர்கள் தேவனுடைய சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டவர்கள், எனவே ஒரு மனித உயிரை எடுப்பதற்குக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.
- 9:8–17 — தேவன் நோவாவுடனும், அவன் சந்ததியுடனும், ஒவ்வொரு உயிரினத்துடனும் ஒரு உடன்படிக்கை செய்கிறார்: பூமியை அழிக்க இனி ஒருபோதும் ஜலப்பிரளயம் இல்லை. மேகத்தில் உள்ள வில்லே அடையாளம் — தாம் அதைப் பார்த்து நினைவுகூருவேன் என்று தேவன் சொல்கிறார். அந்த வாக்குறுதியைக் காப்பது அவருடைய பொறுப்பு, அவர்களுடையது அல்ல.
- 9:18–23 — நோவா ஒரு திராட்சைத்தோட்டத்தை நாட்டி, குடித்து, தன் கூடாரத்தில் வஸ்திரம் விலகிக் கிடக்கிறான். காம் அதைப் பார்த்துத் தன் சகோதரர்களிடம் சொல்கிறான்; சேமும் யாப்பேத்தும் பின்னோக்கி நடந்து சென்று, பார்க்காமலேயே தங்கள் தகப்பனை மூடுகிறார்கள்.
- 9:24–29 — விழித்தெழுந்த நோவா, காமின் மகனான கானான் தன் சகோதரர்களுக்கு ஊழியம் செய்யும்படி சபித்து, சேமையும் யாப்பேத்தையும் ஆசீர்வதிக்கிறான். நோவா ஜலப்பிரளயத்துக்குப் பின் முந்நூற்றைம்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்து, தொள்ளாயிரத்து ஐம்பது வயதில் மரிக்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 9:13 · அதனால் என்ன: இங்குள்ள இரண்டு காரியங்கள் மக்கள் வாழும் விதத்தை இன்றும் வடிவமைக்கின்றன. ஒவ்வொரு மனித உயிரின் மதிப்பும் பயன்பாட்டிலோ அந்தஸ்திலோ அல்ல, தேவனுடைய சாயலைத் தாங்குவதில் அடிப்படை கொண்டுள்ளது. மேலும் இந்த அதிகாரம் மோசமாகத் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது: 'காமின் சாபம்' என்று அழைக்கப்பட்டது ஒருகாலத்தில் ஆப்பிரிக்கர்களை அடிமைப்படுத்துவதை நியாயப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டது. உரை காமை அல்ல, கானானைச் சபிக்கிறது; தோலின் நிறம் அல்லது இனம் பற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை. கவனமாக வாசிப்பதே ஒருவகை நீதி.