நினைவோடு மிக அதிகமாகப் பிணைந்த புலன் வாசனைதான். மல்லிகை, சந்தனம் அல்லது ஊதுபத்தியின் ஒரு சிறு மணம் உங்களை நேராகப் பாட்டியின் ஜெப அறைக்கோ ஒரு பண்டிகைக் காலைக்கோ கொண்டுபோய்விடும். யாத்திராகமம் 30 வாசஸ்தலத்துக்குத் தவறவிட முடியாத அதன் சொந்த மணத்தைத் தருகிறது: பெயர் சொல்லப்பட்ட சுகந்தவர்க்கங்களால் கலக்கப்பட்டு, எந்தச் சாதாரணப் பயன்பாட்டுக்கும் தடைசெய்யப்பட்ட ஒரு விசேஷத் தூபவர்க்கமும் ஒரு விசேஷ அபிஷேக எண்ணெயும். அவற்றைச் சுற்றி அதிகாரம் வேறு சில பகுதிகளையும் சேர்க்கிறது: ஒரு பொன் பீடம், ஒவ்வொருவரையும் சமமாக நடத்தும் ஒரு வரி, கழுவுவதற்கு ஒரு தொட்டி.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் திட்டங்கள் ஏறக்குறைய நிறைவடைகின்றன. இந்த அதிகாரம் கடைசித் தளவாடங்களையும், பரிசுத்தமானவற்றைப் பிரித்துவைக்கும் விதிகளையும் சேர்க்கிறது. அது அமைதியான ஒரு சமத்துவத்தையும் சுமக்கிறது: ஐசுவரியவானோ ஏழையோ, வயதுவந்த ஒவ்வொரு ஆணும் ஒரே மீட்கும்பொருளைச் செலுத்துகிறான். பின்னர் அரைச் சேக்கல் ஒரு தேவாலய வரியானது; பேதுருவையும் இயேசுவையும் பற்றிய ஒரு சம்பவத்தில் மத்தேயு சுவிசேஷம் அதைக் குறிப்பிடுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் உபகரணங்களை நிறைவுசெய்வதும், பரிசுத்தம் புலன்களையும் பணப்பையையும் தொடுகிறது என்று கற்பிப்பதும்: ஜெபம் தூபத்தைப்போல எழும்புகிறது, தேவனுக்கு முன் ஒவ்வொரு உயிரும் சமமாக மதிக்கப்படுகிறது, பரிசுத்தமானவை தனிப்பட்ட பயன்பாட்டுக்கு அல்ல.
- 30:1–10 — பொன் பூசப்பட்ட ஒரு சிறிய தூபபீடம் திரைச்சீலைக்குச் சற்று முன்னால் நிற்கிறது. ஆரோன் ஒவ்வொரு காலையிலும் மாலையிலும் அதன்மேல் தூபங்காட்டுகிறான்; வருடத்துக்கு ஒருமுறை அதன் கொம்புகளின்மேல் இரத்தத்தால் பாவநிவிர்த்தி செய்கிறான். பிற்கால வேதாகம எழுத்தாளர்கள் ஜெபத்தை எழும்பும் தூபத்துக்கு ஒப்பிடுகிறார்கள்.
- 30:11–16 — ஒரு கணக்கெடுப்பின்போது, இருபது வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒவ்வொரு ஆணும் தன் உயிருக்கு மீட்கும்பொருளாக அரைச் சேக்கல் செலுத்துகிறான். ஐசுவரியவான் அதிகமாகக் கொடுக்கக்கூடாது, ஏழை குறைவாகக் கொடுக்கக்கூடாது; தேவனுக்கு முன் அவர்கள் உயிர்களின் மதிப்பு ஒன்றே. அந்த வெள்ளி கூடாரத்தின் ஊழியத்துக்குப் பயன்படுகிறது.
- 30:17–21 — கூடாரத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் இடையே ஒரு வெண்கலத் தொட்டி நிற்கிறது. ஆசாரியர்கள் ஊழியம் செய்வதற்கு முன் தங்கள் கைகளையும் கால்களையும் கழுவ வேண்டும்; இல்லையென்றால் சாவார்கள்.
- 30:22–33 — வெள்ளைப்போளம், இலவங்கப்பட்டை, சுகந்த வசம்பு, இலவங்கம், ஒலிவ எண்ணெய் ஆகியவற்றாலான பரிசுத்த அபிஷேக எண்ணெய் கூடாரத்தையும், அதன் தளவாடங்களையும், ஆசாரியர்களையும் அபிஷேகம் செய்கிறது. அதைப் போலச் செய்யவோ சாதாரண மனிதர்கள்மேல் ஊற்றவோ கூடாது.
- 30:34–38 — வெள்ளைப்போளச் சாறு, குங்கிலியம், அல்பானம், சுத்தமான சாம்பிராணி ஆகியவற்றால், உப்பு சேர்த்து ஆக்கப்பட்ட பரிசுத்த தூபவர்க்கம் சாட்சிக்கு முன் வைக்கப்பட வேண்டும். தன் சொந்த இன்பத்துக்காக அதைச் செய்கிறவன் மக்களிலிருந்து அறுப்புண்டுபோக வேண்டும்.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 30:15 · அதனால் என்ன: அரைச் சேக்கல் விதி அமைதியாகவே புரட்சிகரமானது: ஒருவருடைய உயிரைக் குறித்த அந்த ஒரே செலுத்துதலில், செல்வம் எந்தக் கூடுதல் அந்தஸ்தையும் வாங்கவில்லை. அந்தஸ்தாலும் பணத்தாலும் இன்னும் தரம்பிரிக்கப்படும் சமூகங்களில் இது நினைவில் கொள்ளத்தக்கது. சில காரியங்களைக் காட்சிக்காகவோ தனிப்பட்ட பயன்பாட்டுக்காகவோ அல்ல, தேவனுக்கென்றே பிரித்துவைக்கும்படியும் அதிகாரம் வாசகர்களைக் கேட்கிறது — அநேகருக்கு அது தோன்றுவதைவிடக் கடினமான ஒழுக்கம்.